23.11.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 344/42
Αναίρεση που άσκησε στις 12 Αυγούστου 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 30 Μαΐου 2013 στην υπόθεση T-454/10, Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav), Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-457/13 P)
2013/C 344/73
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Μαρκουλλή, K. Skelly)
Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav), Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon), Associazione Italiana Industrie Prodotti Alimentari (AIIPA), Confederazione Cooperative Italiane
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στο σύνολό της·
—
να αποφανθεί αμετακλήτως επί της διαφοράς και να κρίνει ότι οι προσφυγές ακυρώσεως στις υποθέσεις T-454/10 και T-482/11 είναι απαράδεκτες και/ή αβάσιμες·
—
να καταδικάσει τους προσφεύγοντες στα δικαστικά έξοδα της πρωτόδικης διαδικασίας καθώς και στα δικαστικά έξοδα της κατ’ αναίρεση δίκης·
Σε περίπτωση που το Δικαστήριο επικυρώσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να διατηρήσει οριστικώς σε ισχύ τα αποτελέσματα του άρθρου 52, παράγραφος 2α, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1580/2007 (1) και του άρθρου 50, παράγραφος 3, του εκτελεστικού κανονισμού 543/2011 (2), καθώς επίσης και του άρθρου 60, παράγραφος 7 του τελευταίου κανονισμού, στο βαθμό που, βάσει των διατάξεων αυτών, έχουν πραγματοποιηθεί πληρωμές προς τις οργανώσεις παραγωγών έως την 15η Οκτωβρίου του έτους εκδόσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου ή έως άλλη μελλοντική ημερομηνία την οποία θα κρίνει κατάλληλη το Δικαστήριο για τις πληρωμές που σχετίζονται με τα επιχειρησιακά προγράμματα που εγκρίθηκαν πριν από την 30ή Μαΐου 2013.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Στην υπό κρίση υπόθεση, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, να εκδώσει αμετάκλητη απόφαση επί της υποθέσεως, κρίνοντας ως απαράδεκτες ή και αβάσιμες τις προσφυγές ακυρώσεως στις υποθέσεις T-454/10 και T-482/11 και να καταδικάσει τους προσφεύγοντες στα δικαστικά έξοδα της πρωτόδικης διαδικασίας καθώς και στα δικαστικά έξοδα της κατ’ αναίρεση δίκης.
Η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως ασκείται στο πλαίσιο των ενδίκων διαδικασιών που κίνησαν οι προσφεύγοντες, αιτούμενοι την ακύρωση, αφενός, του άρθρου 52, παράγραφος 2α, και του παραρτήματος VIII του κανονισμού (ΕΚ) 1580/2007 της Επιτροπής και, αφετέρου, του άρθρου 50, παράγραφος 3, και του άρθρου 60, παράγραφος 7, του κανονισμού 543/2011 της Επιτροπής.
Οι προσφεύγοντες, μεταποιητές οπωροκηπευτικών προϊόντων, ισχυρίστηκαν ότι οι ανωτέρω διατάξεις επιτρέπουν την έμμεση χρηματοδότηση από την Ένωση ορισμένων δραστηριοτήτων μεταποιήσεως που ασκούνται από τις οργανώσεις παραγωγών.
Το Γενικό Δικαστήριο έκανε παραδεκτή την προσφυγή. Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η χορήγηση ενισχύσεως στις οργανώσεις παραγωγών, των οποίων τα προϊόντα στη συνέχεια μεταποιούνται είτε από αυτές τις ίδιες είτε από τρίτους για λογαριασμό τους, συνιστά χορήγηση ενισχύσεως για δραστηριότητες μεταποιήσεως η οποία δεν εμπίπτει στον Ενιαίο Κανονισμό ΚΟΑ (3). Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή δεν είχε δικαίωμα να χορηγήσει ενίσχυση η οποία εισάγει διάκριση εις βάρος των μεταποιητών που δεν ανήκουν σε οργανώσεις παραγωγών και προς όφελος των οργανώσεων παραγωγών στο μέτρο που πραγματοποιούν δραστηριότητες μεταποιήσεως.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε το Γενικό Δικαστήριο είναι εσφαλμένα για τρεις λόγους.
Πρώτον, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε καθόσον έκρινε παραδεκτές τις προσφυγές των προσφευγόντων. Η Επιτροπή προβάλλει ότι τα εν λόγω μέτρα συνιστούν ρυθμιστικά μέτρα γενικής εφαρμογής που απαιτούν θέσπιση εκτελεστικών μέτρων από τα κράτη μέλη προκειμένου να παράγουν έννομα αποτελέσματα. Επιπλέον, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε στο μέτρο που έκρινε ότι τα εν λόγω μέτρα αφορούν άμεσα τους αιτούντες. Με την κρίση του αυτή, το Γενικό Δικαστήριο εξομοίωσε τη θέση των αιτούντων με αυτήν των ανταγωνιστών του λήπτη κρατικής ενισχύσεως. Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το συμπέρασμα αυτό είναι εσφαλμένο.
Επί της ουσίας της υποθέσεως, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως τις διατάξεις του Ενιαίου Κανονισμού ΚΟΑ και ειδικότερα δεν έλαβε επαρκώς υπόψη τη διακριτική ευχέρεια την οποία παρέχει το Συμβούλιο στην Επιτροπή προκειμένου αυτή να θεσπίσει τους εκτελεστικούς κανόνες για τον Ενιαίο Κανονισμό ΚΟΑ.
Τέλος, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων όπως εφαρμόζεται σε προγράμματα για την παροχή οικονομικής ενισχύσεως στο πλαίσιο του Ενιαίου Κανονισμού ΚΟΑ.
Σε περίπτωση που το Δικαστήριο απορρίψει την αναίρεση, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια που του παρέχει το άρθρο 264 ΣΛΕΕ, προκειμένου να αναστείλει τα αποτελέσματα της αποφάσεώς του μέχρι την 15η Οκτωβρίου του έτους εκδόσεως της αποφάσεως αυτής. Η Επιτροπή ζητεί την αναστολή προκειμένου να διασφαλίσει ότι τα αποτελέσματα της αποφάσεως θα εφαρμοστούν κατά τον ίδιο τρόπο σε όλες τις οργανώσεις παραγωγών και δεν θα έχουν δυσανάλογα δυσμενείς συνέπειες για τις οργανώσεις αυτές.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1580/2007 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2007, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής των κανονισμών (ΕΚ) 2200/96, (ΕΚ) 2201/96 και (ΕΚ) 1182/2007 του Συμβουλίου στον τομέα των οπωροκηπευτικών (ΕΕ L 350, σ. 1).
(2) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 543/2011 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2011, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών (ΕΕ L 157, σ. 1).
(3) Κανονισμός (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (ΕΕ L 299, σ.1).
Full & Egal Universal Law Academy