23.11.2013
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 344/45
Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 27 czerwca 2013 r. w sprawie T-367/12 MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt.przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)(OHIM), wniesione w dniu 28 sierpnia 2013 r. przez MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt.
(Sprawa C-468/13 P)
2013/C 344/77
Język postępowania: angielski
Strony
Wnoszący odwołanie: MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt. (przedstawiciel: adwokat K. Szamosi)
Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA
Żądania wnoszącego odwołanie
—
uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 27 czerwca 2013 r. w sprawie T-367/12 i stwierdzenie nieważności decyzji R 2532/2011-2 Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 30 maja 2012 r., w zakresie w jakim odwołanie interwenienta zostanie oddalone a oddalenie sprzeciwu interwenienta zostanie utrzymane w mocy; lub tytułem żądania ewentualnego
—
przekazanie sprawy do Sądu celem ponownego rozpoznania pod względem merytorycznym; oraz
—
obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania przed Sądem i Trybunałem.
Zarzuty i główne argumenty
—
rozstrzygnięcie Sądu, jeżeli chodzi o niedopuszczalność argumentów wysuniętych przez wnoszącego odwołanie przed OHIM jest, z jednej strony, pozbawione znaczenia dla sprawy i, z drugiej strony, nieuzasadnione i nieprawidłowe; w konsekwencji Sąd naruszył art. 44 regulaminu postępowania oraz art. 21 statutu Trybunału Sprawiedliwości.
—
nie było żadnej potrzeby i żadnego uzasadnienia prawnego by odrzucić dowody przedstawione przez wnoszącego odwołanie w ramach postępowania przed Sądem, a zatem Sąd naruszył art. 65 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 (1) oraz art. 135 § 4 regulaminu postępowania orzekając o niedopuszczalności przedstawionych przez wnoszącego odwołanie dowodów.
—
Sąd naruszył rozporządzenie nr 207/2009 w kontekście definicji właściwego kręgu odbiorców i jego znaczenia przy dokonywaniu oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.
—
Sąd naruszył rozporządzenie nr 207/2009 oraz utrwalone orzecznictwo orzekając, że rozpatrywane usługi należy uznać za identyczne.
—
Sąd nie dokonał jasnej i oddzielnej oceny aspektów podobieństwa wizualnego, fonetycznego i konceptualnego oraz nie zbadał okoliczności mających znaczenie dla sprawy w świetle tej oceny; w konsekwencji Sąd naruszył rozporządzenie nr 207/2009.
—
Sąd naruszył prawo, kiedy orzekł, że Izba Odwoławcza słusznie uznała, że istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w przypadku wcześniejszych znaków towarowych interwenienta i dokonanego przez wnoszącego odwołanie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego.
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).
Full & Egal Universal Law Academy