9.11.2013
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 325/16
Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 3 lipca 2013 r. w sprawie T-205/12 GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 16 września 2013 r. przez GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH
(Sprawa C-494/13 P)
2013/C 325/28
Język postępowania: niemiecki
Strony
Wnosząca odwołanie: GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH (przedstawiciele: adwokaci I. Memmler i S. Schulz)
Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Villiger Söhne GmbH
Żądania wnoszącego odwołanie
—
uchylenie wyroku Sądu z dnia 3 lipca 2013 r. w sprawie T-205/12 oraz stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej z dnia 1 marca 2012 r. w sprawie R 387/2011-1;
—
obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Wnosząca odwołanie podnosi jako jedyny zarzut błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1). W uzasadnieniu wnosząca odwołanie wywodzi:
Sąd dokonał błędnej wykładni pojęcia identyczności towarów, ponieważ towary: „cygara” zrównał z bardziej ogólnym pojęciem „wyrobów tytoniowych”. W ten sposób Sąd nadmiernie rozszerzył zakres ochrony znaku towarowego, na który powołano się w sprzeciwie.
Sąd dokonał błędnej wykładni pojęcia podobieństwa towarów, ponieważ również przy ocenie podobieństwa towarów nie powinien z góry założyć podobieństwa pojedynczego towaru: „cygara” do towarów mieszczących się w szerszym pojęciu „artykułów dla palaczy”.
Przy porównaniu oznaczeń Sąd nie zastosował prawidłowo orzecznictwa dotyczącego całościowej oceny, ponieważ porównał jedynie elementy „LIBERTAD” i „LIBERTE” i pominął całkowicie wszystkie pozostałe elementy rozpatrywanych znaków.
W szczególności dominujące znaczenie należało przyznać innym elementom kolidujących ze sobą znaków, między innymi kombinacji kolorystycznej zakwestionowanego znaku i znaku, na który powołano się w sprzeciwie, a także określeniu „LA”.
Równie błędnie Sąd zastosował wypracowane przez Trybunał wytyczne dotyczące konceptualnego podobieństwa, ponieważ nie uwzględnił w wystarczającym stopniu faktu, że rozpatrywane znaki zostały sformułowane w dwóch różnych językach.
W sumie, postępując tak, Sąd doszedł do nietrafnych wniosków.
(1) Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).
Full & Egal Universal Law Academy