7.12.2013
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 359/4
Skarga wniesiona w dniu 20 września 2013 r. — Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, Radzie Unii Europejskiej
(Sprawa C-507/13)
2013/C 359/05
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: E. Jenkinson, S. Behzadi-Spencer, pełnomocnicy oraz K. Beal QC)
Strona pozwana: Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej
Żądania strony skarżącej
—
stwierdzenie nieważności art. 94 ust. 1 lit. g), art. 94 ust. 2 i/lub art. 162 ust. 1 i 3 dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych IV (1);
—
stwierdzenie nieważności art. 450 ust. 1 lit. d) i i) i/lub lit. j) i/lub art. 521 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wymogów kapitałowych (2);
—
obciążenie Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Zjednoczone Królestwo wnosi o stwierdzenie nieważności określonych przepisów niektórych aktów prawodawczych Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej na podstawie art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „TFUE”). Skarga o stwierdzenie nieważności dotyczy „pakietu w sprawie wymogów kapitałowych IV”, który wszedł w życie w dniu 17 lipca 2013 r. Pakiet ten obejmuje nową dyrektywę w sprawie wymogów kapitałowych, dyrektywę 2013/36/UE oraz nowe rozporządzenie w sprawie wymogów kapitałowych. Zjednoczone Królestwo kwestionuje wyłącznie niektóre postanowienia tych aktów, a mianowicie:
(i)
art. 94 ust. 1 lit. g), art. 94 ust. 2 oraz art. 162 ust. 1 i 3 dyrektywy 2013/36/UE (»zwanej dalej dyrektywą w sprawie wymogów kapitałowych IV«), która została opublikowana w Dzienniku Urzędowym w dniu 27 czerwca 2013 r. Zgodnie z jej art. 164 dyrektywa ta weszła w życie w dniu 17 lipca 2013 r.
(ii)
art. 450 ust. 1 lit. d), art. 450 ust. 1 lit. i), art. 450 ust. 1 lit. j) oraz art. 521 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wymogów kapitałowych, rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (zwanego dalej »rozporządzeniem w sprawie wymogów kapitałowych«). Rozporządzenie w sprawie wymogów kapitałowych zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym w dniu 27 czerwca 2013 r. i weszło w życie w dniu 28 czerwca 2013 r. zgodnie z jego art. 521 ust. 1. Ma być stosowane od dnia 1 stycznia 2014 r. zgodnie z jego art. 521 ust. 2.
W zaskarżonych aktach Parlament i Rada przyjęli szereg środków dotyczących zmiennych składników wynagrodzenia, które może być wypłacane określonym pracownikom instytucji (to znaczy instytucji kredytowych i przedsiębiorstw inwestycyjnych, o których mowa w art. 4 rozporządzenia w sprawie wymogów kapitałowych). W szczególności art. 94 ust. 1 lit. g) dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych IV wprowadził ograniczenie w zakresie zmiennych składników wynagrodzenia, które może być wypłacane niektórym »podmiotom podejmującym istotne ryzyko«. Zwane jest to potocznie »ograniczeniem premii bankowców«. Ponadto zgodnie z art. 94 ust. 2 dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych IV prawodawca Unii przyznał Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego (EUNB), agencji utworzonej zgodnie z art. 114 TFUE, zadanie określenia kryteriów wskazania „podmiotów podejmującym istotne ryzyko” w każdej szczególnej instytucji oraz opracowania wytycznych dotyczących stopy dyskontowej, która może być stosowana do długoterminowych zmiennych składników wynagrodzenia. Artykuł 450 rozporządzenia w sprawie wymogów kapitałowych wymaga, aby po ich określeniu instytucje opublikowały niektóre szczegółowe informacje dotyczące wynagrodzenia takich podmiotów w celu publicznego upowszechnienia.
Zjednoczone Królestwo twierdzi, że należy stwierdzić nieważność spornych przepisów z następujących względów:
(i)
sporne przepisy zostały przyjęte w oparciu o nieodpowiednią podstawę prawną w Traktacie;
(ii)
sporne przepisy są nieproporcjonalne i nie zachowują zasady pomocniczości;
(iii)
sporne przepisy weszły w życie w sposób naruszający zasadę pewności prawa;
(iv)
powierzenie niektórych zdań EUNB oraz przyznanie niektórych uprawnień Komisji nastąpiło ultra vires;
(v)
wymogi dotyczące ujawniania informacji określone w rozporządzeniu w sprawie wymogów kapitałowych naruszają zasadę ochrony danych i zasadę ochrony życia prywatnego w rozumieniu prawa Unii.
(vi)
w zakresie w jakim art. 94 ust. 1 lit. g) ma być stosowany do pracowników instytucji spoza EOG, narusza on art. 3 ust. 5 TUE oraz zasadę terytorialności w rozumieniu zwyczajowego prawa międzynarodowego.
(1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE, Dz.U. L 176, s. 338.
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012, Dz.U. L 176, s. 1.
Full & Egal Universal Law Academy