7.12.2013
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 359/6
Skarga wniesiona w dniu 15 października 2013 r. — Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej
(Sprawa C-540/13)
2013/C 359/09
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: Parlament Europejski (przedstawiciele: F. Drexler, A. Caiola, M. Pencheva, pełnomocnicy)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania strony skarżącej
—
Stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2013/392/UE z dnia 22 lipca 2013 r. dotyczącej wyznaczenia daty, od której staje się skuteczna decyzja 2008/633/WSiSW w sprawie dostępu wyznaczonych organów państw członkowskich i Europolu do wizowego systemu informacyjnego (VIS) do celów jego przeglądania, w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i ścigania (1);
—
utrzymanie w mocy skutków decyzji Rady 2013/392/UE do dnia, w którym zostanie ona zastąpiona nowym aktem przyjętym w należytej formie;
—
obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Parlament Europejski podnosi dwa zarzuty w uzasadnieniu skargi.
W pierwszej kolejności Parlament Europejski kwestionuje zastosowanie przez Radę błędnej procedury decyzyjnej do wydania decyzji 2013/392/UE. Parlament Europejski powinien bowiem być zaangażowany w wydanie zaskarżonej decyzji w ramach zwykłej procedury ustawodawczej. Ze względu na to, że Parlament Europejski nie uczestniczył w przyjęciu tego aktu, uważa on, że w procedurze decyzyjnej przyjętej przez Radę naruszono istotne wymogi proceduralne.
W drugiej kolejności Parlament Europejski zarzuca Radzie, że wykorzystała albo podstawę prawną uchyloną przez wejście w życie traktatu z Lizbony, albo wtórną podstawę prawną, która jest niezgodna z prawem zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości.
Wreszcie, w razie gdyby Trybunał zdecydował o stwierdzeniu nieważności zaskarżonej decyzji, Parlament uważa, że byłoby właściwe, by Trybunał utrzymał w mocy skutki zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 264 akapit drugi TFUE, do dnia, w którym zostanie ona zastąpiona nowym aktem przyjętym w należytej formie.
(1) Dz.U. L 198, s. 45.
Full & Egal Universal Law Academy