15.2.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 45/19
Αναίρεση που άσκησε στις 25 Νοεμβρίου 2013 ο Issam Anbouba κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 13 Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-563/11, Anbouba κατά Συμβουλίου
(Υπόθεση C-605/13 P)
2014/C 45/34
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Issam Anbouba (εκπρόσωποι: J.-M. Salva και M.-A. Bastin, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα του αναιρεσείοντος
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (έκτο τμήμα) της 13ης Σεπτεμβρίου 2013, Τ-563/11, Issam Anbouba κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
—
να αναγνωρίσει ότι η απόφαση περί εγγραφής του αναιρεσείοντος στον κατάλογο των προσώπων και οντοτήτων επί των οποίων επιβάλλονται οι οικονομικές κυρώσεις είναι παράνομη·
—
να ακυρώσει τις αποφάσεις και τους κανονισμούς που προσβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-563/11·
—
να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα και των δύο βαθμών.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της αναιρέσεώς του ο αναιρεσείων προβάλλει δύο λόγους.
Πρώτον, ο αναιρεσείων εκτιμά ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον έκρινε ότι το Συμβούλιο, αδυνατώντας να αποδείξει την υποστήριξη του αναιρεσείοντος προς το συριακό καθεστώς, ορθώς εφάρμοσε ένα τεκμήριο περί του ότι οι διευθυντές των βασικών επιχειρήσεων της Συρίας υποστήριζαν το συριακό καθεστώς. Το πρώτο σκέλος του λόγου αναιρέσεως αντλείται από έλλειψη νομικής βάσεως του τεκμηρίου αυτού. Συγκεκριμένα, λόγω της ιδιαιτέρως σοβαρής και επαχθούς φύσεως των περιοριστικών μέτρων, δεν επιτρέπεται αυτά να λαμβάνονται βάσει τεκμηρίου το οποίο δεν προβλέπεται σε καμία κανονιστική πράξη. Το δεύτερο σκέλος του λόγου αναιρέσεως αντλείται από τον δυσανάλογο χαρακτήρα του τεκμηρίου αυτού σε σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό, ειδικά λόγω του ιδιαιτέρως γενικού χαρακτήρα του. Το τρίτο σκέλος του λόγου αναιρέσεως αντλείται από τον αμάχητο χαρακτήρα του τεκμηρίου αυτού. Είναι πρακτικώς αδύνατον να υπάρξει αρνητική απόδειξη σχετικά με την απουσία υποστηρίξεως προς το καθεστώς και η θετική απόδειξη της αντιθέσεως προς το καθεστώς δεν μπορεί ευλόγως να θεωρηθεί ως το μοναδικό μέσο αποδείξεως της απουσίας δεσμών με το καθεστώς.
Δεύτερον, ο αναιρεσείων προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι εξέδωσε απόφαση χωρίς να προσκομισθούν αποδείξεις από το Συμβούλιο. Με το πρώτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, αφενός, καθόσον δεν άσκησε τον συνήθη έλεγχο στις προσβαλλόμενες αποφάσεις και, αφετέρου, καθόσον εξέδωσε απόφαση χωρίς να προσκομισθούν αποδείξεις από το Συμβούλιο. Με το δεύτερο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως ο αναιρεσείων προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση δεν έκρινε ανεπίτρεπτη την πρόδηλη παραβίαση της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας του αναιρεσείοντος. Το Γενικό Δικαστήριο απάλλαξε το Συμβούλιο από τη υποχρέωση να γνωστοποιήσει αποδεικτικά στοιχεία ή τους λόγους που δικαιολογούσαν τη μη γνωστοποίηση των στοιχείων αυτών και δέχτηκε ότι το Συμβούλιο μπορούσε να στηρίξει την απόφασή του αποκλειστικά σε ένα τεκμήριο το οποίο δεν μπορούσε να εφαρμόσει νομίμως.
Full & Egal Universal Law Academy