22.2.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 52/26
Αναίρεση που άσκησε στις 26 Νοεμβρίου 2013 η Hansa Metallwerke AG κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-375/10, Hansa Metallwerke AG κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-611/13 P)
2014/C 52/48
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσες: Hansa Metallwerke AG, Hansa Nederland BV, Hansa Italiana Srl, Hansa Belgium, Hansa Austria GmbH (εκπρόσωποι: H.-J. Hellmann και S. Cappellari, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα των αναιρεσειουσών
Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-375/10, Hansa Metallwerke AG κ.λπ. κατά Επιτροπής και να κρίνει αποφανθεί οριστικά επί της υποθέσεως, ως εξής:
1)
να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 23ης Ιουνίου 2010, η οποία κοινοποιήθηκε στις αναιρεσείουσες στις 30 Ιουνίου 2010, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/39.092 — Είδη υγιεινής), ως προς τις αναιρεσείουσες,
επικουρικώς,
να μειώσει το πρόστιμο,
2)
να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα της δίκης.
—
όλως επικουρικώς,
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την υπόψη στο ΓΔ
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Καταρχάς, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν προσβολή θεμελιώδους δικαιώματος που κατοχυρώνεται στο δίκαιο της Ένωσης, και συγκεκριμένα της αρχής της εξατομικεύσεως των ποινών και των κυρώσεων. Ειδικότερα, φρονούν ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του το γεγονός ότι, με την αναθεώρηση των κατευθυντήριων γραμμών όσον αφορά τον υπολογισμό των προστίμων το 2006, επήλθε ριζική τροποποίηση της γενικής μεθόδου υπολογισμού, ιδίως όσον αφορά τις επιχειρήσεις με περιορισμένη γκάμα προϊόντων και υπηρεσιών. Λόγω του σφάλματος αυτού, το Γενικό Δικαστήριο δεν τήρησε την υποχρέωση ασκήσεως πλήρους δικαιοδοτικού ελέγχου όσον αφορά τον καθορισμό του προστίμου από την Επιτροπή ή άσκησε τον έλεγχο αυτό πλημμελώς.
Περαιτέρω, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε επαρκώς τις κρίσεις του όσον αφορά την αρχή της εξατομικεύσεως των ποινών. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο δεν εξέτασε τη σχετική απόφαση του όγδοου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-211/08 (1) ούτε την πρόδηλη μεταβολή θέσεως στην οποία προέβη η Επιτροπή με την απόφαση στην υπόθεση COMP/39.452, παρά το γεγονός ότι οι αναιρεσείουσες ανέπτυξαν διεξοδικά τις απόψεις τους ως προς το ζήτημα αυτό κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση.
Τέλος, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, η οποία κατοχυρώνεται στο δίκαιο της Ένωσης. Κατά την εξέταση του τρόπου με τον οποίο ενήργησε η Επιτροπή, η οποία, σε αντίθεση με τις διαβεβαιώσεις της κατά τη διοικητική διαδικασία, δεν προέβη σε μείωση του προστίμου με την επίδικη απόφασή της, το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του, κατά τις αναιρεσείουσες, την ιδιαίτερη σημασία που έχει η συνεργασία με την Επιτροπή στο πλαίσιο ανακοινώσεως σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων.
(1) Απόφαση της 16ης Ιουνίου 2011, Putters International NV κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Συλλογή 2011, σ. II-3729.
Full & Egal Universal Law Academy