25.1.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 24/16
Αναίρεση που άσκησε στις 27 Νοεμβρίου 2013 η Repsol Lubricantes y Especialidades κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα τμήμα) στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-496/07, Repsol Lubricantes y Especialidades κ.λπ. κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-617/13 Ρ)
2014/C 24/28
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσες: Repsol Lubricantes y Especialidades, S.A., Repsol Petróleo, S.A. και Repsol, S. A. (εκπρόσωποι: L. Ortiz Blanco, J.L. Buendía Sierra, M. Muñoz de Juan, Á. Givaja Sanz και A. Lamadrid de Pablo, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
1)
Να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση όσον αφορά:
—
Τον καταλογισμό της κοινής και αλληλέγγυας ευθύνης για τη διάπραξη της παράβασης στη Repsol Petróleo SA,
—
Την εσφαλμένη συνεκτίμηση του διαστήματος 1998-2002 στο πλαίσιο υπολογισμού του προστίμου.
—
Την εσφαλμένη αποδοχή από το Γενικό Δικαστήριο του ύψους του προστίμου που επέβαλε η Επιτροπή κατά παράβαση της εξουσίας του να προβεί σε έλεγχο πλήρους δικαιοδοσίας του και προσβολή της αρχής της αναλογικότητας.
2)
Να ακυρώσει την επίμαχη απόφαση.
3)
Να μειώσει, στο πλαίσιο της πλήρους δικαιοδοσίας του, το ύψος του προστίμου στο ποσό που κρίνει αναγκαίο.
4)
Να αναγνωρισθεί ότι η διάρκεια της δίκης ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου ήταν υπερβολική και αδικαιολόγητη, κατά παραβίαση του δικαιώματος σε αποτελεσματική δικαστική προστασία και του δικαιώματος ακροάσεως εντός ευλόγου προθεσμίας (άρθρο 47 του Χάρτη και άρθρο 6 της ΕΣΔΑ).
5)
Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
1)
Πρώτον, η Repsol προβάλλει πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά τη μεθοδολογία της αποφάσεως σχετικά με την αξιολόγηση των αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίσθηκαν προς στήριξη της πλήρους και αποτελεσματικής εμπορικής αυτοτέλειας της θυγατρικής εταιρίας, Repsol Lubricantes y Especialidades, S.A. ή, επικουρικώς, έλλειψη αιτιολογίας.
2)
Δεύτερον, η Repsol φρονεί ότι στην απόφαση έχει ερμηνευθεί εσφαλμένως την Ανακοινώσεως για επιείκεια του 2002.
3)
Τρίτον, η Repsol φρονεί ότι η απόφαση είναι αντίθετη προς το άρθρο 261 ΣΛΕΕ και την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωσή του να προβεί σε έλεγχο πλήρους δικαιοδοσίας όσον αφορά τις κυρώσεις που επιβάλλονται στον τομέα του ανταγωνισμού.
4)
Τέλος, η Repsol επικαλείται παράβαση από το Γενικό Δικαστήριο του άρθρου 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1) και του άρθρου 6 Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, δεδομένου ότι δεν αποφάνθηκε εντός ευλόγου προθεσμίας.
(1) ΕΕ 2000, C 364, σ. 1
Full & Egal Universal Law Academy