8.2.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 39/8
Αναίρεση που άσκησε στις 28 Νοεμβρίου 2013 η Orange, πρώην France Télécom, κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-258/10, Orange κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-621/13 P)
2014/C 39/15
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Orange, πρώην France Télécom (εκπρόσωποι: H. Viaene και D. Gillet, δικηγόροι)
Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Γαλλική Δημοκρατία, Département des Hauts-de-Seine, Sequalum SAS
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 16ης Σεπτεμβρίου 2013 επί της υποθέσεως Τ-258/10, Orange κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής και, εάν το Δικαστήριο κρίνει ότι διαθέτει όλα τα αναγκαία στοιχεία για να αποφανθεί το ίδιο οριστικώς επί της ουσίας της υποθέσεως, να ακυρώσει την απόφαση C(2009) 7426 τελικό της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την αποζημίωση του κόστους παροχής δημόσιας υπηρεσίας για την εγκατάσταση και εκμετάλλευση δικτύου ηλεκτρονικών επικοινωνιών υψηλής ταχύτητας στο διαμέρισμα των Hauts-de-Seine (κρατική ενίσχυση N 331/2008 — Γαλλία),
—
επικουρικώς, να αναιρέσει την εν λόγω απόφαση και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο ώστε να επαναληφθεί η διαδικασία,
—
να καταδικάσει την Επιτροπή, το Départment des Hauts-de-Seine και τη Sequalum στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, πλην των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Γαλλική Δημοκρατία,
—
να κρίνει ότι η Γαλλική Δημοκρατία φέρει τα δικά της έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα προβάλλει, προς στήριξη της αιτήσεώς της, τέσσερις λόγους αναιρέσεως.
Πρώτον, η αναιρεσείουσα εκτιμά ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπέχει από τα άρθρα 36 και 53, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, διότι απεφάνθη κατά τρόπο ελλιπή και αντιφατικό επί του προβληθέντος λόγου περί μη υπάρξεως αδυναμίας της αγοράς. Ειδικότερα, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι απέρριψε το επιχείρημά της ότι το σχέδιο THD 92 δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί ως υπηρεσία γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος, καθόσον δεν υφίσταται αδυναμία της αγοράς λόγω της παρουσίας ανταγωνιστών επιχειρηματιών οι οποίοι προσφέρουν ανάλογες υπηρεσίες.
Δεύτερον, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο ως προς την εκτίμηση του χρόνου κατά τον οποίο πρέπει να κρίνεται η ύπαρξη τέτοιας αδυναμίας της αγοράς. Συγκεκριμένα, κατά την αναιρεσείουσα, η εκτίμηση αυτής της αδυναμίας πρέπει να γίνεται κατά τον χρόνο θεσπίσεως του προοριζόμενου να αντισταθμίσει αδυναμία της αγοράς μέτρου.
Τρίτον, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία του άρθρου 78 των Κατευθυντηρίων γραμμών (1), κρίνοντας ότι η υποχρεωτική «διεξοδική ανάλυση» κάθε σχεδιαζόμενης κρατικής ενισχύσεως σε παραδοσιακά μαύρη περιοχή δεν συνεπάγεται την έναρξη της επίσημης διαδικασίας ελέγχου που θεσπίζει το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.
Τέταρτον, η αναιρεσείουσα εκτιμά ότι είναι προδήλως εσφαλμένη η διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου ότι οι περιοχές των οποίων το ποσοστό αποδόσεως τοποθετείται μεταξύ 9 και 10,63 % δεν μπορούν να τύχουν αντισταθμίσεως. Ως εκ τούτου, εφαλμένες, οι έννομες συνέπειες που το Γενικό Δικαστήριο αντλεί από την εν λόγω διαπίστωση, ήτοι η έλλειψη υπέρμετρης αντισταθμίσεως και, συνεπώς, η συμβατότητα του επίμαχου σχεδίου με το τρίτο κριτήριο της νομολογίας Altmark, είναι εσφαλμένες.
(1) Ανακοίνωση της Επιτροπής — Κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις όσον αφορά την ταχεία ανάπτυξη ευρυζωνικών δικτύων (ΕΕ 2009, C 235, σ. 7).
Full & Egal Universal Law Academy