8.2.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 39/9
Αναίρεση που άσκησαν στις 2 Δεκεμβρίου 2013 οι Iliad SA, Free infrastructure, Free SAS κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-325/10, Iliad κ.λπ. κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-624/13 P)
2014/C 39/16
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσες: Iliad, Free infrastructure, Free SAS (εκπρόσωπος: T. Cabot, δικηγόρος)
Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Γαλλική Δημοκρατία, Πολωνική Δημοκρατία, Département des Hauts-de-Seine
Αιτήματα των αναιρεσειουσών
Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει πλήρως την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 στην υπόθεση T-325/10, Iliad, Free infrastructure και Free κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής·
—
να κάνει δεκτά τα πρωτοδίκως προβληθέντα αιτήματα των εταιριών Iliad, Free infrastructure και Free ακυρώνοντας την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 30ής Σεπτεμβρίου 2009 C(2009) 7426 τελικό, σχετικά με την αντιστάθμιση των επιβαρύνσεων αναθέσεως δημοσίων υπηρεσιών (DSP) για την εγκατάσταση και εκμετάλλευση δικτύου επικοινωνιών υψηλής ταχύτητας στο γεωγραφικό διαμέρισμα των Hauts-de-Seine (κρατική ενίσχυση N 331/2008 — Γαλλία), αν το Δικαστήριο κρίνει ότι η υπόθεση είναι ώριμη προς εκδίκαση·
—
να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου αν το Δικαστήριο κρίνει ότι η υπόθεση δεν είναι ώριμη προς εκδίκαση·
—
να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στην περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο αποφανθεί επί της υποθέσεως·
—
να επιφυλαχθεί περί των δικαστικών εξόδων αν το Δικαστήριο αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της αιτήσεώς τους αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν έξι λόγους.
Πρώτον, οι αναιρεσείουσες θεωρούν ότι το Γενικό Δικαστήριο αθέτησε την υποχρέωσή του αιτιολογήσεως, καθόσον δεν απάντησε στο σκέλος του λόγου που αντλείται από τη μη τήρηση, εκ μέρους της Επιτροπής, της υποχρεώσεώς της να κινήσει την τυπική διαδικασία έρευνας του άρθρου 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, σχετικά με το στοιχείο που αφορά τις αναληφθείσες από τις γαλλικές αρχές δεσμεύσεις, από το οποίο προκύπτει η σοβαρή δυσχέρεια την οποία αντιμετώπισε η Επιτροπή και βάσει της οποίας η Επιτροπή υποχρεούταν να κινήσει την τυπική διαδικασία έρευνας.
Δεύτερον, οι αναιρεσείουσες προσάπτουν στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όταν υπολόγισε τη διάρκεια της διαδικασίας της προκαταρκτικής έρευνας που πραγματοποίησε η Επιτροπή. Αφενός, φρονούν ότι η πραγματοποιηθείσα από τη Γαλλία κοινοποίηση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ήταν πλήρης εντός της ταχθείσας προθεσμίας και, επομένως, δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψη. Αφετέρου, οι αναιρεσείουσες θεωρούν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο χαρακτηρίζοντας αίτηση υποβολής «τυχόν» παρατηρήσεων που απηύθυνε η Επιτροπή προς τις γαλλικές αρχές ως αίτηση παροχής συμπληρωματικών πληροφοριών κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (1).
Τρίτον, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν λόγο δημόσιας τάξεως αντλούμενο από πλάνη περί το δίκαιο του Γενικού Δικαστηρίου, καθόσον δεν επισήμανε αυτεπαγγέλτως ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να κρίνει την επίμαχη ενίσχυση συμβατή με τη Συνθήκη, εφόσον η κοινοποίησή της έπρεπε να θεωρηθεί ότι αποσύρθηκε, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999. Συγκεκριμένα, καθόσον οι γαλλικές αρχές δεν απάντησαν εμπροθέσμως στις αιτήσεις παροχής συμπληρωματικών πληροφοριών, η επίμαχη κοινοποίηση έπρεπε να αποσυρθεί κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 5, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν είχε αρμοδιότητα να αποφανθεί επί του κοινοποιηθέντος μέτρου, όπερ έπρεπε να εξετάσει αυτεπαγγέλτως το Γενικό Δικαστήριο στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση.
Τέταρτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο στην εκτίμηση των αδυναμιών της αγοράς. Η εν λόγω πλάνη περί το δίκαιο προκύπτει από το γεγονός ότι το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε το κριτήριο της καθολικότητας αντί του κριτηρίου των αδυναμιών της αγοράς κατά τη νομολογία Olsen, το οποίο συνίσταται στην εξέταση του κατά πόσον οι ανταγωνιστές ασκούν ανάλογη υπηρεσία και όχι καθολική υπηρεσία.
Πέμπτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά τη διαχρονική εφαρμογή των κανόνων του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εκτίμηση των αδυναμιών της αγοράς. Η πλάνη περί το δίκαιο προκύπτει, αφενός, από την εξέταση των αδυναμιών της αγοράς μόνον όσον αφορά τα σχετικά με τα έτη 2004 και 2005 στοιχεία, και αφετέρου, από τη μη ύπαρξη αναλύσεως προοπτικών της αγοράς για να εξακριβωθεί ότι οι αδυναμίες της αγοράς στοιχειοθετούνται καθόλη τη διάρκεια εφαρμογής της υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος.
Τέλος, οι αναιρεσείουσες προσάπτουν στο Γενικό Δικαστήριο ένα σύνολο αντιφατικών αιτιολογιών.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy