8.2.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 39/12
Αναίρεση που άσκησε στις 29 Νοεμβρίου 2013 η Villeroy & Boch Austria GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-373/10, T-374/10, T-382/10 και T-402/10, Villeroy & Boch Boch Austria GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-626/13 P)
2014/C 39/18
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Villeroy & Boch Austria GmbH (εκπρόσωποι: A. Reidlinger και J. Weichbrodt, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 16ης Σεπτεμβρίου 2013 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-373/10, T-374/10, T-382/10 και T-402/10, καθόσον αυτή απορρίπτει την προσφυγή και αφορά την αναιρεσείουσα·
—
επικουρικώς, να ακυρώσει μερικώς το άρθρο 1 της αποφάσεως C(2010) 4185 τελικό της καθής, της 23ης Ιουλίου 2010, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, καθόσον αφορά την αναιρεσείουσα·
—
επικουρικώς, να μειώσει ευλόγως το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα με το άρθρο 2 της αποφάσεως της 23ης Ιουλίου 2010·
—
επίσης επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να αποφανθεί εκ νέου·
—
να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
1)
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι οι εκτιμήσεις του Γενικού Δικαστηρίου όσον αφορά προβαλλομένη παράβαση στην Αυστρία είναι νομικώς εσφαλμένες. Το Γενικό Δικαστήριο βασίζει την απόφασή του στις διαπιστώσεις και αιτιολογίες οι οποίες δεν αποτέλεσαν προηγουμένως αντικείμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως της Επιτροπής ή αντικείμενο αιτιάσεων. Ταυτόχρονα, σημαντικός ισχυρισμός της αναιρεσείουσας δεν ελήφθη υπόψη ή εκτέθηκε εσφαλμένα.
2)
Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως βάλλεται ο νομικός χαρακτηρισμός μίας τόσο από πραγματικής όσο και από νομικής απόψεως ανεξάρτητης συμπεριφοράς ως δήθεν ενιαίας, σύνθετης και διαρκούς παραβάσεως (single complex and continuous infringement), ο οποίος, κατά την αναιρεσείουσα, δεν έπρεπε να γίνει ήδη λόγω της ελλείψεως συμπληρωματικότητας μεταξύ των συμπεριφορών που εξετάστηκαν μαζί. Με την εν προκειμένω προσέγγιση του Γενικού Δικαστηρίου, η νομική έννοια της ενιαίας, σύνθετης και διαρκούς παραβάσεως παραβιάζει, κατά την αναιρεσείουσα, την αρχή της δίκαιης δίκης.
3)
Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα αιτιάται τον νομικώς εσφαλμένο «light review» του Γενικού Δικαστηρίου, το οποίο δεν επετέλεσε ορθώς το ελεγκτικό του έργο και, συνεπώς, δεν διασφάλισε την τήρηση της κατά το δίκαιο της Ένωσης αρχής της έννομης προστασίας.
4)
Τέλος, με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το επιβεβαιωθέν από το Γενικό Δικαστήριο πρόστιμο είναι εν πάση περιπτώσει δυσανάλογο. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι ορισμένα επιβαρυντικά στοιχεία ακυρώθηκαν από το Γενικό Δικαστήριο και ότι και άλλα στοιχεία πρέπει επίσης να ακυρωθούν λόγω εσφαλμένης αιτιολογίας, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ανάλογη ούτε νόμιμη η διατήρηση της ανώτατης εκ του νόμου κυρώσεως που επέβαλε το Γενικό Δικαστήριο (ήτοι 10 % του κύκλου εργασιών του ομίλου). Αν τα πραγματικά στοιχεία που προβλήθηκαν για να αποδειχθεί η παράβαση είναι σε μεγάλο βαθμό ανυπόστατα, δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί, λαμβανομένης υπόψη της κατάφωρης απουσίας αποδείξεων και αιτιώδους συνάφειας καθώς και του μη καταλογιστέου των πρακτικών, ότι έχει διαπραχθεί, ενιαία, σύνθετη και διαρκής παράβαση επί δέκα έτη όσον αφορά τρεις ομάδες προϊόντων εντός έξι διαφορετικών χωρών, αλλά είναι δυνατόν, το πολύ πολύ, να θεωρηθεί ότι έχουν διαπραχθεί συγκεκριμένες παραβάσεις σε τοπικό επίπεδο, οι οποίες δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να δικαιολογήσουν το επίπεδο της επιβληθείσας κυρώσεως. Η υπό εξέταση υπόθεση πολύ απέχει από το να αποτελεί σοβαρή ή πολύ σοβαρή περίπτωση, πράγμα το οποίο το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να λάβει υπόψη, παρανοώντας κατά τρόπο ασυγχώρητο τα κριτήρια εκτιμήσεως που έπρεπε να ερμηνεύσει.
Full & Egal Universal Law Academy