22.2.2014
MT
Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
C 52/31
Rikors ippreżentat fid-19 ta’ Diċembru 2013 — il-Parlament Ewropew vs Il-Kunsill tal-Unjoni Ewropea
(Kawża C-679/13)
2014/C 52/56
Lingwa tal-kawża: il-Franċiż
Partijiet
Rikorrenti: Il-Parlament Ewropew (rappreżentanti: F. Drexler, A. Caiola u M. Pencheva, aġenti)
Konvenuta: Il-Kunsill tal-Unjoni Ewropea
Talbiet tar-rikorrenti
—
tannulla d-Deċiżjoni ta’ Implimentazzjoni tal-Kunsill 2013/496/UE, tas-7 ta’ Ottubru 2013, dwar l-issuġġettar ta’ 5-(2-aminnopropil)indol għal miżuri ta’ kontroll (1);
—
iżżomm fis-seħħ l-effetti tad-Deċiżjoni ta’ Implimentazzjoni tal-Kunsill 2013/496/UE, sal-mument li fih din tiġi ssostitwita minn att ġdid adottat fil-forma korretta u dovuta;
—
tikkundanna lill-konvenuta għall-ispejjeż kollha.
Motivi u argumenti prinċipali
Preliminarjament, il-Parlament ifakkar li l-preambolu tad-deċiżjoni kkontestata jagħmel riferiment għall-bażijiet legali li ġejjin: l-Artikolu 8(3) tad-Deċiżjoni tal-Kunsill 2005/387/ĠAI, tal-10 ta’ Mejju 2005, dwar l-iskambju ta’ informazzjoni, il-valutazzjoni tar-riskju u l-kontroll fuq sustanzi psikoattivi ġodda (2) u t-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea. Minn dan il-Parlament iddeduċa li l-Kunsill kien qiegħed jagħmel riferiment b’mod impliċitu għall-Artikolu 34(2)(ċ) tat-Trattat l-antik dwar l-Unjoni Ewropea.
Il-Parlament jinvoka żewġ motivi insostenn tar-rikors tiegħu għal annullament.
Fl-ewwel lok, il-Parlament isostni li l-Kunsill ibbaża d-deċiżjoni tiegħu fuq bażi legali (l-Artikolu 34(2)(ċ) UE) li ilha li tħassret sa mid-dħul fis-seħħ tat-Trattat ta’ Lisbona. Minħabba din il-fatt, id-deċiżjoni kkontestata hija bbażata biss fuq id-Deċiżjoni 2005/387/ĠAI. Din tal-aħħar tikkostitwixxi bażi legali derivata u hija għaldaqstant illegali.
Fit-tieni lok, u fid-dawl tas-suespost, il-Parlament iqis li l-proċedura deċiżjonali hija vvizzjata bi ksur ta’ forom proċedurali sostanzjali. Minn naħa, kieku l-Artikolu 34(2)(ċ) UE kien applikabbli, il-Parlament kien ikollu jiġi kkonsultat qabel l-adozzjoni tad-deċiżjoni kkontestata skont l-Artikolu 39(1) TUE. Madankollu, il-Parlament isostni li dan ma kienx il-każ. Min-naħa l-oħra, jekk jiġi kkunsidrat li d-dispożizzjonijiet li għandhom japplikaw huma dawk li jirriżultaw mit-Trattat ta’ Lisbona, il-Parlament isostni li huwa kellu fi kwalunkwe każ ikun involut fil-proċedura leġiżlattiva. Fil-fatt, il-Parlament isostni li jekk il-fatt li l-issuġġettar tal-5-(2-aminopropyl)indol għal miżuri ta’ kontroll jikkostitwixxi element essenzjali tad-Deċiżjoni 2005/387/ĠAI, il-proċedura leġiżlattiva li għandha tiġi segwita hija allura dik deskritta fl-Artikolu 83(1) TFUE, jiġifieri l-proċedura leġiżlattiva ordinarja. F’ipoteżi oħra, jekk id-Deċiżjoni 2013/496/UE titqies bħala kundizzjoni uniformi ta’ implimentazzjoni tad-Deċiżjoni 2005/387/JAI jew bħala miżura li tissuplimenta jew temenda element mhux essenzjali tal-imsemmija deċiżjoni, il-proċedura li għandha tiġi segwita allura għandha tkun dik prevista fl-Artikoli 290 u 291 TFUE għall-adozzjoni ta’ atti ta’ implementazzjoni jew ta’ atti delegati. Fi kwalunkwe każ, peress li l-Parlament ma ġiex involut fl-adozzjoni tad-deċiżjoni kkontestata, din tal-aħħar hija vvizzjata minn ksur ta’ forom proċedurali sostanzjali.
Fl-aħħar nett, fil-każ li l-Qorti tal-Ġustizzja tiddeċiedi li tannulla d-deċiżjoni kkontestata, il-Parlament jikkunsidra li hemm lok, skont it-tieni paragrafu tal-Artikolu 264 TFUE, li jinżammu l-effetti tad-deċiżjoni kkontestata, sal-mument li fih din tiġi ssostitwita minn att ġdid adottat fil-forma korretta u dovuta.
(1) ĠU L 272, p. 44.
(2) ĠU L 164M, 16.6.2006, p. 30.
Full & Egal Universal Law Academy