15.2.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 45/27
Αναίρεση που άσκησε στις 23 Δεκεμβρίου 2013 η Andechser Molkerei Scheitz GmbH κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 15 Οκτωβρίου 2013 στην υπόθεση T-13/12, Andechser Molkerei Scheitz GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-682/13 P)
2014/C 45/45
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Andechser Molkerei Scheitz GmbH (εκπρόσωπος: H. Schmidt, δικηγόρος)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει μερικώς την από 15 Οκτωβρίου 2013 διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-13/12, στο μέτρο που απορρίπτει την προσφυγή ακυρώσεως με αίτημα την ακύρωση του κανονισμού (ΕΕ) 1131/2011 της Επιτροπής, για την τροποποίηση του παραρτήματος ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) 1333/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τους γλυκοζίτες στεβιόλης (1), ο οποίος δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα στις 12 Νοεμβρίου 2011, και
—
να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 1131/2011 της Επιτροπής, για την τροποποίηση του παραρτήματος ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) 1333/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τους γλυκοζίτες στεβιόλης, που δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα στις 12 Νοεμβρίου 2011.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα προβάλλει, πρώτον, προσβολή των δικονομικών δικαιωμάτων των οποίων χαίρει δυνάμει του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η προσφυγή ακυρώσεως επιτρέπεται, καταρχήν, βάσει του πρωτογενούς δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σκοπός του θεμελιώδους δικαιώματος του άρθρου 47, εδάφιο 1, είναι η δυνατότητα αποτελεσματικής χρήσεως κατά τον νόμο προβλεπόμενων ενδίκων βοηθημάτων. Η διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου προσβάλλει το δικαίωμα της αναιρεσείουσας σε πραγματική προσφυγή κατά την έννοια της παροχής αποτελεσματικής έννομης προστασίας βάσει του άρθρου 47, εδάφιο 1, του Χάρτη.
Δεύτερον, η αναιρεσείουσα προβάλλει προσβολή του θεμελιώδους δικαιώματος του άρθρου 47, εδάφιο 2, καθότι προσεβλήθησαν το κατοχυρωμένο στο άρθρο 21 δικαίωμα στην απαγόρευση των διακρίσεων και το κατοχυρωμένο στο άρθρο 16 δικαίωμα στη διασφάλιση της επιχειρηματικής ελευθερίας, η δε εκ μέρους της ασκηθείσα προσφυγή δεν αντιμετωπίστηκε ως πραγματικό ένδικο βοήθημα. Η αναιρεσείουσα καταγγέλλει ότι έτυχε δυσμενούς διακρίσεως ως παραγωγός βιολογικών τροφίμων, διότι η έγκριση των γλυκοζιτών στεβιόλης έγινε κατά τέτοιον τρόπο ώστε να δημιουργείται αδικαιολόγητο και άδικο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα εις όφελος των συμβατικών της ανταγωνιστών.
Η αναιρεσείουσα επιδιώκει, επίσης, να τύχει ίσης μεταχείρισης από τον νομοθέτη της Ένωσης. Προβάλλει παραβίαση της γενικής αρχής της ίσης μεταχειρίσεως που κατοχυρώνεται στο άρθρο 20 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Επιπλέον, προβάλλει δυσμενή μεταχείρισή της, βάσει του άρθρου 21 του Χάρτη, ως παραγωγού βιολογικών τροφίμων σε σχέση με τις συμβατικές επιχειρήσεις τροφίμων. Προς απόδειξη της αυθαίρετης διακρίσεως, η αναιρεσείουσα επικαλείται τη συμφωνία που συνήψε η Ευρωπαϊκή Ένωση με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής τον Φεβρουάριο του 2012, η οποία επιτρέπει να κυκλοφορούν στην εσωτερική αγορά της Ένωσης, με τον λογότυπο της βιολογικής παραγωγής της ΕΕ, βιολογικά προϊόντα τα οποία παράγονται με γλυκοζίτες στεβιόλης σύμφωνα με το δίκαιο των ΗΠΑ που διέπει τα βιολογικά προϊόντα. Τούτο αποδεικνύει ότι δεν συντρέχει κάποιος εύλογος λόγος να επιτρέπεται στους συμβατικούς ανταγωνιστές της αναιρεσείουσας να παράγουν γιαούρτι με γλυκοζίτες στεβιόλης και, επιπλέον, να επιλέγουν ένα νομικό μέσο, αποτέλεσμα του οποίου είναι να στερείται η ίδια την επιχειρηματική αυτή ελευθερία. Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι προσεβλήθηκε το κατοχυρωμένο στο άρθρο 16 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων δικαίωμά της στη διασφάλιση της επιχειρηματικής της ελευθερίας.
(1) ΕΕ L 295, σ. 205.
Full & Egal Universal Law Academy