27.4.2013
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 123/18
Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2013 r. — Heli-Flight przeciwko EASA
(Sprawa T-102/13)
2013/C 123/31
Język postępowania: niemiecki
Strony
Strona skarżąca: Heli-Flight GmbH & Co. KG (Reichelsheim, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Kittner)
Strona pozwana: Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA)
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 13 stycznia 2012 r. oddalającej wniosek skarżącej o zatwierdzenie warunków lotu dotyczących helikoptera Robinson R66 (nr seryjny 0034);
—
stwierdzenie, że w zakresie dotyczącym wniosków skarżącej o zatwierdzenie warunków lotu dotyczących helikoptera Robinson R66 (nr seryjny 0034) z dni 11 lipca 2011 r. i 10 stycznia 2012 r. strona pozwana dopuściła się nieuzasadnionego zaniechania;
—
stwierdzenie, że strona pozwana jest zobowiązana do naprawienia skarżącej wszelkiej szkody wynikłej w związku z oddaleniem wniosków o zatwierdzenie warunków lotu dotyczących helikoptera Robinson R66 (nr seryjny 0034) z dni 11 lipca 2011 r. i 10 stycznia 2012 r. lub w związku z jej nieuzasadnionym zaniechaniem w zakresie decyzji w przedmiocie zatwierdzenia warunków lotu dotyczących owego helikoptera;
—
obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi zasadniczo, co następuje.
1)
Zdaniem skarżącej decyzja w przedmiocie zatwierdzenia warunków lotu nie stanowi decyzji uznaniowej. W tym kontekście podniesiono między innymi, że to strona pozwana, a nie skarżąca ponosi ciężar dowodu na okoliczność, że dany statek powietrzny jest zdolny do bezpiecznego lotu w zdefiniowanych warunkach.
2)
Ponadto skarżąca podnosi, że gdyby decyzja strony pozwanej w przedmiocie zatwierdzenia warunków lotu stanowiła decyzję uznaniową, wówczas strona pozwana nie wykonała swych uprawnień uznaniowych, a w każdym razie uczyniła to w sposób błędny. Zdaniem skarżącej powołanie się przez stronę pozwaną na wiedzę dotyczącą bezpieczeństwa powziętą na podstawie procesu certyfikacji typu, w którym skarżąca nie była stroną stanowi błąd przy podejmowaniu decyzji uznaniowej. Ponadto skarżąca podnosi, że w niniejszym postępowaniu strona pozwana nie skonkretyzowała w wystarczający sposób podniesionych wątpliwości co do bezpieczeństwa. W tym kontekście skarżąca podnosi, że nie umożliwiono jej ustosunkowania się w przedmiocie konkretnych źródeł niebezpieczeństwa. Ponadto skarżąca podnosi, że argumentacja strony pozwanej jest w sposób oczywisty wewnętrznie sprzeczna.
3)
Pomocniczo skarżąca podnosi, że przedstawiła dowód na okoliczność zdolności do bezpiecznego lotu omawianego statku powietrznego w zdefiniowanych warunkach.
4)
Wreszcie, w odniesieniu do wniosku o stwierdzenie nieważności skarżąca podnosi naruszenia przez stronę pozwaną obowiązku prawidłowej administracji. Zdaniem skarżącej strona pozwana nie dochowała obowiązku przeprowadzenia badań, nieprawidłowo powołała się na poufność w zakresie procesu certyfikacji typu, naruszyła prawo skarżącej do bycia wysłuchanym oraz naruszyła obowiązek uzasadnienia.
Full & Egal Universal Law Academy