1.6.2013
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 156/54
Skarga wniesiona w dniu 9 kwietnia 2013 r. — Telefónica, SA przeciwko Komisji Europejskiej
(Sprawa T-216/13)
2013/C 156/100
Język postępowania: hiszpański
Strony
Strona skarżąca: Telefónica, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: J. Folguera Crespo, P. Vidal Martínez y E. Peinado Iríbar, abogados)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności art. 1 i 2 decyzji Komisji z dnia 23 stycznia 2013 r. w zakresie dotyczącym skarżącej, lub ewentualnie o
—
stwierdzenie nieważności części art. 2 zaskarżonej decyzji i zmniejszenie wysokości nałożonej grzywny,
—
obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Zaskarżoną decyzją w niniejszym postępowaniu jest ta sama decyzja, co w sprawie T-208/13 Portugal Telecom przeciwko Komisji.
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.
1)
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 101 TFUE
—
W tym zakresie twierdzi się, że zaskarżona decyzja nieprawidłowo stosuje orzecznictwo dotyczące ograniczenia ze względu na cel i narusza zasady domniemania niewinności, ciężaru dowodu i zasadę in dubio pro reo w związku z treścią dziewiątej klauzuli porozumieniu o nabyciu. Twierdzi się w szczególności w tym zakresie, ze rzeczona klauzula była powiązana z transakcją i nie może być rozpatrywana ani stosowana w oderwaniu od transakcji oraz trudnego procesu negocjacyjnego, charakteryzującego się ciągłą interwencją rządu portugalskiego.
2)
Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 101 TFUE
—
W tym zakresie zarzuca się oczywisty błąd w ocenie okoliczności faktycznych i naruszenie zasady łącznej oceny dowodów w związku z kontekstem, w którym przyjęto klauzulę, z zachowaniem odnośnych stron i celem klauzuli.
3)
Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady ciężaru dowodu i prawidłowego przebiegu postępowania, prawa do obrony i domniemania niewinności w związku z dowodem uczestniczenia rządu portugalskiego w negocjacjach oraz powstania i przyjęcia rzeczonej klauzuli.
4)
Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 101 TFUE
—
Zarzuca się w tym zakresie niewystarczające uzasadnienie i nieprawidłową ocenę znaczenia klauzuli dla ograniczenia konkurencji jako koniecznej przesłanki wystąpienia naruszenia ze względu na cel art. 101 TFUE.
5)
Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 101 TFUE
—
W tym zakresie twierdzi się, że rzeczona klauzula nie jest również ze względu na skutek sprzeczna z art. 101 TFUE.
Pomocniczo skarżąca zarzuca również naruszenie zasady proporcjonalności i uzasadnienia, a także popełnienie oczywistego błędu poprzez brak uwzględnienia okoliczności łagodzących oraz poprzez ich niewystarczającą ocenę.
Full & Egal Universal Law Academy