16.11.2013
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 336/25
Skarga wniesiona w dniu 4 września 2013 r. — Syrian Lebanese Commercial Bank przeciwko Radzie
(Sprawa T-477/13)
2013/C 336/55
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: Syrian Lebanese Commercial Bank S.A. L. (Bejrut, Liban) (przedstawiciele: adwokaci P. Vanderveeren, L. Defalque i T. Bontinck)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
uznanie odpowiedzialności pozaumownej Unii Europejskiej ze względu na umieszczenie i utrzymanie wpisu strony skarżącej w załączniku II do rozporządzenia Rady 36/2012/UE;
—
w rezultacie orzeczenie odpowiedniego i pełnego odszkodowania za szkodę poniesioną przez stronę skarżącą ze względu na bezprawne zachowanie Unii odpowiadającego kwocie czterdziestu jeden milionów siedemdziesięciu czterech tysięcy dziewięciuset czterdziestu euro (41 074 940 EUR) wraz z odsetkami wyrównawczymi i odsetkami za zwłokę według stopy stosowanej przez Europejski Bank Centralny do podstawowych operacji refinansujących, powiększonej o dwa punkty procentowe, i przyznanie tymczasowo odszkodowania w wysokości miliona euro z zastrzeżeniem jego dostosowania przy uwzględnieniu wydatków i inwestycji, których strona skarżąca będzie musiała dokonać, aby odzyskać swój wizerunek i reputację;
—
posiłkowo, jeśli zostanie uznane, że kwota poniesionej szkody powinna zostać ponownie oszacowana, wydanie postanowienia o zasięgnięciu opinii biegłego zgodnie z art. 65 lit. d), art. 66 § 1 i art. 70 regulaminu postępowania przed Sądem;
—
obciążenie Rady kosztami postępowania odwoławczego.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi — w odniesieniu do bezprawnego zachowania zarzucanego Radzie, jeśli chodzi zarówno o przyjęcie środków w postaci zamrożenia funduszy, jak i utrzymanie ich od stycznia 2012 r. — cztery zarzuty dotyczące:
—
oczywistego błędu w ocenie dotyczącego zaangażowania strony skarżącej w finansowanie reżimu syryjskiego;
—
braku wystarczającego i dokładnego uzasadnienia środków przyjętych przez Radę wobec strony skarżącej;
—
naruszenia prawa do obrony oraz prawa do rzetelnego procesu i skutecznej ochrony sądowej;
—
uchybień związanych z badaniem przeprowadzonym przez Radę powodujących niezgodność z prawem środków ograniczających przyjętych przez Radę.
Strona skarżąca podnosi, że przyjęte przez Radę środki w postaci zamrożenia funduszy stanowią pewną przyczynę poniesionych przez nią szkód zarówno materialnych, jak i niematerialnych.
W odniesieniu szkody materialnej strona skarżąca powołuje się na to, że poniosła istotne straty operacyjne i technologiczne wynikające w szczególności z utraty stosunków handlowych z kilkoma bankami europejskimi i arabskimi, drastycznego spadku wyników działalności operacyjnej oraz utraty wielu aktywów bankowych począwszy od 2012 r. Ponadto jej były dostawca oprogramowania bankowego zaprzestał prowadzenia z nią wszelkich stosunków.
W odniesieniu do szkody niematerialnej strona skarżąca żąda odszkodowania za szkodę wynikającą z naruszenia jej wizerunku ze względu na przyjęte przez Radę niezgodne z prawem środki w postaci zamrożenia funduszy.
Full & Egal Universal Law Academy