23.11.2013
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 344/66
Skarga wniesiona w dniu 10 października 2013 r. — Verein Natura Havel i Vierhaus przeciwko Komisji
(Sprawa T-538/13)
2013/C 344/122
Język postępowania: niemiecki
Strony
Strona skarżąca: Verein Natura Havel eV (Berlin, Niemcy); i H.P. Vierhaus (Berlin) (przedstawiciel: O. Austilat, adwokat)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej ‒ Dyrekcji Generalnej ds. Środowiska ‒ z dnia 24 czerwca 2013 r. oraz ‒ Sekretariatu Generalnego ‒ z dnia 3 września 2013 r., którymi to decyzjami odmówiono dostępu do pisma Komisji z dnia 30 maja 2013 r. dotyczącego wezwania do usunięcia uchybienia w celu wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego nr 2013/4000 przeciwko Republice Federalnej Niemiec;
—
obciążenie strony pozwanej jej własnymi kosztami oraz kosztami strony skarżącej.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.
1)
Zarzut pierwszy: naruszenie przysługującego skarżącym prawa dostępu do informacji
Strona skarżąca twierdzi w pierwszej kolejności, że zaskarżona decyzja Komisji narusza jej prawo do informacji wynikające z art. 15 ust. 3 TFUE, art. 42 karty praw podstawowych, art. 10 ust. 1 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1). Strona skarżąca podnosi, że przytoczone przepisy mają na celu stworzenie możliwie największej przejrzystości oraz że wymagana jest wąska wykładnia wyjątków. Ponadto utrzymuje ona, że zgodnie z orzecznictwem stawia się wysokie wymagania wobec dowodu na istnienie poważnego naruszenia dochodzenia. Zaskarżona decyzja nie czyni temu zadość.
2)
Zarzut drugi: błędne w świetle prawa badanie częściowego dostępu
Strona skarżąca twierdzi ponadto, że badanie, jakim Komisja odmawia jedynie częściowego dostępu do informacji, jest błędne w świetle prawa. Rozważania w tej kwestii przedstawione w decyzji są nietrafne i naruszają zasadę proporcjonalności.
3)
Zarzut trzeci: naruszenie obowiązku uzasadnienia
Zdaniem strony skarżącej zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów stawianych obowiązkowi uzasadnienia.
4)
Zarzut czwarty: naruszenie art. 10 ust. 1 zdanie drugie europejskiej Konwencji o ochronie prawa człowieka i podstawowych wolności
Strona skarżąca powołuje się ponadto na naruszenie jej prawa do otrzymywania informacji bez ingerencji władz publicznych, które to prawo wynika z art. 10 ust. 1 zdanie drugie europejskiej Konwencji o ochronie prawa człowieka i podstawowych wolności.
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).
Full & Egal Universal Law Academy