Sprawa C-51/14: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen- Niemcy) – Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG/Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung [Odesłanie prejudycjalne – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Cukier – Refundacja kosztów składowania – Rozporządzenie (EWG) nr 1998/78 – Artykuł 14 ust. 3 – Rozporządzenie (EWG) nr 2670/81 – Artykuł 2 ust. 2 – Zastąpienie cukru C do celów wywozu – Przesłanki – Materialna wymiana cukru C na cukier zastępczy – Zastąpienie, którego można dokonać wyłącznie przy użyciu cukru wyprodukowanego przez producenta z siedzibą w tym samym państwie członkowskim – Ważność w świetle art. 34 TFUE i 35 TFUE]
C2702015PL710120150611PL00087171
Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 czerwca 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen- Niemcy) – Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG/Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung
(Sprawa C-51/14) ( 1 )
„[Odesłanie prejudycjalne — Rolnictwo — Wspólna organizacja rynków — Cukier — Refundacja kosztów składowania — Rozporządzenie (EWG) nr 1998/78 — Artykuł 14 ust. 3 — Rozporządzenie (EWG) nr 2670/81 — Artykuł 2 ust. 2 — Zastąpienie cukru C do celów wywozu — Przesłanki — Materialna wymiana cukru C na cukier zastępczy — Zastąpienie, którego można dokonać wyłącznie przy użyciu cukru wyprodukowanego przez producenta z siedzibą w tym samym państwie członkowskim — Ważność w świetle art. 34 TFUE i 35 TFUE]”2015/C 270/08Język postępowania: niemiecki
Sąd odsyłający
Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG
Strona pozwana: Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung
Sentencja
1)
Artykuł 14 ust. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1998/78 z dnia 18 sierpnia 1978 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wyrównywania kosztów składowania w odniesieniu do cukru, zmienionego rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1714/88 z dnia 13 czerwca 1988 r. w związku z art. 2 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2670/81 z dnia 14 września 1981 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące produkcji cukru przewyższającej kwotę, zmienionego rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3892/88 z dnia 14 grudnia 1988 r. powinno się interpretować w ten sposób, iż jeśli chodzi o sytuację taką jak sytuacja rozpatrywana w postępowaniu głównym, w której producent zamierza zastąpić do celów wywozu ilość cukru C równoważną ilością cukru kwotowego wyprodukowaną przez innego producenta, w ramach refundacji kosztów składowania należy uwzględnić przesłanki zawarte w tym ostatnim przepisie. Przesłanki te obejmują zwłaszcza wymóg, by cukier zastępczy został wyprodukowany przez innego producenta z siedzibą w tym samym państwie członkowskim. Badanie przedstawionych pytań nie wykazało, by istniał jakikolwiek czynnik mogący wpływać na ważność tego przepisu.
2)
Artykuły 14 ust. 3 rozporządzenia nr 1998/78 oraz art. 2 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr 2670/81 powinny być interpretowane w ten sposób, iż nie wymagają, jako przesłanki prawidłowości operacji zastąpienia cukru do celów wywozu, by początkowa ilość cukru C oraz ilość cukru zastępczego zostały wymienione przez producenta materialnie.
( 1 ) Dz.U. C 142 z 12.5.2014.
Full & Egal Universal Law Academy