25.4.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 145/8
Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 17ης Φεβρουαρίου 2016 [αίτηση του Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Sanoma Media Finland Oy — Nelonen Media κατά Viestintävirasto
(Υπόθεση C-314/14) (1)
([Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 2010/13/ΕE - Άρθρο 19, παράγραφος 1 - Διαχωρισμός μεταξύ των τηλεοπτικών διαφημίσεων και προγραμμάτων - Διαχωρισμός οθόνης («Split screen») - Άρθρο 23, παράγραφοι 1 και 2 - Περιορισμός του χρόνου μεταδόσεως διαφημιστικών μηνυμάτων στο 20 % ανά ωρολογιακή ώρα - Ανακοινώσεις χορηγίας - Άλλου είδους αναφορές σε χορηγό - «Διαστήματα μαύρης οθόνης»])
(2016/C 145/08)
Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
Αιτούν δικαστήριο
Korkein hallinto-oikeus
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Sanoma Media Finland Oy — Nelonen Media
κατά
Viestintävirasto
Διατακτικό
1)
Το άρθρο 19, παράγραφος 1, της οδηγίας 2010/13/EE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2010, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παροχή υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων (οδηγία για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων), έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία επιτρέπει την ύπαρξη διαχωρισμένης οθόνης στην οποία εμφανίζονται σε μία στήλη οι τίτλοι τέλους τηλεοπτικού προγράμματος και σε άλλη η αναγγελία των εκπομπών του παρόχου που ακολουθούν, προς τον σκοπό διαχωρισμού του τερματιζόμενου προγράμματος από το διαφημιστικό διάλειμμα που έπεται αυτού, χωρίς να συνδυάζεται κατ’ ανάγκη με, ή να ακολουθείται από, ακουστικό ή οπτικό σήμα, υπό τον όρο ότι η εν λόγω μέθοδος διαχωρισμού πληροί, αυτή καθεαυτήν, τις προϋποθέσεις της πρώτης περιόδου του εν λόγω άρθρου 19, παράγραφος 1, πράγμα που οφείλει να εξακριβώσει το αιτούν δικαστήριο.
2)
Το άρθρο 23, παράγραφος 2, της οδηγίας 2010/13 έχει την έννοια ότι οι ανακοινώσεις χορηγίας που εμφανίζονται σε προγράμματα διαφορετικά από αυτό που δέχεται τη χορηγία, όπως οι επίμαχες στην υπόθεση της κύριας δίκης, πρέπει να προσμετρώνται κατά τον υπολογισμό του μέγιστου επιτρεπόμενου διαφημιστικού χρόνου ανά ωρολογιακή ώρα τον οποίο ορίζει το άρθρο 23, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας.
3)
Το άρθρο 23, παράγραφος 1, της οδηγίας 2010/13 έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση που κράτος μέλος δεν έχει κάνει χρήση της ευχέρειας να προβλέψει αυστηρότερο κανόνα σε σχέση με τον προβλεπόμενο από το ως άνω άρθρο, όχι μόνο δεν απάδει προς αυτό η προσμέτρηση των «διαστημάτων μαύρης οθόνης» που παρεμβάλλονται μεταξύ των διαφόρων διαφημιστικών μηνυμάτων ενός διαφημιστικού διαλείμματος ή μεταξύ του εν λόγω διαλείμματος και του τηλεοπτικού προγράμματος που έπεται αυτού στο ανώτατο όριο 20 % διαφημιστικού χρόνου ανά ωρολογιακή ώρα που το εν λόγω άρθρο ορίζει, αλλ’ ότι, επίσης, επιβάλλεται η προσμέτρηση αυτή.
(1) ΕΕ C 292 της 1.9.2014.
Full & Egal Universal Law Academy