14.3.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 98/8
Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 21ης Ιανουαρίου 2016 [αιτήσεις των Vilniaus miesto apylinkės teismas, Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Λιθουανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — «ERGO Insurance» SE, που ενεργεί διά της «ERGO Insurance» SE Lietuvos filialas κατά «If P&C Insurance» AS, που ενεργεί διά της «If P&C Insurance» AS filialas (C-359/14), «Gjensidige Baltic» AAS, που ενεργεί διά της «Gjensidige Baltic» AAS Lietuvos filialas κατά «PZU Lietuva» UAB DK (C-475/14)
(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-359/14 και C-475/14) (1)
([Προδικαστική παραπομπή - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Καθορισμός του εφαρμοστέου δικαίου - Κανονισμοί (ΕΚ) 864/2007 και (ΕΚ) 593/2008 - Οδηγία 2009/103/ΕΚ - Ατύχημα που προκλήθηκε από φορτηγό συνδεδεμένο με ρυμουλκούμενο, ενώ τα δύο οχήματα καλύπτονταν για αστική ευθύνη από διαφορετική ασφαλιστική εταιρία - Ατύχημα που προκλήθηκε σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο καταρτίστηκαν οι συμβάσεις ασφαλίσεως αστικής ευθύνης - Αγωγή εξ αναγωγής μεταξύ των ασφαλιστών - Εφαρμοστέο δίκαιο - Έννοια των όρων «συμβατικές ενοχές» και «εξωσυμβατικές ενοχές»])
(2016/C 098/09)
Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική
Αιτούντα δικαστήρια
Vilniaus miesto apylinkės teismas, Lietuvos Aukščiausiasis Teismas
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
«ERGO Insurance» SE, που ενεργεί διά της «ERGO Insurance» SE Lietuvos filialas (C-359/14), «Gjensidige Baltic» AAS, που ενεργεί διά της «Gjensidige Baltic» AAS Lietuvos filialas (C-475/14)
κατά
«If P&C Insurance» AS, που ενεργεί διά της «If P&C Insurance» AS filialas (C-359/14), «PZU Lietuva» UAB DK (C-475/14)
Διατακτικό
Το άρθρο 14, στοιχείο β', της οδηγίας 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής, έχει την έννοια ότι η διάταξη αυτή δεν περιέχει ειδικό κανόνα συγκρούσεως για τον προσδιορισμό του δικαίου που έχει εφαρμογή σε αγωγή εξ αναγωγής μεταξύ ασφαλιστών υπό περιστάσεις όπως αυτές των υποθέσεων των κύριων δικών.
Οι κανονισμοί (ΕΚ) 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι), και (ΕΚ) 864/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικές ενοχές (Ρώμη ΙΙ), έχουν την έννοια ότι το δίκαιο που έχει εφαρμογή σε αγωγή εξ αναγωγής ασκηθείσα από τον ασφαλιστή έλκοντος οχήματος, ο οποίος αποζημίωσε τα θύματα ατυχήματος προκληθέντος από τον οδηγό του εν λόγω οχήματος, κατά του ασφαλιστή του ρυμουλκούμενου κατά το ατύχημα αυτό οχήματος προσδιορίζεται κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 7 του κανονισμού 593/2008, εφόσον οι εφαρμοστέοι στο ατύχημα αυτό, κατά τα άρθρα 4 επ. του κανονισμού 864/2007, κανόνες περί αδικοπρακτικής ευθύνης προβλέπουν καταμερισμό της υποχρεώσεως αποζημιώσεως.
(1) ΕΕ C 329 της 22.9.2014.
ΕΕ C 7 της 12.1.2015.
Full & Egal Universal Law Academy