14.3.2016
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 98/8
Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 21 stycznia 2016 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vilniaus miesto apylinkės teismas i Lietuvos Aukščiausiasis Teismas – Litwa) – „ERGO Insurance” SE, reprezentowana przez „ERGO Insurance” SE Lietuvis filialas/„If P&C Insurance” AS, reprezentowana przez „If P&C Insurance” AS filialas (C-359/14) oraz „Gjensidige Baltic” AAS, reprezentowana przez „Gjensidige Baltic” AAS Lietuvos filialas
(Sprawy połączone C-359/14 i C-475/14) (1)
((Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Wybór prawa właściwego - Rozporządzenia (WE) nr 864/2007 i (WE) nr 593/2008 - Dyrektywa 2009/103/WE - Wypadek spowodowany przez ciężarówkę z przyczepą, w sytuacji gdy każdy z pojazdów uczestniczących w wypadku był ubezpieczony przez innego ubezpieczyciela - Wypadek, do którego doszło w państwie członkowskim innym niż państwo zawarcia umów ubezpieczenia - Roszczenie regresowe jednego ubezpieczyciela względem drugiego ubezpieczyciela - Prawo właściwe - Pojęcia „zobowiązań umownych” i „zobowiązań pozaumownych”))
(2016/C 098/09)
Język postępowania: litewski
Sąd odsyłający
Vilniaus miesto apylinkės teismas i Lietuvos Aukščiausiasis Teismas
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca:„ERGO Insurance” SE, reprezentowana przez „ERGO Insurance” SE Lietuvis filialas
Strona pozwana:„If P&C Insurance” AS, reprezentowana przez „If P&C Insurance” AS filialas (C-359/14) oraz „Gjensidige Baltic” AAS, reprezentowana przez „Gjensidige Baltic” AAS Lietuvos filialas
Sentencja
Wykładni art. 14 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/103/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności należy dokonywać w ten sposób, że przepis ten nie przewiduje szczególnej normy kolizyjnej, na podstawie której należałoby ustalać prawo właściwe dla roszczeń regresowych między ubezpieczycielami w okolicznościach takich jak rozpatrywane w postępowaniach głównych.
Wykładni rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 864/2007 z dnia 11 lipca 2007 r. dotyczącego prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych (Rzym II) należy dokonywać w ten sposób, że prawo właściwe dla roszczeń regresowych ubezpieczyciela pojazdu ciągnącego – który wypłacił odszkodowanie osobom poszkodowanym w wypadku spowodowanym przez kierującego tym pojazdem – względem ubezpieczyciela przyczepy ciągniętej w chwili tego wypadku przez ten pojazd należy ustalić na podstawie art. 7 rozporządzenia nr 593/2008, jeżeli przepisy regulujące odpowiedzialność deliktową, mające zastosowanie do tego wypadku na mocy art. 4 i nast. rozporządzenia nr 864/2007, przewidują podział odpowiedzialności za naprawienie wyrządzonej szkody.
(1) Dz.U. C 329 z 22.9.2014.
Dz.U. C 7 z 12.01.2015
Full & Egal Universal Law Academy