KONKLUŻJONIJIET TAL-AVUKAT ĠENERALI
CRUZ VILLALÓN
ippreżentati fit-3 ta’ Settembru 2015 ( 1 )
Kawża C‑440/14 P
National Iranian Oil Company (NIOC)
vs
Il-Kunsill
“Appell — Miżuri restrittivi adottati kontra l-Iran — Lista tal-persuni u l-entitajiet li japplika għalihom l-iffriżar tal-fondi u ta’ riżorsi ekonomiċi — Inklużjoni tal-isem tal-appellanti — Bażi legali — Artikolu 215 TFUE — Artikolu 291(2) TFUE — Eċċezzjoni ta’ illegalità — Interess ġuridiku”
1.
Dan l-appell qiegħed isir kontra sentenza tal-Qorti Ġenerali li tiċħad it-talba intiża sabiex tiġi ddikjarata illegali l-inklużjoni tal-NIOC fil-lista ta’ persuni u entitajiet li l-assi tagħhom ġew imblokkati minħabba li kienu jappoġġjaw gvern li fil-konfronti tiegħu ġew adottati miżuri restrittivi taħt il-qafas ta’ riżoluzzjonijiet mgħoddija mill-Kunsill tas-Sigurtà tan-Nazzjonijiet Uniti. L-appellanti, kumpannija pubblika Iranjana li topera fis-settur taż-żejt u l-gass naturali, topponi l-miżura restrittiva li ġiet suġġetta għaliha, u tifformula sitt aggravji li permezz tagħhom, essenzjalment, takkuża, minn naħa waħda, bażi legali żbaljata li ppermettiet lill-Kunsill jadotta d-dispożizzjoni li taħtha ġiet applikata dik il-miżura u, min-naħa l-oħra, in-nuqqas ta’ preċiżjoni u l-ambigwità tal-kriterju użat biex tiġi applikata din il-miżura.
2.
F’dan il-kuntest, il-Qorti tal-Ġustizzja għandha l-opportunità li tippreċiża liema huma l-kundizzjonijiet li taħthom, fir-rigward tal-kontestazzjoni ta’ miżura restrittiva, jista’ jiġi invokat li hemm difetti proċedurali jew li qed jiġu affettwati d-drittijiet ta’ terzi biex titqajjem l-eċċezzjoni ta’ illegalità tar-regola ġenerali li wasslet għal dik il-miżura.
3.
Il-Qorti tal-Ġustizzja għandha wkoll l-opportunità li ssaħħaħ il-ġurisprudenza tagħha li għadha reċenti rigward il-kompetenza ta’ implementazzjoni rregolata mill-Artikolu 291 TFUE, f’dan il-każ b’kuntrast mal-ġurisdizzjoni mogħtija lill-Kunsill skont l-Artikolu 215 TFUE.
I – Il-fatti li wasslu għall-kawża u l-kuntest legali
4.
Permezz tar-Riżoluzzjoni 1929 (2010), tad-9 ta’ Ġunju 2010, il-Kunsill tas-Sigurtà tan-Nazzjonijiet Uniti kabbar il-firxa tal-miżuri restrittivi stabbiliti permezz tar-Riżoluzzjonijiet 1737 (2006), 1747 (2007) u 1803 (2008) tal-Kunsill tas-Sigurtà nnifsu u stabbilixxa miżuri restrittivi addizzjonali kontra r-Repubblika Iżlamika tal-Iran.
5.
Fis-17 ta’ Ġunju 2010, il-Kunsill Ewropew stieden lill-Kunsill tal-Unjoni Ewropea biex jadotta l-miżuri meħtieġa sabiex jimplementa l-miżuri fir-Riżoluzzjoni 1929 (2010) kif ukoll miżuri oħra ta’ akkumpanjament li jgħinu sabiex tingħata risposta, permezz ta’ negozjati, għat-tħassib imqajjem mill-iżvilupp mill-Iran ta’ teknoloġiji relatati mal-programmi nukleari u ballistiċi tiegħu.
6.
Fis-26 ta’ Lulju 2010, il-Kunsill adotta d-Deċiżjoni 2010/413/PESK dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran u li tħassar il-Pożizzjoni Komuni 2007/140/PESK ( 2 ). Fl-Anness II ta’ dik id-Deċiżjoni ġew elenkati l-ismijiet tal-persuni u l-entitajiet – bl-eċċezzjoni ta’ dawk indikati fl-ambitu tan-Nazzjonijiet Uniti – li l-fondi u r-riżorsi ekonomiċi tagħhom ġew imblokkati jew iffriżati.
7.
Id-Deċiżjoni ta’ hawn fuq ġiet emendata fit-23 ta’ Jannar 2012 bid-Deċiżjoni 2012/35/PESK ( 3 ), li l-premessa 13 tagħha tipprevedi li “[i]r-restrizzjonijiet fuq l-ammissjoni u l-iffriżar ta’ fondi u riżorsi ekonomiċi għandhom jiġu applikati għal aktar persuni u entitajiet li jipprovdu appoġġ lill-Gvern tal-Iran u li jippermettulu jkompli attivitajiet nukleari sensittivi f’termini ta’ proliferazzjoni jew l-iżvilupp ta’ sistemi ta’ konsenja ta’ armi nukleari, b’mod partikolari persuni u entitajiet li jipprovdu appoġġ finanzjarju, loġistiku jew materjali lill-Gvern tal-Iran”.
8.
Permezz tal-Artikolu 1(7)(a)(ii) tal-imsemmija Deċiżjoni 2012/35, mal-Artikolu 20(1) tad-Deċiżjoni 2010/413 ġie miżjud is-subparagrafu (c) li jipprevedi l-iffriżar ta’ fondi tal-“persuni jew entitajiet oħra mhumiex koperti mill-Anness I li jipprovdu appoġġ lill-Gvern tal-Iran, u persuni u entitajiet assoċjati magħhom, kif elenkati fl-Anness II”.
9.
Fit-23 ta’ Marzu 2012, il-Kunsill adotta r-Regolament (UE) Nru 267/2012 ( 4 ), li l-Artikolu 23(2) tiegħu jipprevedi l-iffriżar tal-fondi tal-persuni, entitajiet u korpi elenkati fl-Anness IX li ġew identifikati bħala “d) persuni, entitajiet jew korpi oħrajn li jipprovdu appoġġ, bħal appoġġ materjali, loġistiku jew finanzjarju, lill-Gvern tal-Iran, u lill-persuni, u entitajiet assoċjati magħhom”.
10.
Skont l-Artikolu 46(2) tal-istess regolament, “[f]ejn il-Kunsill jiddeċiedi li jissoġġetta persuna fiżika jew ġuridika, entità jew korp għall-miżuri msemmija fl-Artikoli 23(2) u (3), huwa għandu jemenda l-Anness.”
11.
Fil-15 ta’ Ottubru 2012, il-Kunsill adotta d-Deċiżjoni 2012/635/PESK ( 5 ) (iktar ’il quddiem id-“deċiżjoni kkontestata”), li l-premessa 16 tagħha tipprevedi li “għandhom jiġu inklużi persuni u entitajiet addizzjonali fil-lista ta’ persuni u entitajiet soġġetti għall-miżuri restrittivi stabbilita fl-Anness II għad-Deċiżjoni 2010/413/PESK, b’mod partikolari entitajiet bi sjieda Iranjana li huma involuti fis-settur taż-żejt u tal-gass, minħabba li dawn jipprovdu sors ta’ dħul sostanzjali għall-Gvern Iranjan”.
12.
L-Artikolu 1(8)(a) tad-deċiżjoni kkontestata emenda l-Artikolu 20(1)(c) tad-Deċiżjoni 2010/413, billi inkluda fil-qasam tal-persuni li huma suġġetti għal miżuri restrittivi “persuni jew entitajiet oħra mhux koperti mill-Anness I li jipprovdu appoġġ lill-Gvern tal-Iran u entitajiet ta’ proprjetà tagħhom jew ikkontrollati minnhom jew li huwa assoċjati magħhom, kif elenkat fl-Anness II”.
13.
L-Artikolu 2 tad-deċiżjoni kkontestata inkluda l-isem tal-appellanti fit-Tabella I tal-Anness II għad-Deċiżjoni 2010/413, bit-titolu “Persuni u entitajiet involuti fl-attivitajiet nukleari jew tal-missili ballistiċi u persuni u entitajiet li jipprovu appoġġ lill-Gvern tal-Iran”, flimkien mal-annotazzjoni li ġejja: “Entità proprjetà ta’ u mmexxija mill-Istat li tipprovdi riżorsi finanzjarji lill-Gvern tal-Iran. Il-Ministru taż-Żejt hu d-Direttur tal-Bord tal-NIOC u l-Viċi Ministru taż-Żejt hu d-Direttur Maniġerjali tal-NIOC.”
14.
Fl-istess jum, fil-15 ta’ Ottubru 2012 il-Kunsill adotta r-Regolament ta’ Implementazzjoni (UE) Nru 945/2012 (iktar ’il quddiem, “ir-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestat”) ( 6 ) li jimplementa r-Regolament 267/2012.
15.
L-Artikolu 1 tar-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestat elenka l-isem tal-appellanti fit-tabella fl-Anness IX tar-Regolament 267/2012, li tinkludi “[p]ersuni u entitajiet involuti fl-attivitajiet nukleari jew tal-missili ballistiċi u persuni u entitajiet li jipprovdu appoġġ lill-Gvern tal-Iran”, flimkien mal-annotazzjoni li ġejja: “Entità proprjetà ta’ u mmexxija mill-Istat li tipprovdi riżorsi finanzjarji lill-Gvern tal-Iran. Il-Ministru taż-Żejt hu d-Direttur tal-Bord tal-NIOC u l-Viċi Ministru taż-Żejt hu d-Direttur Maniġerjali tal-NIOC.”
16.
Id-Deċiżjoni u r-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestati ġew innotifikati fis-16 ta’ Ottubru 2012 lill-appellanti, li fis-26 ta’ Diċembru 2012 ikkontestat l-inklużjoni tagħha, billi talbet li l-Kunsill jirrevedi d-deċiżjoni tiegħu. Hija talbet ukoll li tirċievi l-fajl kollu li ta lok għad-Deċiżjoni u għar-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestati, inkluż il-provi li fuqhom kienu bbażati l-inklużjoni tagħha fil-lista kif ukoll l-ismijiet tal-Istati Membri li kienu pproponewha.
17.
Permezz ta’ ittra tat-12 ta’ Marzu 2013, il-Kunsill bagħat lill-appellanti (A) il-proposti ta’ inklużjoni ppreżentati minn erba’ Stati Membri; (B) il-minuti tal-laqgħa tal-grupp ta’ ħidma “CONEM” (il-Lvant Nofsani/il-Golf) tad-9 ta’ Ottubru 2012; (C) in-noti tal-11 u tat-12 ta’ Ottubru 2012 tas-Segretarjat Ġenerali tal-Kunsill lill-Kumitat tar-Rappreżentanti Permanenti (Coreper)/il-Kunsill kif ukoll tat-12 ta’ Ottubru 2012 mill-Coreper lill-Kunsill.
18.
Il-Kunsill ma żvelax l-identità tal-Istati Membri awturi tal-proposta, iżda indika li din kienet ġiet approvata b’mod unanimu.
19.
L-appellanti ppreżentat rikors għal annullament quddiem il-Qorti Ġenerali kontra d-Deċiżjoni u r-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestati, billi invokat nuqqas ta’ motivazzjoni, assenza ta’ bażi legali, illegalità, żbalji ta’ liġi, ta’ fatt u ta’ evalwazzjoni, ksur tad-drittijiet tad-difiża, għal amministrazzjoni tajba u għal protezzjoni ġudizzjarja effettiva, u ksur tal-prinċipju ta’ proporzjonalità u tad-dritt għall-proprjetà.
20.
Ir-rikors ġie miċħud permezz ta’ sentenza tal-Qorti Ġenerali tas-16 ta’ Lulju 2014 ( 7 ).
II – Is-sentenza tal-Qorti Ġenerali
21.
Il-Qorti Ġenerali ġabret l-argumenti kollha tal-appellanti f’total ta’ sitt motivi differenti. Rigward l-ewwel wieħed minnhom (nuqqas ta’ motivazzjoni minħabba n-nuqqas ta’ indikazzjoni tal-bażi legali), eżaminat fil-punti 39 sa 44 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali qieset li, permezz tal-iċċitar fir-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestat tal-Artikolu 46(2) għar-Regolament 267/2012, ġie ssodisfatt l-obbligu li tiġi indikata l-bażi legali għall-awtorizzazzjoni tal-adozzjoni mill-Kunsill.
22.
L-allegat nuqqas ta’ bażi legali, argumentat permezz tat-tieni motiv ġie analizzat mill-Qorti Ġenerali fil-punti 46 sa 86 tas-sentenza appellata, fejn hija eżaminata r-regolarità tal-imsemmi Artikolu 46(2) tar-Regolament Nru 267/2012 fir-rigward tal-Artikolu 215 TFUE u l-Artikolu 291(2) TFUE, bil-konklużjoni li l-miżuri ta’ ffriżar tal-fondi setgħu jittieħdu fuq il-bażi ta’ dan l-artikolu msemmi l-aħħar u li f’dan il-każ kienu ssodisfatti l-kundizzjonijiet rilevanti għall-finijiet tal-għoti ta’ kompetenzi ta’ implementazzjoni lill-Kunsill.
23.
Il-punti 90 sa 132 tas-sentenza appellata huma ddedikati għat-tielet motiv, ibbażat fuq l-illegalità tal-Artikolu 20(1)(c) tad-Deċiżjoni 2010/413 u tal-Artikolu 23(2)(d) tar-Regolament Nru 267/2012, fejn il-Qorti Ġenerali tiċħad, suċċessivament, li kien hemm ksur tal-valuri tal-istat tad-dritt, tad-dritt għall-proprjetà u tal-prinċipju ta’ proporzjonalità, jew li ċertament kien hemm l-inkonsistenza allegata fil-formulazzjoni tal-kriterju kkontestat mir-regolament applikabbli.
24.
Ir-raba’ motiv, fejn il-Qorti Ġenerali ġabret l-invokazzjoni mill-appellanti ta’ żewġ żbalji ta’ liġi, żball ta’ fatt u żball ta’ evalwazzjoni, ġie miċħud għar-raġunijiet elenkati fil-punti 134 sa 148 tas-sentenza appellata. Għall-Qorti Ġenerali, ma kienx hemm lok li jintlaqa’ l-iżball ikkritikat mill-appellanti fl-interpretazzjoni tal-Artikolu 20(1)(c) tad-Deċiżjoni 2010/413, u lanqas li sar żball ta’ fatt meta ġie osservat li l-appellanti kienet entità mmexxija mill-Istat Iranjan, jew li sar żball ta’ evalwazzjoni meta ġie konkluż li, preċiżament minħabba l-ġestjoni tagħha mill-awtoritajiet Iranjani, l-appellanti pprovdiet fondi lill-Gvern Iranjan.
25.
Il-ħames motiv jinkludi l-allegazzjonijiet li jikkonċernaw il-ksur tal-obbligu ta’ motivazzjoni u l-ksur tad-drittijiet tad-difiża, għal amministrazzjoni tajba u għal protezzjoni ġudizzjarja effettiva, kollha miċħuda mill-Qorti Ġenerali fil-punti 151 sa 166 tas-sentenza appellata; f’xi każijiet peress li kienu jinvolvu ripetizzjoni tal-motivi diġà miċħuda u f’oħrajn peress li l-elementi ġustifikattivi tal-inklużjoni tal-appellanti fil-listi kkontestati kienu elenkati b’mod ċar fl-atti kkontestati u dehru sostnuti minn motivazzjoni suffiċjenti.
26.
Is-sitt u l-aħħar motiv jikkonċerna l-ksur possibbli tal-prinċipju ta’ proporzjonalità u tad-dritt għall-proprjetà. Il-punti 173 sa 177 tas-sentenza appellata jipprevedu li l-ilment inkwistjoni huwa ripetizzjoni ta’ oħrajn diġà miċħuda u li ma setgħetx tiġi rikonoxxuta l-isproporzjonalità tal-miżuri kkontestati billi jiġu invokati avvenimenti li seħħew wara l-adozzjoni tagħhom.
III – L-appell u l-proċedura quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja
27.
L-appell huwa fformulat f’sitt aggravji, li l-Kunsill u l-Kummissjoni opponew l-evalwazzjoni tagħhom għar-raġunijiet imsemmija fl-osservazzjonijiet bil-miktub rispettivi tagħhom.
28.
NIOC, il-Kunsill u l-Kummissjoni dehru fis-seduta tat-28 ta’ April 2015, fejn kienu mistiedna mill-Qorti tal-Ġustizzja biex iwieġbu għall-mistoqsijiet li ġejjin: (a) rilevanza possibbli, fir-rigward tal-kompetenza għall-implementazzjoni tal-Kunsill, tal-Artikoli 24 u 26 TUE, imsemmija fl-Artikolu 291(2) TFUE; (b) rilevanza possibbli għall-każ tal-premessa 15 tar-Regolament (UE) Nru 961/2010 ( 8 ), li tirreferi għas-setgħa tal-Kunsill li jemenda l-listi; (c) possibbiltà tal-fatt li l-kompetenza tal-Kunsill skont l-Artikolu 46(2) tar-Regolament Nru 267/2012 ġiet proposta mill-Kummissjoni u mir-Rappreżentant Għoli, b’kunsiderazzjoni li fis-sentenza tal-4 ta’ Frar 2014, Syrian Lebanese Commercial Bank vs Il-Kunsill ( 9 ), il-Qorti Ġenerali ddikjarat li r-rikorrent seta’ jqajjem motiv li jikkonċerna, essenzjalment, il-ksur tal-prerogattivi tal-Parlament Ewropew; (d) ħtieġa, sabiex jiġu difiżi l-interessi tal-appellanti fil-kuntest tal-Artikolu 277 TFUE, tal-invokazzjoni tad-drittijiet fundamentali ta’ terzi, b’kunsiderazzjoni tas-sentenza Wöhrmann u Lütticke vs Il-Kummissjoni ( 10 ).
A – Il-motivi tal-appell u r-risposta tal-Kunsill
1. L-ewwel aggravju
29.
NIOC tibda billi ssostni li r-Regolament Nru 267/2012 ma jindikax kif suppost il-bażi legali li tagħti s-setgħa lill-Kunsill biex jadotta r-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestat, peress li l-Artikolu 46(2) ta’ dak ir-regolament ma jipprevedix il-forma legali li għandha tieħu l-emenda tal-Anness IX. Għalhekk, il-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta kkonkludiet li meta dak ir-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestat għamel riferiment għal dik id-dispożizzjoni indika b’mod preċiż il-bażi legali tiegħu.
30.
Il-Kunsill, min-naħa tiegħu, iqis, l-istess bħall-Qorti Ġenerali, li l-awtorizzazzjoni li tinsab fl-Artikolu 46(2) tar-Regolament Nru 267/2012 tikkostitwixxi l-bażi legali rilevanti tar-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestat, u b’hekk tissodisfa r-rekwiżit ta’ motivazzjoni tal-Artikolu 296 TFUE, li r-riferiment tiegħu, fl-ewwel paragrafu tiegħu għat-“tip ta’ att li għandu jiġi adottat”, għandha tiġi interpretata fis-sens li jistgħu jintużaw biss bħala bażi legali d-dispożizzjonijiet li jippermettu lil istituzzjoni jew diversi istituzzjonijiet jaġixxu f’qasam speċifiku filwaqt li jiddeterminaw il-proċedura li għandha titwettaq għall-adozzjoni tal-atti rilevanti, mingħajr ma jkun meħtieġ li tiġi speċifikata b’mod espliċitu l-forma legali tagħhom.
2. It-tieni aggravju
31.
Fl-ewwel parti ta’ dan l-aggravju, l-appellanti ssostni li, skont is-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tad-19 ta’ Lulju 2012 ( 11 ), l-Artikolu 215(2) TFUE huwa l-unika bażi legali possibbli għall-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi individwali.
32.
Il-Kunsill jirrispondi li r-riferiment għal dik is-sentenza ma huwiex rilevanti għar-riżoluzzjoni ta’ din il-kawża, billi l-kwistjoni mqajma f’dak il-każ kienet dwar jekk il-miżuri restrittivi intiża għall-ġlieda kontra t-terroriżmu għandhomx jiġu adottati fuq il-bażi tal-Artikolu 75 TFUE jew jekk dawn jistgħux jiġu adottati wkoll fuq il-bażi tal-Artikolu 215(2) TFUE, liema possibbiltà intlaqgħet mill-Qorti tal-Ġustizzja. Għall-bqija, il-Kunsill jaqbel mar-risposta dwar is-suġġett li tinsab fil-punt 54 tas-sentenza appellata.
33.
Fit-tieni parti ta’ dan l-aggravju l-appellanti targumenta, għal darb’oħra fuq il-bażi tas-sentenza Il-Parlament vs Il-Kummissjoni, iċċitata iktar ’il fuq, li l-proċeduri tal-Artikolu 215 TFUE u tal-Artikolu 291 TFUE (atti ta’ implementazzjoni) ma humiex kompatibbli.
34.
Il-Kunsill jenfasizza li l-imsemmija sentenza ma hijiex rilevanti, u fl-opinjoni tiegħu, ma jistax jiġi stabbilit li l-użu indiskriminat taż-żewġ proċeduri jfisser li l-persuni u l-entitajiet suġġetti għal miżuri restrittivi adottati skont l-Artikolu 215 TFUE jibbenefikaw minn garanzija (li tinvolvi l-ħtieġa li l-att li jagħmilhom suġġetti għal dawn il-miżuri jkun riżultat ta’ proposta konġunta tal-Kummissjoni u r-Rappreżentant Għoli) li ma jgawdux minnha dawk li huma imposti fuqhom il-miżuri restrittivi abbażi ta’ att adottat skont l-Artikolu 291(2) TFUE. Dan huwa minħabba li d-differenza fil-proċeduri ma hijiex tant li jingħataw garanziji lid-destinatarji tal-atti inkwistjoni, iżda li jiġi ggarantit id-dritt ta’ inizjattiva mogħti mit-Trattati lill-Kummissjoni u lir-Rappreżentant Għoli.
35.
It-tielet parti tal-aggravju, sussidjarjament, tinkludi r-raġunijiet li jipprevjenu l-użu tal-Artikolu 291 TFUE, fejn l-appellanti targumenta li ma jistax jitqies li l-Artikolu 291(2) TFUE jista’ jagħti lill-Kunsill bażi legali addizzjonali apparti dik mogħtija mill-Artikolu 215 TFUE għall-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi. L-appellanti tinvoka żewġ raġunijiet li jopponu l-użu tal-Artikolu 291(2) TFUE. L-ewwel, li dan l-artikolu jipprevedi eċċezzjoni għall-kompetenza tal-bidu tal-Istati Membri prevista skont il-paragrafu 1 tiegħu u, għalhekk, għandu jkun suġġett għal interpretazzjoni stretta. It-tieni, l-appellanti tikkontesta l-konstatazzjonijiet tal-punt 55 tas-sentenza appellata fis-sens li l-proċedura prevista fl-Artikolu 215 TFUE tista’ ma tkunx xierqa għall-adozzjoni ta’ miżuri sempliċi ta’ implementazzjoni u fis-sens li l-Artikolu 291(2) TFUE, jirrifletti r-rieda tal-awturi tat-Trattat li jipprovdu proċedura ta’ implementazzjoni iktar effettiva, adattata skont it-tip ta’ miżura li għandha tiġi implementata.
36.
Għall-Kunsill, l-appellanti tinterpreta b’mod żbaljat il-punt 55 tas-sentenza appellata meta tikkonkludi li l-użu tal-Artikolu 291(2) TFUE jista’ jiġi ġġustifikat għal raġunijiet ta’ effiċjenza. Fi kwalunkwe każ, ir-raġunament tal-Qorti Ġenerali li jinsab f’dak il-paragrafu, barra minn hekk u għaldaqstant, ma jkunx rilevanti fil-kuntest ta’ dan l-appell. Apparti dan, il-Kunsill jiċħad l-argument NIOC fis-sens li l-Artikolu 291(2) TFUE jikkostitwixxi deroga mill-prinċipju tal-kompetenza ta’ implementazzjoni tal-Istati Membri li huwa stabbilit fil-paragrafu 1 tal-imsemmi artikolu.
3. It-tielet aggravju, sussidjarju
37.
B’mod sussidjarju, fil-każ li l-Qorti tal-Ġustizzja tqis li għandu jiġi applikat l-Artikolu 291(2) TFUE, għall-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi individwali, l-appellanti tinvoka t-tielet aggravju, artikolat f’żewġ partijiet, li fihom hija tenfasizza l-inammissibbiltà tal-Artikolu 291 TFUE għall-adozzjoni tar-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestat, bl-argument li l-miżuri restrittivi adottati kif previst fl-Artikolu 215 TFUE, li huma miżuri ta’ implementazzjoni fihom infushom ma jeħtieġu ebda miżura ta’ implementazzjoni. Dan jintwera mil-lista li tinsab fl-Anness tar-Regolament Nru 267/2012, adottata fuq il-bażi tal-Artikolu 215 TFUE.
38.
Permezz tal-ewwel parti ta’ dan l-aggravju, l-appellanti, filwaqt li ssemmi ż-żewġ każijiet ipprovduti fl-Artikolu 291(2) TFUE, targumenta minn naħa waħda, li r-Regolament Nru 267/2012 ma jikkonċernax l-Artikoli 24 u 26 TUE – fejn, barra minn hekk, id-Deċiżjoni 2012/35 ġiet adottata fuq il-bażi tal-Artikolu 29 TUE – u, min-naħa l-oħra, li l-użu tal-Artikolu 291 TFUE ma jistax jitqies, f’dan il-każ, bħala “ġustifikat b’mod xieraq”.
39.
Il-Kunsill isostni, għall-kuntrarju ta’ NIOC, li l-obbligu biex tingħata ġustifikazzjoni għall-għoti ta’ kompetenza ta’ implementazzjoni lill-Kunsill skont l-Artikolu 291(2) TFUE, ma hija xejn ħlief l-espressjoni tal-obbligu ta’ motivazzjoni ġenerali li jinsab fl-Artikolu 296 TFUE.
40.
Fit-tieni parti ta’ dan l-aggravju, l-appellanti tikkontesta li l-premessa 28 u l-Artikolu 23(2) tar-Regolament Nru 267/2012 jiġġustifikaw, kif interpretat mill-Qorti Ġenerali, li l-miżuri restrittivi jaqgħu taħt il-kompetenza ta’ implementazzjoni tal-Kunsill skont l-Artikolu 291(2) TFUE.
41.
Il-Kunsill jappoġġja l-interpretazzjoni tal-Qorti Ġenerali, billi jinvoka wkoll il-premessa 11 u sussegwenti tar-Regolament Nru 267/2012.
4. Ir-raba’ aggravju, sussidjarju
42.
B’natura sussidjarja wkoll, fil-każ li l-Qorti tal-Ġustizzja tilqa’ l-legalità tal-użu tal-Artikolu 291 TFUE, l-appellanti ssostni li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta ddeċidiet li l-Artikolu 46(2) tar-Regolament 267/2012 jagħti l-kompetenza lill-Kunsill sabiex jimplimenta d-dispożizzjonijiet tal-Artikolu 23(2) u (3) tal-imsemmi regolament, li huwa biżżejjed sabiex jiġi ssodisfatt l-obbligu ta’ motivazzjoni fir-rigward tal-indikazzjoni tal-bażi legali tiegħu. Skont l-appellanti, ir-Regolament Nru 267/2012 ma jagħmel ebda riferiment għall-Artikolu 291 TFUE, li jirreferi neċessarjament għall-Artikolu 215(2) TFUE.
43.
Il-Kunsill isostni li l-Qorti Ġenerali osservat il-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, skont liema n-nuqqas ta’ riferiment għall-bażi legali ma jimplikax awtomatikament ksur tal-obbligu ta’ motivazzjoni, peress li, f’dan il-każ, ma hemm ebda inċertezza dwar jekk il-Kunsill, fl-Artikolu 46(2) tar-Regolament Nru 267/2012 kellux il-kompetenza ta’ implementazzjoni fil-qasam ta’ miżuri restrittivi individwali.
5. Il-ħames aggravju, sussidjarju
44.
B’mod sussidjarju wkoll, l-appellanti tallega li sar żball ta’ liġi ieħor mill-Qorti Ġenerali meta kkunsidrat li l-Kunsill ma kisirx l-obbligu ta’ motivazzjoni meta ma rreferiex għall-Artikolu 291 TFUE.
45.
Il-Kunsill jillimita ruħu sabiex jerġa’ jsemmi l-ġurisprudenza dwar il-possibbiltà li r-riferiment għall-bażi legali ma huwiex neċessarjament espliċitu.
6. Is-sitt aggravju
46.
Permezz tal-ewwel parti ta’ dan l-aggravju, l-appellanti tallega li sar żball ta’ liġi minħabba li l-Qorti Ġenerali ddeċidiet li s-setgħa ta’ evalwazzjoni mogħtija lill-Kunsill la hija arbitrarja u lanqas diskrezzjonali, liema konklużjoni intlaħqet abbażi ta’ “kitba mill-ġdid” tal-Artikolu 23(2)(d) tar-Regolament Nru 267/2012.
47.
Il-Kunsill jirrifjuta l-argument li l-Qorti Ġenerali “kitbet mill-ġdid” id-dispożizzjoni inkwistjoni, u jespandi r-raġunijiet għaliex, fl-opinjoni tiegħu, is-sentenza appellata ma tistax tiġi interpretata fit-termini proposti minn NIOC.
48.
Fit-tieni parti ta’ dan l-aggravju jiġi allegat li l-“kitba mill-ġdid” tal-Artikolu 23(2)(d) tar-Regolament Nru 267/2012 kienet tinvolvi ksur tad-dritt tad-difiża.
49.
Il-Kunsill, min-naħa tiegħu, jinsisti li l-Qorti Ġenerali ma kitbitx mill-ġdid il-kriterju li jinsab f’dik id-dispożizzjoni.
50.
Fl-aħħar nett, l-appellanti fit-tielet parti tal-argument issostni li l-Qorti Ġenerali kkontradixxiet lilha nnifisha meta argumentat, minn naħa waħda, li l-kriterju kkontestat jirreferi għal forom ta’ appoġġ li, minħabba l-importanza kwantitattiva jew kwalitattiva tagħhom, jikkontribwixxu għall-kontinwazzjoni tal-attivitajiet nukleari tal-Iran (il-punt 119 tas-sentenza appellata) u, min-naħa l-oħra, li dan il-kriterju jirrigwarda l-appoġġ kollu li, għalkemm ma jkollu ebda rabta diretta jew indiretta mal-iżvilupp tal-proliferazzjoni nukleari, huwa suxxettibbli, madankollu minħabba l-importanza kwantitattiva jew kwalitattiva tiegħu li jiffavorihom (punt 140 tas-sentenza appellata).
51.
Skont il-Kunsill, ma għandhiex tiġi rrilevata l-kontradizzjoni allegata, peress li, fl-opinjoni tiegħu, fil-punt 140 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali tapplika fil-qosor ir-raġunament żviluppat fil-punti 119 sa 121.
B – Il-pożizzjoni tal-Kummissjoni
52.
Il-Kummissjoni dehret fil-proċess billi tat risposta komprensiva għall-ewwel ħames aggravji. Fil-fehma tagħha, l-Artikolu 215 TFUE huwa d-dispożizzjoni xierqa bħala l-bażi għall-adozzjoni tar-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestat; u mhux l-Artikolu 291 TFUE, peress li l-att tal-leġiżlatur li jagħti s-setgħat ta’ implementazzjoni ma jirriflettix l-għan tar-Regolament Nru 267/2012, jiġifieri, l-impożizzjoni ta’ miżuri restrittivi kontra l-Iran. F’dan ir-rigward, il-Kummissjoni tinnota li hemm bosta eżempji ta’ regolamenti li jagħtu kompetenza ta’ implementazzjoni lill-Kummissjoni u fl-ebda każ ma jiġi inkluż bħala bażi legali l-Artikolu 291 TFUE.
53.
Barra minn hekk, għall-Kummissjoni, id-dispożizzjonijiet tal-Artikolu 291 TFUE jistgħu jiġu applikati wkoll fil-kuntest tal-miżuri restrittivi, bl-argument f’dan ir-rigward li l-prattika kostanti tal-Kummissjoni, fil-proposti konġunti adottati skont l-Artikolu 215 TFUE, tikkonsisti fil-propożizzjoni tal-adozzjoni ta’ atti ta’ implementazzjoni għall-emenda tal-annessi, inklużi dawk relatati mal-listi ta’ persuni suġġetti għall-iffriżar tal-fondi tagħhom.
54.
Fir-rigward tas-sitt aggravju, il-Kummissjoni ssostni li l-Artikolu 23(2)(d) tar-Regolament Nru 267/2012 għandu jinqara f’dak il-kuntest u b’kunsiderazzjoni tal-liġi kollha applikabbli, bħal kif għamlet, fil-fehma tagħha, il-Qorti Ġenerali, sabiex b’hekk tintlaħaq faċilment il-konklużjoni li l-kriterju kkontestat jinvolvi biss persuni jew entitajiet li jipprovdu appoġġ lill-Gvern Iranjan ta’ “importanza kwalitattiva jew kwantitattiva”, bħal fil-każ tal-appellanti.
C – It-talbiet tal-partijiet
55.
NIOC tikkonkludi l-appell tagħha billi titlob lill-Qorti tal-Ġustizzja tannulla s-sentenza appellata, tilqa’ t-talbiet tagħha quddiem il-Qorti Ġenerali u tikkundanna lill-Kunsill iħallas l-ispejjeż fiż-żewġ istanzi.
56.
Kemm il-Kunsill kif ukoll il-Kummissjoni jitolbu li l-appell għandu jiġi miċħud u li l-appellanti tiġi kkundannata għall-ispejjeż.
IV – Evalwazzjoni
A – Introduzzjoni
57.
NIOC hija kumpannija pubblika Iranjana li taħdem fis-settur taż-żejt u tal-gass naturali. Il-fondi tagħha ġew iffriżati fil-15 ta’ Ottubru 2012 permezz tad-Deċiżjoni u r-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestati.
58.
Il-kriterji applikati għall-inklużjoni fil-lista ta’ persuni u entitajiet suġġetti għall-iffriżar ta’ fondi nbidlu maż-żmien. Għall-ewwel kien meħtieġ li jkunu involuti jew assoċjati direttament ma’ attivitajiet nukleari tal-Iran ( 12 ), liema kriterju ġie estiż għall-ewwel darba fl-2010 ( 13 ) u li, huwa rilevanti għalina hawnhekk, ġie estiż mill-ġdid fl-2012 permezz tar-Regolament Nru 267/2012, li l-Artikolu 23(2) tiegħu jipprevedi l-iffriżar tal-fondi tal-persuni, l-entitajiet u l-korpi elenkati fl-Anness IX tiegħu li ġew identifikati bħala li “d) persuni, entitajiet jew korpi oħrajn li jipprovdu appoġġ, bħal appoġġ materjali, loġistiku jew finanzjarju, lill-Gvern tal-Iran, u lill-persuni, u entitajiet assoċjati magħhom”.
59.
Min-naħa l-oħra, l-Artikolu 46(2), tal-istess Regolament Nru 267/2012 jipprovdi li “[f]ejn il-Kunsill jiddeċiedi li jissoġġetta persuna fiżika jew ġuridika, entità jew korp għall-miżuri msemmija fl-Artikoli 23(2) u (3), huwa għandu jemenda l-Anness[IX]” tal-imsemmi regolament.
60.
NIOC ressqet rikors quddiem il-Qorti Ġenerali sabiex tannulla d-deċiżjoni u r-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestati, kif ukoll sabiex tiddikjara li r-Regolament Nru 267/2012 ma japplikax għal dan il-każ. Kontra r-rifjut tat-talba tagħha mill-Qorti Ġenerali issa qegħda tippreżenta appell maqsum f’sitt aggravji li, fil-fehma tiegħi, bi qbil dwar dan il-punt mal-Kummissjoni, jistgħu jinġabru fi tnejn, li jirreferu rispettivament għall-bażi legali tar-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestat (l-ewwel sal-ħames aggravju) u l-legalità tal-estensjoni tal-kriterju ta’ inklużjoni permezz tad-Deċiżjoni 2012/35 u r-Regolament Nru 267/2012 (is-sitt aggravju).
B – Dwar l-ammissibbiltà tal-aggravji
61.
Kif ġie mfakkar fil-punt 28, il-Qorti tal-Ġustizzja stiednet lill-partijiet iwieġbu bosta mistoqsijiet matul is-seduta, tnejn minnhom rigward il-possibbiltà li NIOC għandha l-interess meħtieġ biex tinvoka dawk l-aggravji li jikkostitwixxu eċċezzjonijiet ta’ illegalità kontra r-Regolament Nru 267/2012. B’mod partikolari, ġie diskuss matul is-seduta jekk jistax jitqies bħala motiv ta’ kontestazzjoni (A) l-allegat ksur tas-setgħa ta’ proposta mill-Kummissjoni u mir-Rappreżentant Għoli jew (B) il-ksur tad-drittijiet fundamentali ta’ terzi.
62.
Rigward l-ewwel mistoqsija, jiġifieri, il-possibbiltà li jitqies bħala motiv ta’ kontestazzjoni l-ksur allegat tas-setgħa ta’ proposta mill-Kummissjoni u mir-Rappreżentant Għoli, il-Kunsill innota li l-iżball potenzjali fl-identifikazzjoni tal-bażi legali affettwa biss il-bilanċ bejn l-istituzzjonijiet tal-Unjoni, u għalhekk il-bażi tad-diversità tal-proċeduri previsti, rispettivament, fl-Artikolu 291 TFUE u fl-Artikolu 215 TFUE tinsab fid-definizzjoni konkreta tal-pożizzjonijiet rispettivi tal-Kunsill, tal-Kummissjoni u tar-Rappreżentant Għoli għall-affarijiet barranin, u għalhekk ma jirriżultawx konsegwenzi mill-perspettiva tal-garanziji tad-drittijiet individwali.
63.
Fir-rigward tal-possibbiltà li jiġu invokati drittijiet ta’ terzi, il-Kunsill sostna li, sa fejn il-kontestazzjoni tal-legalità tal-kriterju ta’ inklużjoni magħmula minn NIOC tkun ibbażata fuq l-argument li, fit-termini li jiddefinixxu dan il-kriterju mil-leġiżlatur tal-Unjoni, l-applikazzjoni tiegħu tagħmel ħsara lill-drittijiet ta’ terzi, NIOC fil-verità trid tikseb it-twettiq ta’ stħarriġ astratt tad-dispożizzjonijiet li hija tikkontesta l-legalità tagħhom.
64.
Fl-opinjoni tiegħi, ebda wieħed mill-aggravji ma fih kawżi ta’ inammissibbiltà.
1. Dwar l-interess ta’ NIOC biex issostni l-illegalità tar-Regolament Nru 267/2012
65.
L-interess ta’ NIOC – u, għalhekk, il-kwalità tagħha biex tqajjem l-aggravji konkreti li fuqhom tibbaża l-appell tagħha – għandu jitqies mill-effetti li l-konstatazzjoni tal-illegalità tar-Regolament Nru 267/2012 jista’ jkollha fuq l-illegalità tad-deċiżjoni u tar-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestati. Fil-qosor, jekk l-illegalità taffettwa l-validità tagħhom, NIOC tkun intitolata sabiex fl-appell tuża dik l-eċċezzjoni ta’ illegalità. U dan irrispettivament minn x’jistgħu jkunu l-kawżi tal-illegalità inkwistjoni. F’dak li jirrigwarda dan il-każ, kemm jekk huwa kawża ta’ illegalità formali jew proċedurali jew jekk l-aggravju tal-invalidità mqajjem għandux x’jaqsam mal-kontenut tad-dispożizzjoni kkonċernata, huwa ċar li NIOC ma tistax tiġi miċħuda mid-dritt li tinvoka illegalità li, jekk tiġi aċċettata, twassal għall-inapplikabbiltà tad-dispożizzjonijiet u l-atti li jaffettwawha immedjatament u direttament bħal fil-każ tal-miżuri restrittivi kkontestati.
66.
Xtaqt nenfasizza bil-korsiv il-kelma “inapplikabbiltà” għaliex dan huwa strettament u esklużivament il-każ f’din is-sitwazzjoni. L-Artikolu 277 TFUE huwa ċar ħafna meta jipprevedi li “kwalunkwe parti tista’, fi proċedimenti li fihom ikun hemm involut att ta’ applikazzjoni ġenerali [...] tinvoka l-inapplikabbiltà ta’ dak l-att quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja [...]”. L-inapplikabbiltà għandha tkun ibbażata fuq “l-eċċezzjonijiet tat-tieni subparagrafu tal-Artikolu 263 [TFUE]”, jiġifieri, fuq eċċezzjonijiet ta’ illegalità. Madankollu, dawn l-eċċezzjonijiet ta’ illegalità ma jirriżultawx fil-każ tal-Artikolu 277 TFUE fl-invalidità jew l-illegalità tad-dispożizzjoni kkonċernata, iżda biss fl-inapplikabbiltà tagħha għall-każ ( 14 ).
67.
Skont il-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, ma huwiex possibbli li jsir appell inċidentali kontra l-legalità ta’ regolament fil-kuntest ta’ proċedura kontra deċiżjonijiet li ma humiex miżuri ta’ implementazzjoni tiegħu ( 15 ). Madankollu, f’dan il-każ, il-validità tad-dispożizzjonijiet ikkontestati fil-proċedura tiddependi direttament minn dik tar-Regolament Nru 267/2012, b’tali mod li ma hemmx l-istess ċirkustanzi li taw lok għas-sentenza Il-Kunsill vs Chvatal, fejn il-Qorti tal-Ġustizzja ċaħdet il-kwalità ta’ uffiċjali tal-Qorti tal-Ġustizzja biex titqajjem l-eċċezzjoni ta’ illegalità ta’ regolament li kien jinkludi biss fil-kamp ta’ applikazzjoni tiegħu lill-Parlament Ewropew u li, konsegwentement, anki jekk kien hemm difett ta’ illegalità, ma setgħax jipprovdi bażi legali għat-talba tal-uffiċjali appellanti ( 16 ).
68.
Ċertament, kif uriet biċ-ċar il-Qorti tal-Ġustizzja lill-partijiet, il-Qorti Ġenerali, fil-kawża Syrian Lebanese Commercial Bank vs Il-Kunsill, żammet il-possibbiltà li “jitqies li r-rikorrent [bank li jipparteċipa minn Stat terz] għandu dritt iqajjem motiv li jikkonċerna, essenzjalment, il-ksur tal-prerogattivi tal-Parlament” ( 17 ). Madankollu, dik il-possibbiltà naturalment tintlaqa’ mill-Qorti tal-Ġustizzja f’kawżi fejn id-dibattitu dwar l-adegwatezza tal-bażi legali li huma bbażati fuqha r-regoli li qed jiġu diskussi jinvolvi, finalment, kwistjoni ta’ bilanċ istituzzjonali, separat, fil-prinċipju, mill-“interess suġġettiv” ta’ dawk li jargumentaw dwar l-inapplikabbiltà ta’ dawk ir-regoli ( 18 ).
69.
L-interess suġġettiv rilevanti fil-kuntest tal-Artikolu 277 TFUE huwa biss dak tan-nuqqas ta’ applikazzjoni ta’ dispożizzjoni fejn ikun hemm motiv ta’ illegalità, peress li, kif għadni kif fakkart, l-inapplikabbiltà li jirreferi għaliha l-Artikolu 277 TFUE tista’ tiġi invokata skont “l-eċċezzjonijiet tat-tieni subparagrafu tal-Artikolu 263 [TFUE]”, jiġifieri “in-nuqqas ta’ kompetenza, dwar ksur tal-forom proċedurali sostanzjali, dwar ksur tat-Trattati jew ta’ xi regola tad-dritt relattiva għall-applikazzjoni tiegħu, jew dwar l-użu skorrett tas-setgħat tagħhom”. U finalment, dan huwa applikabbli hawnhekk: mhux tant id-dikjarazzjoni ta’ invalidità tad-dispożizzjoni fejn tiġi opposta l-eċċezzjoni ta’ illegalità, iżda l-inapplikabbiltà tagħha minħabba l-illegalità għall-każ konkret tal-appellanti.
70.
F’dan il-każ, huwa ċar li kieku r-Regolament Nru 267/2012 kien ivvizzjat b’illegalità minħabba li ta kompetenza lill-Kunsill, fit-termini tal-Artikolu 46(2) tiegħu, il-kompetenza li jemenda l-Anness IX tiegħu, il-konsegwenza tkun li l-inklużjoni tal-appellanti fil-lista ta’ dak l-anness ma jkollhiex bażi legali xierqa u, għaldaqstant, ikollha difett li l-konsegwenza tiegħu tista’ tkun biss l-inapplikabbiltà f’dan il-każ ta’ dak ir-regolament u, konsegwentement, in-nullità tal-inklużjoni ta’ NIOC f’din l-imsemmija lista.
71.
Ċertament, u kif sostna l-Kunsill, id-differenza bejn il-bażi legali tal-Artikolu 215 TFUE u dik tal-Artikolu 291(2) TFUE, tirriżulta f’differenza fil-proċeduri li r-raġuni tagħhom, finalment, tagħti lok għar-rieda li fl-ewwel każ jiġi żgurat dritt ta’ inizjattiva lill-Kummissjoni u lir-Rappreżentant Għoli. Madankollu, dan ma jfissirx li l-għażla ta’ bażi legali waħda jew oħra ma għandhiex sinjifikat ikbar minn dik li tirriżulta minn ħsara għall-bilanċ istituzzjonali stabbilit mit-TFUE fl-istabbiliment ta’ dawk iż-żewġ proċeduri regolatorji.
72.
Ma hemm ebda dubju li l-użu tal-proċedura tal-Artikolu 291(2) TFUE, f’każ li jirriżulta mit-TFUE li jkun meħtieġ li jintuża l-Artikolu 215 TFUE jwassal għall-illegalità tar-Regolament Nru 267/2012 u, konsegwentement, għall-inapplikabbiltà tiegħu għall-każ tal-appellanti, bl-invalidità konsegwenti tad-deċiżjoni skont liema ġiet inkluża fil-lista kkontestata. F’termini ta’ interess, dak tal-Kummissjoni u tar-Rappreżentant Għoli huwa l-bażi tar-rispett għat-Trattati mir-Regolament Nru 267/2012, filwaqt li l-interess ta’ NIOC huwa bbażat fuq l-inapplikabbiltà tal-istess regolament minħabba, preċiżament, l-illegalità tiegħu. Huwa dan l-interess tal-aħħar li verament huwa importanti għall-finijiet tal-Artikolu 277 TFUE u, għalhekk, l-uniku wieħed li għandu jiġi kkunsidrat għall-finijiet tal-ammissibbiltà tal-aggravji bbażati fuq l-illegalità ta’ dak ir-regolament.
2. Dwar l-interess ta’ NIOC fid-dikjarazzjoni tal-illegalità tal-kriterju applikat għall-inklużjoni tagħha fil-lista kkontestata
73.
Fir-rigward tal-eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà bbażata fuq l-allegata invokazzjoni ta’ interessi u drittijiet ta’ terzi, jiġifieri, il-kontestazzjoni minn NIOC tal-kontenut materjali tal-kriterju għall-inklużjoni fil-lista kkontestata, huwa minnu li, fil-fehma tiegħi, l-appellanti sempliċement tinvoka, finalment, id-drittijiet u l-interessi tagħha stess. Fil-verità, NIOC ma tinvokax l-interessi taċ-ċittadini Iranjani b’mod ġenerali iżda, billi tinvoka l-interess partikolari tagħha stess bħala kumpannija inkluża fil-lista kkontestata, hija tikkritika l-fatt li l-inklużjoni tagħha hija konsegwenza tal-applikazzjoni ta’ kriterju li jippermetti l-inklużjoni ta’ kulħadd.
74.
Għaldaqstant, il-kwistjoni tirrigwarda iktar il-bażi tal-merti tagħha milli l-ammissibbiltà tal-kontestazzjoni tagħha. Jiġifieri tirrigwarda r-raġuni li jista’ jkollha l-appellanti li ssostni li l-Qorti Ġenerali “kitbet mill-ġdid” il-kriterju stabbilit fl-Artikolu 20(1)(c) tad-tad-Deċiżjoni 2010/413 u fl-Artikolu 23(2)(d) tar-Regolament Nru 267/2012, billi żnaturat dak li fil-fehma tagħha kien is-sens tiegħu, jiġifieri, ir-rieda li ssir possibbli l-inklużjoni, finalment, ta’ kwalunkwe individwu jew entità Iranjana.
75.
Inqis, għalhekk, li għandhom jintlaqgħu l-aggravji kollha mressqa mill-appellanti.
C – Dwar l-aggravji differenti
1. Osservazzjonijiet preliminari
76.
Kif ġie indikat fil-punt 60, is-sitt aggravji invokati mill-appellanti jistgħu jinġabru, fid-dawl tal-kontenut tagħhom, f’żewġ partijiet; minn naħa waħda, dawk li għandhom bħala għan il-bażi legali tar-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestat (l-ewwel sal-ħames motiv); min-naħa l-oħra, is-sitt aggravju, li jikkontesta l-legalità tal-kriterju applikat għall-inklużjoni ta’ NIOC fil-lista kkontestata. Barra minn hekk, tlieta minnhom huma mqajmin bħala aggravji prinċipali (l-ewwel, it-tieni u s-sitt motiv), u t-tlieta l-oħra huma sussidjarji (it-tielet, raba’ u l-ħames motiv), li jitressqu biss fil-każ li l-Qorti tal-Ġustizzja taqbel mal-Qorti Ġenerali rigward l-idea li l-bażi legali rilevanti f’dan il-każ hija dik prevista mill-Artikolu 291 TFUE.
77.
Fir-rigward tal-bażi legali tar-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestat, NIOC issostni li l-Artikolu 46(2) tar-Regolament Nru 267/2012 għandu, l-ewwel nett, jindika l-forma legali li għandha tieħu d-deċiżjoni tal-Kunsill li temenda l-anness li jinkludi l-lista ta’ persuni affettwati mill-iffriżar tal-fondi (l-ewwel aggravju, li jinvolvi eċċezzjoni ta’ illegalità kontra r-Regolament Nru 267/2012). min-naħa l-oħra, l-appellanti ssostni li l-miżuri inkwistjoni għandhom ikunu bbażati fuq l-Artikolu 215(2) TFUE ( 19 ), u mhux fuq l-Artikolu 291 TFUE ( 20 ) (it-tieni aggravju, li jindirizza r-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestat u li jistabbilixxi wkoll eċċezzjoni ta’ illegalità kontra r-Regolament Nru 267/2012).
78.
L-appellanti ssostni, finalment, u sussidjarjament, li jekk l-użu tal-Artikolu 291 TFUE huwa legali, għandu jkun motivat (it-tielet aggravju – li jenfasizza l-illegalità tal-Artikolu 291 TFUE –, ir-raba’ u l-ħames aggravju, li wkoll jikkostitwixxu eċċezzjoni ta’ illegalità kontra r-Regolament Nru 267/2012).
79.
Fir-rigward tal-legalità tal-kriterju applikat (is-sitt aggravju), l-appellanti ssostni li d-definizzjoni regolatorja tiegħu hija wisq ġenerika u indeterminata, wara li l-Qorti Ġenerali wettqet “kitba mill-ġdid” awtentika fl-applikazzjoni tiegħu għall-każ.
2. L-ewwel aggravju. Riferiment għall-bażi legali
80.
L-ewwel aggravju mressaq kontra r-Regolament Nru 267/2012 jikkonċerna s-silenzju tal-Artikolu 46(2) tiegħu, rigward il-forma li għandu jkollhom id-deċiżjonijiet ta’ emenda tal-Anness IX tiegħu, li jeskludi dik id-dispożizzjoni bħala l-bażi legali tar-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestat.
81.
Fil-fatt, id-dispożizzjoni inkwistjoni sempliċement tipprovdi li “[f]ejn il-Kunsill jiddeċiedi li jissoġġetta persuna fiżika jew ġuridika, entità jew korp għall-miżuri msemmija fl-Artikoli 23(2) u (3), huwa għandu jemenda l-Anness [IX]”.
82.
Skont NIOC, dan is-silenzju jħalli lok għal żewġ tipi ta’ forom legali possibbli: a) Deċiżjoni adottata skont l-Artikolu 215 TFUE; b) Regolament ta’ implementazzjoni abbażi tal-Artikolu 291 TFUE. Il-forma li ġiet finalment adottata kienet, fil-każ li jikkonċerna lilna, dik ta’ Regolament ta’ implementazzjoni, bl-idea bażika li l-Artikolu 46(2) tar-Regolament Nru 267/2012 jista’ jirreferi speċifikament għall-proċedura skont l-Artikolu 291 TFUE.
83.
Fl-opinjoni tiegħi, din l-interpretazzjoni tal-Artikolu 46(2) tar-Regolament Nru 267/2012 ma kinitx totalment infondata, peress li l-kompetenza li tingħata lill-Kunsill fih diġà tinstab taħt dispożizzjonijiet oħra adottati fil-qafas tal-politika għall-impożizzjoni ta’ miżuri restrittivi kontra l-Iran.
84.
Dan huwa l-każ tar-Regolament (KE) Nru 423/2007 ( 21 ) u tar-Regolament (UE) Nru 961/2010. Għalhekk, fl-Artikolu 15(2) tar-Regolament Nru 423/2007 huwa previst li “[i]l-Kunsill, waqt li jaġixxi b’maġġoranza kwalifikata, għandu jistabbilixxi, jirrevedi u jemenda l-lista ta’ persuni, entitajiet u korpi msemmija fl-Artikolu 7(2) u f’konformità sħiħa mad-determinazzjonijiet li jsiru mill-Kunsill fir-rigward ta’ l-Anness II għall-Pożizzjoni Komuni 2007/140/PESK. Il-lista fl-Anness V għandha tiġi riveduta f’intervalli regolari u ta’ l-inqas kull 12-il xahar”.
85.
Min-naħa tiegħu, l-Artikolu 36(2) tar-Regolament Nru 961/2010 jipprovdi li, “[f]ejn il-Kunsill jiddeċiedi li jissoġġetta persuna fiżika jew ġuridika, entità jew korp għall-miżuri msemmija fl-Artikoli 16(2), huwa għandu jamenda l-Anness VIII kif adatt”.
86.
Fiż-żewġ każijiet, barra minn hekk, il-leġiżlatur inkoraġġixxa l-għoti ta’ kompetenza ta’ implementazzjoni lill-Kunsill. Fil-każ tar-Regolament Nru 423/2007, il-motivazzjoni tinsab fil-premessa 6 tiegħu, li l-kliem huwa kif ġej: “Rigward il-lista għall-istabbiliment u l-emendar tal-lista msemmija fl-Artikolu 7(2) ta’ dan ir-Regolament, il-Kunsill għandu jeżerċita s-setgħat implimentattivi korrispondenti huwa nnifsu fid-dawl ta’ l-objettivi tal-UNSCR 1737 (2006), notevolment biex irażżan liżvilupp ta’ teknoloġiji sensittivi mill-Iran b’appoġġ għall-programmi nukleari u ta’ missili tiegħu, u n-natura sensittiva għall-proliferazzjoni ta’ l-attivitajiet li jsiru minn persuni u entitajiet li jappoġġaw dawn il-programmi”.
87.
U fir-rigward tar-Regolament Nru 961/2010, il-motivazzjoni kienet fil-premessa 15 tiegħu, li tipprevedi li “[i]s-setgħa li temenda l-listi fl-Annessi VII u VIII għal dan ir-Regolament għandha tiġi eżerċitata mill-Kunsill, fid-dawl tat-theddida mill-Iran għall-paċi u s-sigurtà internazzjonali kif manifestata mit-tħassib dejjem akbar dwar il-programm nukleari tiegħu sottolinjat mill-Kunsill Ewropew fis-17 ta’ Ġunju 2010, u sabiex tkun żgurata l-konsistenza mal-proċess ta’ emendar u rieżami tal-Anness I u II għad-Deċiżjoni 2010/413/PESK.”
88.
F’dak li jikkonċerna r-Regolament Nru 267/2012 innifsu, wara s-seduta quddiem il-Qorti Ġenerali ( 22 ), ġiet ippubblikata f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni ( 23 ) korrezzjoni tal-iżbalji li inkludiet premessa 27a bil-kontenut li ġej:
“Is-setgħa li temenda l-listi fl-Annessi VIII u IX għal dan ir-Regolament għandha tiġi eżerċitata mill-Kunsill, fid-dawl tat-theddida speċifika għall-paċi u s-sigurtà internazzjonali imposta mill-programm nukleari tal-Iran, u sabiex tkun żgurata l-konsistenza mal-proċess għall-emendar u r-rieżami tal-Annessi I u II għad-Deċiżjoni 2010/413/PESK”.
89.
Anki wara dan, fit-22 ta’ Lulju 2014 ( 24 ), din il-premessa ġdida ġiet ikkorreġuta fis-sens li tipprevedi li “il-kompetenza biex jiġu emendati l-listi fl-Annessi VIII u IX ta’ dan ir-Regolament għandha tiġi mwettqa mill-Kunsill”.
90.
Fil-fehma tiegħi, ir-Regolament Nru 267/2012 għandu jiġi kkunsidrat fil-kuntest tal-miżuri restrittivi kollha adottati mill-Unjoni kontra l-Iran, li bħala tali jikkostitwixxu unità ta’ sens li, sa fejn huwa rilevanti hawnhekk, tintuża b’mod xieraq għall-għan tal-obbligu ta’ motivazzjoni li jinsab fil-bażi tal-obbligu li tiġi indikata l-bażi legali ta’ kull att maħsub biex jipproduċi effetti legali.
91.
Fil-fatt, skont ġurisprudenza stabbilita “l-obbligu ta’ motivazzjoni, stabbilit fl-Artikolu 253 KE [Artikolu 296 TFUE] jimponi li l-atti kollha kkonċernati jinkludu espożizzjoni tar-raġunijiet li wasslu lill-istituzzjoni sabiex tadottahom, b’mod li l-Qorti tal-Ġustizzja tkun tista’ teżerċità l-istħarriġ tagħha u li kemm l-Istati Membri kif ukoll it-terzi kkonċernati jkunu jafu l-kundizzjonijiet li fihom l-istituzzjonijiet Komunitarji jkunu applikaw it-Trattat” ( 25 ).
92.
F’dan ir-rigward, “l-obbligu li tiġi indikata l-bażi legali f’att joħroġ mill-obbligu ta’ motivazzjoni” ( 26 ), hekk kif “[i]l-ħtieġa taċ-ċertezza legali tirrikjedi li kull att li jkun intiż biex jikkrea effetti legali jislet l-effett vinkolanti tiegħu minn dispożizzjoni tad-dritt Komunitarju li għandha tiġi indikata b’mod speċifiku bħala bażi legali u li tistabbilixxi l-forma ġuridika li għandu jkollu l-att” ( 27 ).
93.
Minħabba li jagħmel parti mis-serje ta’ dispożizzjonijiet adottati kontra l-Iran, ir-Regolament Nru 267/2012 ma huwiex separat mill-motivazzjonijiet li ġġustifikaw l-adozzjoni tar-regolamenti li ġew qablu. Ċertament, kull wieħed minn dawk ir-regolamenti daħlu fis-seħħ billi ħassru ta’ qabilhom, u għalhekk ir-Regolament Nru 267/2012 ħassar ir-Regolament Nru 961/2010.
94.
Fil-fehma tiegħi, madankollu, preċiżament minħabba l-kontinwità materjali nnotata bejniethom, ir-revoka formali mir-Regolament Nru 267/2012 ma jfissirx li l-motivazzjoni li ġġustifikat b’mod espliċitu r-Regolament Nru 961/2010 –u qabel anki r-Regolament Nru 423/2007– ma tistax tiġġustifika b’mod impliċitu r-Regolament Nru 267/2012.
95.
Sa fejn ir-Regolament jagħti lill-Kunsill l-istess kompetenza ta’ implementazzjoni li kienu diġà tawh ir-regolamenti preċedenti, jista’ jiġi konkluż biss li, fin-nuqqas ta’ motivazzjoni espliċita dwar il-kwistjoni, ir-raġuni għal dan l-għoti hija b’mod impliċitu l-istess bħal dik li fir-regolamenti preċedenti kienet is-suġġett ta’ dikjarazzjoni espliċita. Madankollu, minkejja li kien b’mod impliċitu, jiġi ssodisfatt bl-obbligu ta’ motivazzjoni stabbilit fl-Artikolu 296 TFUE, li finalment, kif intqal, jissodisfa l-għan li “l-Qorti tal-Ġustizzja tkun tista’ teżerċità l-istħarriġ tagħha u li kemm l-Istati Membri kif ukoll it-terzi kkonċernati jkunu jafu l-kundizzjonijiet li fihom l-istituzzjonijiet Komunitarji jkunu applikaw it-Trattat” ( 28 ).
96.
Fil-qosor, nikkunsidra li r-Regolament Nru 267/2012 jagħti motivazzjoni suffiċjenti għall-kompetenza mogħtija lill-Kunsill sabiex jibdel il-lista kkontestata u li din il-kompetenza hija dik prevista fl-Artikolu 291(2) TFUE. Fil-fehma tiegħi, dan jirriżulta mill-fatt li r-regolamenti li ppreċedew ir-Regolament Nru 267/2012 jirrigwardaw il-ħtieġa li l-Kunsill, għall-finijiet tal-emenda tal-listi, iwettaq “s-setgħat implimentattivi korrispondenti” ( 29 ) (premessa 6 tar-Regolament Nru 423/2007) u jenfasizzaw il-ħtieġa li “tkun żgurata l-konsistenza mal-proċess ta’ emendar u rieżami” ta’ listi oħrajn ( 30 ) (premessa 15 tar-Regolament 961/2010), filwaqt li jiġi immedjatament evokat il-lingwaġġ tal-Artikolu 291 TFUE, jiġifieri, dak tal-kompetenza ta’ implementazzjoni mogħtija lill-istituzzjonijiet tal-Unjoni fil-kundizzjonijiet previsti fil-paragrafu 2 ta’ dan l-artikolu.
97.
Il-fatt li r-Regolament Nru 267/2012 irrispetta t-Trattati meta aġixxa b’dan il-mod jikkostitwixxi kwistjoni differenti, li se jiġi diskuss iktar ’il quddiem. Madankollu, fir-rigward tal-ewwel aggravju, għandu jiġi konkluż li l-appellanti ma għandhiex raġun meta ssostni li l-Artikolu 46(2) tar-Regolament Nru 267/2012 ma jippreskrivix il-forma legali li għandu jkollha d-deċiżjoni tal-Kunsill li temenda l-Anness IX. Għalkemm dan isir b’mod impliċitu mhux espliċitu, isir b’mod suffiċjenti għar-raġunijiet li għandi kif iddikjarat. Għalhekk, jeħtieġ li jiġi eżaminat jekk, finalment, il-bażi legali rilevanti għall-emenda ta’ dan l-Anness kinitx effettivament l-Artikolu 291(2) TFUE.
98.
Finalment, u għar-raġunijiet iddikjarati hawn fuq, inqis li l-ewwel aggravju għandu jiġi miċħud.
3. It-tieni aggravju. Bażi legali xierqa għall-adozzjoni tar-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestat
99.
L-appellanti targumenta li l-bażi legali xierqa għall-emenda tal-Anness IX tar-Regolament Nru 267/2012 kienet l-Artikolu 291(2) TFUE, u sostniet li dan seta’ biss ikun l-Artikolu 215 TFUE. Fl-ewwel parti tal-aggravju, hija ssostni li, skont is-sentenza Il-Parlament vs Il-Kummissjoni ( 31 ), l-Artikolu 215(2) TFUE huwa l-unika bażi legali possibbli għall-adozzjoni ta’ miżuri restrittivi individwali. Permezz tat-tieni parti tal-aggravju, hija ssostni, ukoll permezz ta’ riferiment għas-sentenza Il-Parlament vs Il-Kummissjoni, li l-proċeduri tal-Artikolu 215 TFUE u tal-Artikolu 291 TFUE ma humiex kompatibbli. Finalment, u sussidjarjament, fit-tielet parti l-appellanti tispjega r-raġunijiet li, fil-fehma tagħha, jimpedixxu l-użu, f’dan il-każ, tal-Artikolu 291 TFUE.
100.
Inqis li t-tliet partijiet jistgħu jiġu ttrattati flimkien, peress li, permezz tal-perspettivi differenti tagħhom, jindirizzaw il-kwistjoni komuni tal-bażi legali rilevanti għall-adozzjoni tar-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestat.
101.
Qabel l-eżaminazzjoni ta’ din il-kwistjoni nemmen li huwa xieraq li jiġi enfasizzat li t-tilwima bejn il-partijiet tikkonċerna strettament l-adegwatezza tal-Artikolu 291(2) TFUE sabiex iservi bħala bażi legali ta’ dispożizzjoni regolatorja li, fil-fehma tal-appellanti, jista’ jkollha biss il-bażi legali prevista fl-Artikolu 215 TFUE. F’dawn it-termini, huwa ċar li m’aħniex qed naffaċjaw każ ta’ użu ta’ dawk li jissejħu “bażi legali sekondarji”, jiġifieri t-teknika leġiżlattiva li tikkonsisti fil-ħolqien ta’ proċedura leġiżlattiva ad hoc, differenti minn dawk previsti fit-trattati, u miċħuda mill-Qorti tal-Ġustizzja fis-sentenza tas-6 ta’ Mejju 2008, Il-Parlament vs Il-Kunsill ( 32 ). Il-proċeduri inkwistjoni hawnhekk huma biss proċeduri tad-dritt primarju u, konsegwentement, il-kwistjoni li għandha tiġi ċċarata hija liema wieħed minnhom kien meħtieġ għall-emenda tal-Anness IX tar-Regolament Nru 267/2012.
102.
Ir-Regolament Nru 267/2012 innifsu ġie adottat fuq il-bażi legali tal-Artikolu 215 TFUE. Fuq dan il-punt, il-leġiżlatur osserva b’attenzjoni l-prinċipju li “l-Artikolu 215(2) TFUE huwa intiż sabiex jikkostitwixxi l-bażi legali ta’ miżuri restrittivi, inklużi miżuri intiżi għall-ġlieda kontra t-terroriżmu, kontra persuni fiżiċi jew ġuridiċi, gruppi jew entitajiet mhux Statali, adottati mill-Unjoni meta d-deċiżjoni li jiġu adottati l-imsemmija miżuri taqa’ taħt l-azzjoni ta’ din fil-kuntest tal-PESK” ( 33 ). Il-kwistjoni għalhekk hija jekk, mhux l-emenda jew ir-revoka tar-Regolament Nru 267/2012 fl-intier tiegħu stess, iżda strettament dik tal-Anness IX tiegħu u unikament sabiex “jissoġġetta persuna fiżika jew ġuridika, entità jew korp għall-miżuri msemmija fl-Artikoli 23(2) u (3)” tar-Regolament – skont l-Artikolu 46(2) tiegħu – tistax issir biss permezz tal-proċedura stabbilita fl-Artikolu 215(1) TFUE.
103.
Għalkemm l-Artikolu 215 TFUE jipprevedi l-proċedura speċifika għall-adozzjoni tal-miżuri meħtieġa sabiex jitwettqu l-interruzzjoni jew it-tnaqqis, totali jew parzjali, tar-relazzjonijiet ekonomiċi u finanzjarji ma’ pajjiż terz wieħed jew iktar mogħtija skont deċiżjoni PESK, għandu jiġi osservat li, skont l-ewwel paragrafu tal-Artikolu 40 TUE, “[l]-implimentazzjoni tal-politika estera u ta’ sigurtà komuni m’għandhiex tolqot l-applikazzjoni tal-proċeduri u l-firxa rispettiva tal-kompetenzi tal-istituzzjonijiet stabbiliti fit-Trattati għall-eżerċizzju tal-kompetenzi tal-Unjoni msemmija fl-Artikoli 3 sa 6 [TFUE]”. Għalhekk, u b’mod konformi ma’ dak li ntqal fil-punt 54 tas-sentenza appellata, ma jistax jiġi argumentat li regolament adottat fuq il-bażi tal-Artikolu 215 TFUE ma jistax jagħti kompetenzi ta’ implementazzjoni lill-Kummissjoni jew lill-Kunsill taħt il-kundizzjonijiet stabbiliti fl-Artikolu 291(2) TFUE.
104.
Dak li ntqal preċedentement jikkonforma faċilment mad-dikjarazzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja fil-punt 65 tas-sentenza Il-Parlament vs Il-Kummissjoni ċċitat hawn fuq, li jgħid li “l-Artikolu 215(2) TFUE huwa intiż sabiex jikkostitwixxi l-bażi legali ta’ miżuri restrittivi [...] kontra persuni fiżiċi jew ġuridiċi, gruppi jew entitajiet mhux Statali, adottati mill-Unjoni meta d-deċiżjoni li jiġu adottati l-imsemmija miżuri taqa’ taħt l-azzjoni ta’ din fil-kuntest tal-PESK”. Għaldaqstant dan huwa għaliex hemm differenza bejn l-istabbiliment tal-miżuri u d-delimitazzjoni tal-persuni u entitajiet suġġetti għalihom (kwistjonijiet li fuqhom l-uniċi deċiżjonijiet possibbli huma dawk li jittieħdu fuq il-bażi tal-Artikolu 215 TFUE), u l-ispeċifiċità taċ-ċirku ta’ persuni u entitajiet ikkonċernati jekk din l-operazzjoni tiġi stabbilita bħala att strettament implementattiv, jiġifieri, għall-applikazzjoni sempliċi tal-prinċipji u l-kriterji stabbiliti fid-dispożizzjoni adottata skont l-Artikolu 215 TFUE.
105.
Sa fejn l-Artikolu 215 TFUE nnifsu ma jeskludix din il-possibbiltà espressament, fil-fatt, xejn ma jimpedixxi li, skont il-prinċipju stabbilit fl-ewwel paragrafu tal-Artikolu 40 TUE, japplikaw il-proċeduri komuni previsti fit-trattati u, b’mod partikolari, għal dak irregolat fl-Artikolu 291 TFUE għall-każijiet fejn ikun meħtieġ l-għoti ta’ kompetenza implementattiva lill-istituzzjonijiet.
106.
L-emenda tal-Anness IX tar-Regolament Nru 267/2012 sabiex jinkludi persuna jew entità fil-lista ta’ persuni li l-fondi tagħhom jiġu ffriżati għandha ssir neċessarjament permezz tal-proċedura stabbilita fl-Artikolu 215 TFUE jekk ir-Regolament Nru 267/2012 innifsu ma jistabbilixxix bi preċiżjoni u dettall il-kriterji li għandhom jiġu applikati sabiex issir l-inklużjoni ta’ persuna jew entità f’dik il-lista. Madankollu, f’dan il-każ il-kompetenza mogħtija lill-Kunsill fl-Artikolu 46(2) tar-Regolament Nru 267/2012 ma tagħtix lil dik l-istituzzjoni diskrezzjoni assoluta ta’ evalwazzjoni fl-inklużjoni ta’ persuna, iżda l-Kunsill għandu jikkonforma mal-kriterji speċifikati fl-Artikolu 23(2) ta’ dak ir-Regolament Nru 267/2012.
107.
Fir-rigward ta’ dawn il-kriterji, il-Kunsill jista’ jirreġistra biss lil dawk li “ġew identifikati li”, “a) huma impenjati, direttament assoċjati ma’, jew jipprovdu appoġġ għal attivitajiet nukleari ta’ natura sensittiva fir-rigward tal-proliferazzjoni jew l-iżvilupp ta’ sistemi li jwasslu l-armi nukleari mill-Iran, inkluż permezz l-involviment fl-akkwist ta’ oġġetti u teknoloġija pprojbiti, jew li jkunu proprjetà ta’, jew ikkontrollati minn, tali persuna, entità jew korp, inkluż permezz ta’ mezzi illeċiti, jew li jaġixxu f’isimhom jew taħt it-tmexxija tagħhom; b) huma persuna fiżika jew ġuridika, entità jew korp li assistew lil persuna, entità jew korp elenkati biex jevadu jew jiksru d-dispożizzjonijiet ta’ dan ir-Regolament, id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2010/413/PESK jew tal-UNSCR 1737 (2006), UNSCR1747 (2007), UNSCR 1803 (2008) u UNSCR 1929 (2010); c) huma membru tal-Korp tal-Gwardjani tar-Rivoluzzjoni Iżlamika jew persuna ġuridika, entità jew korp proprjetà ta’ jew ikkontrollat mill-Korp tal-Gwardjani tar-Rivoluzzjoni Iżlamika jew minn wieħed jew aktar mill-membri tiegħu, jew persuni fiżiċi jew ġuridiċi f’isimhom; d) huma persuni, entitajiet jew korpi oħrajn li jipprovdu appoġġ, bħal appoġġ materjali, loġistiku jew finanzjarju, lill-Gvern tal-Iran, u lill-persuni, u entitajiet assoċjati magħhom; e) huma persuna ġuridika, entità jew korp li huwa proprjetà ta’ jew ikkontrollat mill-Islamic Republic of Iran Shipping Lines (IRISL), jew li jaġixxu f’isimhom” ( 34 ).
108.
Fl-opinjoni tiegħi, ir-Regolament Nru 267/2012 f’dan ir-rigward huwa preċiż biżżejjed biex jikkostitwixxi qafas adegwat għall-eżerċizzju ta’ kompetenza ta’ implementazzjoni, jiġifieri, sabiex tingħata setgħa – kemm jekk lill-Kummissjoni, jew lill-Kunsill – għall-aġġornament tal-lista tal-Anness IX permezz ta’ regolamenti ta’ implementazzjoni skont l-Artikolu 291 TFUE ( 35 ). Mingħajr ma jiġi injorat l-argument imressaq mill-Qorti Ġenerali fil-punt 55 tas-sentenza appellata fejn jiġi stabbilit li l-proċedura prevista fl-Artikolu 291(2) TFUE tippermetti “implimentazzjoni aktar effettiva, adattata għat-tip ta’ miżura li se tiġi implimentata u l-kapaċità għall-azzjoni ta’ kull istituzzjoni”.
109.
Konsegwentement, inqis li t-tieni aggravju għandu jiġi miċħud, peress li, fil-fehma tiegħi, l-Artikolu 291(2) TFUE huwa l-bażi legali rilevanti għall-emenda tal-Anness IX tar-Regolament Nru 267/2012.
4. It-tielet aggravju. Aggravju sussidjarju dwar l-issodisfar tal-kundizzjonijiet stabbiliti fl-Artikolu 291(2) TFUE
110.
B’mod sussidjarju, l-appellanti ssostni li, fi kwalunkwe każ, ma ġewx issodisfatti l-kundizzjonijiet previsti fl-Artikolu 291(2) TFUE, li jagħtu lill-Kunsill il-kompetenza ta’ implementazzjoni kkontestata.
111.
Għalhekk, peress li l-Artikolu 291(2) TFUE huwa l-bażi legali rilevanti għall-adozzjoni tar-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestat, il-kwistjoni issa hija li jiġi stabbilit, jekk ġewx issodisfatti l-kundizzjonijiet previsti f’din id-dispożizzjoni għall-għoti lill-Kunsill il-kompetenza inkwistjoni.
112.
Skont l-Artikolu 291(1) TFUE l-Istati Membri għandhom is-setgħa li jadottaw “il-miżuri kollha tad-dritt nazzjonali meħtieġa għall-implimentazzjoni ta’ l-atti ta’ l-Unjoni legalment vinkolanti” ( 36 ). Minkejja dan, skont il-paragrafu 2 tal-istess artikolu, meta tali atti jkollhom “bżonn ta’ kondizzjonijiet uniformi [...] jagħtu s-setgħat ta’ implimentazzjoni lill-Kummmissjoni jew, fil-każijiet speċifiċi ġustifikati b’mod xieraq u fil-każijiet previsti fl-Artikoli 24 u 26 tat-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea, lill-Kunsill”.
113.
Kif intqal fil-punt 59 tas-sentenza appellata, il-Kunsill sostna li ta lilu nnifsu l-kompetenza ta’ implementazzjoni tal-Artikolu 23(2) u (3) tar-Regolament Nru 267/2012 sa fejn “kien każ debitament ġustifikat”. Għalhekk, miż-żewġ każijiet li fihom, skont l-Artikolu 291(2) TFUE, il-kompetenza għall-implementazzjoni għandha tingħata lill-Kunsill u mhux lill-Kummissjoni, il-leġiżlatur tar-Regolament Nru 267/2012 għażel l-ewwel wieħed minnhom, filwaqt li warrab il-każ imsemmi fl-Artikoli 24 u 26 TUE, li wkoll ma humiex rilevanti fiċ-ċirkustanzi tal-każ fil-fehma tal-Kummissjoni u l-appellanti.
114.
Nemmen, madankollu, bi qbil mal-pożizzjoni meħuda mill-Kunsill matul is-seduta, li l-Artikolu 291(2) TFUE jagħti lill-Kunsill il-kompetenza ta’ implementazzjoni, fejn xieraq, tad-dispożizzjonijiet adottati fil-qasam tal-PESK, b’tali mod li r-riferiment għall-każijiet “previsti fl-Artikoli 24 u 26 [TUE]” tinkludi l-każ tal-emenda tal-Anness IX tar-Regolament Nru 267/2012, jiġifieri, ta’ att regolatorju mfassal fuq il-bażi tal-Artikolu 215 TFUE minħabba li huwa “deċiżjoni, li tiġi adottata skond il-Kapitolu 2 tat-Titolu V tat-[TFUE]”.
115.
Din l-interpretazzjoni tal-istruttura tal-Artikolu 291(2) TFUE hija l-iktar waħda li, fil-fehma tiegħi, tavviċina l-pożizzjonijiet rispettivi tal-Kunsill u Il-Kummissjoni fil-qasam tal-PESK, fejn din tal-aħħar għandha rwol subordinat għall-Kunsill, li huwa l-protagonist ċar f’dak il-kuntest, kif irrikonoxxut mill-Qorti Ġenerali fil-punt 63 tas-sentenza appellata ( 37 ). Madankollu, dan ma jfissirx neċessarjament, bħala prinċipju, li huwa pprojbit l-għoti ta’ kompetenzi ta’ implementazzjoni lill-Kummissjoni fil-qasam tal-kompetenzi tal-PESK, kif huwa stabbilit ukoll fil-punt 64 tas-sentenza appellata, iżda pjuttost li dan l-għoti lill-Kummissjoni għandu jkun “debitament ġustifikat”; pereżempju, minħabba li, bħal fil-każ tal-Artikolu 45 tar-Regolament Nru 267/2012 innifsu, kif rajna, l-implementazzjoni tirreferi għal kwistjonijiet strettament tekniċi jew tant fihom kundizzjonijiet biex jitwettqu li ma jkun hemm ebda ambitu għad-deċiżjoni diskrezzjonali.
116.
Konsegwentement, fuq il-bażi tal-prinċipju li l-kompetenza ta’ implementazzjoni mogħtija mill-Artikolu 46(2) tar-Regolament Nru 267/2012 tirreferi għal dispożizzjoni adottata fl-ambitu tal-PESK, l-istituzzjoni li tingħata s-setgħa biex teżerċitaha kellha tkun il-Kunsill, u għalhekk ma hijiex meħtieġa “ġustifikazzjoni xierqa” li f’każ ieħor, jiġifieri barra mill-PESK, kienet tkun meħtieġa għall-għoti lill-Kunsill ta’ kompetenza għall-implementazzjoni.
117.
Fejn il-Qorti Ġenerali ddeċidiet li l-kompetenza għall-implementazzjoni mogħtija lill-Kunsill taqa’ taħt “każijiet speċifiċi ġustifikati b’mod xieraq” u mhux taħt “dawk previsti fl-Artikoli 24 u 26 [TUE]”, is-sentenza appellata hija vvizzjata bi żball ta’ liġi. Madankollu, għandu jitfakkar li, skont ġurisprudenza stabbilita “jekk mill-motivi ta’ sentenza tal-Qorti Ġenerali jirriżulta ksur tad-dritt tal-Unjoni, iżda d-dispożittiv tagħha jidher fondat fir-rigward ta’ motivi oħra tad-dritt, tali ksur ma jkunx ta’ natura li jwassal għall-annullament ta’ din is-sentenza u li jkun hemm lok għalfejn issir sostituzzjoni tal-motivi” ( 38 ).
118.
F’dan il-każ, l-iżball tas-sentenza appellata jista’ jiġi ġġustifikat mingħajr diffikultà bl-applikazzjoni għall-każ tal-Artikolu 291(2) TFUE, sa fejn din id-dispożizzjoni tirreferi għall-każijiet previsti fl-Artikoli 24 u 26 TUE, peress li dan il-każ jikkonċerna każijiet bħal dawn, u għalhekk l-iżball ta’ liġi nnotat ma jistax iwassal għall-annullament tas-sentenza appellata.
119.
Għal dawn ir-raġunijiet, nemmen li t-tielet aggravju għandu jiġi miċħud.
5. Ir-raba’ u l-ħames aggravju
120.
Għar-raġunijiet esposti li jiġġustifikaw it-talba għaċ-ċaħda tal-ewwel aggravju ( 39 ), nikkunsidra li għandhom jiġu miċħuda wkoll ir-raba’ u l-ħames aggravju, li permezz tagħhom, u sussidjarjament, l-appellanti ssostni li l-obbligu li tiġi identifikata u mmotivata l-bażi legali tar-Regolament ta’ implementazzjoni kkontestat ma ġiex debitament issodisfatt.
6. Is-sitt aggravju. Dwar il-legalità tal-kriterju għall-inklużjoni u l-interpretazzjoni tiegħu mill-Qorti Ġenerali fis-sentenza appellata
121.
NIOC tilmenta, essenzjalment, li l-kriterju użat mill-Kunsill jippermetti li tiġi ssanzjonata b’mod arbitrarju kwalunkwe persuna taxxabbli, uffiċjal jew avukat Iranjan li b’xi mod appoġġja jew ipprovda appoġġ finanzjarju lill-Istat Iranjan. Peress li l-Qorti Ġenerali ċaħdet dan l-argument billi wieġbet li l-kriterju inkwistjoni jikkonċerna biss forom ta’ appoġġ li, minħabba l-importanza kwantitattiva jew kwalitattiva tagħhom ( 40 ), jikkontribwixxu għall-iżvilupp tal-attivitajiet nukleari tal-Iran, l-appellanti tqis li l-Qorti Ġenerali “kitbet mill-ġdid” il-kriterju inkwistjoni.
122.
Kif diġà ntwera meta ġiet eżaminata l-inammissibbiltà possibbli ta’ dan l-aggravju ( 41 ), ma naħsibx li f’dan l-argument l-appellanti qiegħda tinvoka d-drittijiet jew l-interessi ta’ terzi jew titlob li l-Qorti tal-Ġustizzja tipprovdi verifika in abstracto tad-dispożizzjoni li fir-rigward tagħha qed tistqarr li hemm eċċezzjoni ta’ illegalità. Dak li huwa ċert hu li NIOC tikkontesta l-konsegwenzi li kellu l-kriterju inkwistjoni għaliha nnifisha, b’tali mod li, mhux talli ma titlobx li jsir stħarriġ in abstracto, iżda tixtieq biss, leġittimament, eżami in concreto tal-legalità tal-kriterju applikat f’dan il-każ.
123.
Permezz tal-ewwel waħda mit-tliet partijiet fejn jiġi ddikjarat dan l-aħħar aggravju, l-appellanti ssostni li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta kkonkludiet li s-setgħa ta’ evalwazzjoni mogħtija lill-Kunsill mill-kriterju ta’ klassifikazzjoni stabbilit fl-Artikolu 20(1)(c) tad-Deċiżjoni 2010/413 u fl-Artikolu 23(2)(d) tar-Regolament 267/2012 la hija arbitrarja u lanqas diskrezzjonali u tiżgura l-livell xieraq ta’ prevedibbiltà. Skont l-ewwel parti, fl-opinjoni ta’ NIOC, il-Qorti Ġenerali setgħet biss tasal għal din il-konklużjoni permezz ta’ interpretazzjoni tal-Artikolu 23(2)(d) tar-Regolament Nru 267/2012 li, kuntrarjament għall-formulazzjoni u s-sens tiegħu u, kienet tfisser il-“kitba mill-ġdid” tiegħu. Skont it-tieni parti, l-appellanti temmen li b’dan il-mod inkiser id-dritt tad-difiża tagħha, minħabba li l-kriterju li jirriżulta minn din il-“kitba mill-ġdid” ma kienx neċessarjament magħruf minnha fil-mument li kkontestat l-inklużjoni tagħha fil-lista kkontestata. Fl-aħħar nett, permezz tat-tielet parti l-appellanti ssostni li l-Qorti Ġenerali kkontradixxiet lilha nnifisha fil-punti 119 u 140 tas-sentenza appellata, peress li, minn naħa waħda, huwa argumentat li l-kriterju kkontestat jirreferi għal forom ta’ appoġġ li jikkontribwixxu għall-kontinwazzjoni tal-attivitajiet nukleari tal-Iran u, min-naħa l-oħra, huwa ddikjarat li l-kriterju inkwistjoni għandu bħala għan l-appoġġ li ma jippreżentax rabta diretta jew indiretta ma’ tali attivitajiet.
124.
Rigward l-ewwel wieħed mill-partijiet tal-aggravju, hija ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja li l-Kunsill għandu marġni wiesa’ biex jiddefinixxi l-kriterji ġenerali ta’ inklużjoni fil-listi ta’ persuni suġġetti għal miżuri restrittivi ( 42 ). Il-Qorti Ġenerali tfakkar dan fil-punt 107 tas-sentenza appellata, u tindika b’mod immedjat li, anki jekk dan jinvolvi ċertu livell ta’ restrizzjoni fil-kontroll ġudizzjarju tal-evalwazzjoni tal-kunsiderazzjonijiet ta’ opportunità li fuqhom tali miżuri huma bbażati, xorta jibqa’ l-fatt li “l-qrati tal-Unjoni għandhom jiżguraw stħarriġ, fil-prinċipju komplut, tal-legalità tal-atti kollha tal-Unjoni mill-perspettiva tad-drittijiet fundamentali” ( 43 ).
125.
Fl-opinjoni tiegħi, il-Qorti Ġenerali wettqet eżami komplut tad-dispożizzjonijiet ikkontestati, u barra minn hekk waslet għal konklużjoni xierqa.
126.
Nista’ naqbel mal-appellanti fl-evalwazzjoni tagħha li l-kriterju ta’ klassifikazzjoni stabbilit fl-Artikolu 20(1)(c) tad-Deċiżjoni 2010/413 u fl-Artikolu 23(2)(d) tar-Regolament Nru 267/2012 huwa ġeneriku u indeterminat wisq. Madankollu, dak li NIOC tikklassifika bħala “kitba mill-ġdid” tad-dispożizzjoni mill-Qorti Ġenerali ma huwa xejn ħlief l-interpretazzjoni tagħha konformi mar-rekwiżiti tad-dritt primarju tal-Unjoni, b’mod partikolari, mad-drittijiet fundamentali ggarantiti mill-Karta. Interpretazzjoni li, fil-fehma tiegħi, hi korretta.
127.
Fil-fatt, l-interpretazzjoni magħmula mill-Qorti Ġenerali ma tistax tiġi deskritta bħala “kitba mill-ġdid” jekk din tfisser, kif issostni NIOC, il-ħolqien ta’ kriterju differenti minn dak stabbilit mil-leġiżlatur fid-dispożizzjoni interpretata. Fl-opinjoni tiegħi, il-Qorti Ġenerali ma introduċietx, fid-dispożizzjoni inkwistjoni, kriterju differenti minn dak li jirriżulta mill-kliem tad-dikjarazzjoni tagħha. Hija ma ħolqotx, biex ngħidu hekk, regola li ma teżistix fil-kliem tad-dispożizzjoni, iżda interpretatha b’tali mod li, b’mod konformi mad-dritt tal-Unjoni, jista’ jiġi dedott, mid-dikjarazzjoni tagħha, kriterju għall-inklużjoni fil-lista kkontestata li jissodisfa r-rekwiżiti kollha relatati mal-prinċipju ta’ ċertezza legali u l-garanziji tal-istat tad-dritt.
128.
Tabilħaqq, kull operazzjoni ta’ “interpretazzjoni konformi” teħtieġ, għall-finijiet tal-prinċipju taċ-ċertezza legali u tal-osservanza tar-rieda tal-leġiżlatur, mhux biss sforz spjegatorju kwalifikat, iżda, anki qabel, ir-rikonoxximent espliċitu li r-regola inkwistjoni tista’ titqies biss konformi mal-ordinament ġuridiku sa fejn, lil hinn mis-sens litterali tagħha – iżda mingħajr ma jkun hemm kontradizzjoni tagħha fi kwalunkwe każ –, tista’ tirċievi sens kompatibbli mar-rekwiżiti tar-regoli li hija suġġetta għalihom.
129.
F’dan il-każ, il-kliem tal-Artikolu 20(1)(c) tad-Deċiżjoni 2010/413 u tal-Artikolu 23(2)(d) tar-Regolament Nru 267/2012 jinkludi kriterju ġeneriku u indeterminat li, mingħajr il-ħtieġa ta’ kontradizzjoni, jista’, madankollu, jissodisfa l-ħtiġijiet tad-dritt tal-Unjoni sa fejn dawn jinvolvu interpretazzjoni konsistenti, jiġifieri, lil hinn mill-kliem tagħha sabiex tingħata sens li josserva r-rekwiżiti ta’ materjalizzazzjoni u determinazzjoni li, f’dan il-kuntest, jimponi r-rispett għad-drittijiet fundamentali tal-appellanti.
130.
Dan huwa dak li, finalment, għamlet il-Qorti Ġenerali fis-sentenza appellata. Kien ikun aħjar kieku, fl-opinjoni tiegħi, il-Qorti Ġenerali wriet b’mod ċar li l-interpretazzjoni tagħha kienet tinvolvi l-isforz spjegatorju kkwalifikat li huwa karatteristika ta’ kull interpretazzjoni konformi. Madankollu, il-bażi għad-deċiżjoni tagħha hija biżżejjed motivata, eżawrjenti u sabiex, fl-opinjoni tagħha dwar il-każ konkret inkwistjoni, tagħti riżultat skont id-dritt tal-Unjoni.
131.
F’dan ir-rigward, ma nistax ma naqbilx mal-kunsiderazzjonijiet magħmula mill-Qorti Ġenerali fil-punt 118 tas-sentenza appellata, fejn huwa indikat li l-kriterju kkontestat huwa parti minn qafas legali definit b’mod ċar minn għanijiet maħsuba mil-leġiżlazzjoni li tirregola l-miżuri restrittivi kontra l-Iran, li huwa l-kuntest li fih għandu jiġi interpretat dan il-kriterju. F’dan ir-rigward, għandha tiġi msemmija, fil-fatt, id-Deċiżjoni 2012/35/PESK, li fil-premessa 13 tagħha tiddikjara li “[i]r-restrizzjonijiet fuq l-ammissjoni u l-iffriżar ta’ fondi u riżorsi ekonomiċi għandhom jiġu applikati għal aktar persuni u entitajiet li jipprovdu appoġġ lill-Gvern tal-Iran u li jippermettulu jkompli attivitajiet nukleari sensittivi f’termini ta’ proliferazzjoni jew l-iżvilupp ta’ sistemi ta’ konsenja ta’ armi nukleari, b’mod partikolari persuni u entitajiet li jipprovdu appoġġ finanzjarju, loġistiku jew materjali lill-Gvern tal-Iran” ( 44 ). Fl-istess ħin, l-Artikolu 23(2)(d) tar-Regolament Nru 267/2012 jispeċifika li dan l-appoġġ jista’ jkun “materjali, loġistiku jew finanzjarju”.
132.
Għalhekk, kif indikat fil-punt 119 tas-sentenza appellata, huwa ċar li dan ma huwiex kwalunkwe appoġġ, iżda dak li, “minħabba l-importanza kwantitattiva jew kwalitattiva tiegħu”, jikkontribwixxi għall-kontinwazzjoni tal-attivitajiet nukleari Iranjani. Din id-dikjarazzjoni, kuntrarjament għal dak li sostniet l-appellanti fit-tielet parti ta’ dan l-aggravju, ma hijiex inkonsistenti mal-punt 140 tas-sentenza appellata, fejn jiġi speċifikat sempliċement li dak l-appoġġ ma jirreferix espressament għall-proliferazzjoni nukleari bħala tali, iżda huwa biżżejjed li jiġi deċiż taħt il-provvista lill-Gvern Iranjan ta’ fondi materjali, finanzjarji jew loġistiċi li jippermettulu jkompli jwettaq dik il-proliferazzjoni.
133.
Ma jidhirlix, għalhekk, – bħala u kif huwa argumentat mill-appellanti – li l-Qorti Ġenerali “kitbet mill-ġdid” il-kriterji tar-Regolament Nru 267/2012, iżda li b’mod ċar hija applikathom biss għall-każ inkwistjoni fuq l-interpretazzjoni tagħha b’mod konformi mad-dritt primarju tal-Unjoni u fil-kuntest regolatorju li fih dawn il-kriterji jakkwistaw is-sens komprensiv u xieraq tagħhom.
134.
Għalhekk, ma naħsibx li l-Qorti Ġenerali wettqet ksur ta’ liġi, peress li, minn perspettiva materjali, l-interpretazzjoni tagħha tad-dispożizzjoni kkonċernata wasslet għal konklużjoni konformi mal-liġi li ma tistax titqies li ma hijiex raġonevoli jew li hija arbitrarja, għaliex ma hemm ebda dubju li NIOC, kumpannija taż-żejt nazzjonali, li d-Direttur tal-Bord tad-Diretturi u d-Direttur Ġenerali tagħha, rispettivament, huma l-Ministru u l-Viċi Ministru taż-Żejt tal-Iran, tista’ tipprovdi appoġġ finanzjarju sinjifikattiv lill-Gvern Iranjan u tipprovdi, f’dan sens, appoġġ materjali u finanzjarju kwantitattivament rilevanti għall-iżvilupp tal-attività nukleari ffinanzjata minn dan il-Gvern, fuq liema kwistjoni, barra minn hekk, l-appellanti ma xtaqitx tagħmel osservazzjonijiet.
135.
Għalhekk, il-kriterju fil-fatt applikat, li huwa suġġett għal interpretazzjoni konformi mad-dritt tal-Unjoni, huwa tant miftuħ u impreċiż li jippermetti l-inklużjoni ta’ kwalunkwe persuna fuq il-lista fl-Anness IX, u l-applikazzjoni tiegħu għall-appellanti ma tistax titqies mhux ġustifikata jew stravaganti fil-kuntest tal-leġiżlazzjoni tal-Unjoni dwar l-iffriżar tal-fondi. Minn dan jirriżulta, fl-aħħar nett, li l-applikazzjoni tiegħu għal dan il-każ ma setgħetx tikkawża ksur tad-difiża kif argumentat mill-appellanti.
136.
Għal dawn ir-raġunijiet kollha, nemmen li anki s-sitt u l-aħħar aggravju għandu jiġi miċħud.
V – Spejjeż
137.
Skont l-Artikolu 138(1) tar-Regoli tal-Proċedura, applikabbli għall-appell skont l-Artikolu 184(1) tal-istess Regoli, nipproponi lill-Qorti tal-Ġustizzja li NIOC tiġi kkundannata għall-ispejjeż.
138.
Skont l-Artikolu 140(1), tal-istess Regoli, l-Istati Membri u l-istituzzjonijiet li jkunu intervjenew fil-kawża għandhom ibatu l-ispejjeż tagħhom. Konsegwentment, il-Kummissjoni għandha tħallas l-ispejjeż tagħha.
VI – Konklużjoni
139.
Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet esposti, nipproponi li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha:
—
tiċħad l-appell;
—
tikkundanna lil NIOC għall-ispejjeż;
—
tordna lill-Kummissjoni tbati l-ispejjeż tagħha.
( 1 ) Lingwa oriġinali: l-Ispanjol.
( 2 ) ĠU L 195, p. 39.
( 3 ) ĠU L 19, p. 22.
( 4 ) Regolament dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran u u li jħassar ir-Regolament (UE) Nru 961/2010 (ĠU L 88, p. 1).
( 5 ) ĠU L 282, p. 58.
( 6 ) ĠU 282, p. 16.
( 7 ) National Iranian Oil Company vs Il-Kunsill, T‑578/12, EU:T:2014:678. Iktar’il quddiem, is-“sentenza appellata”.
( 8 ) Regolament tal-Kunsill (UE), tal-25 ta’ Ottubru 2010, dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran u li jħassar ir-Regolament (KE) Nru 423/2007 (ĠU L 281, p. 1).
( 9 ) Sentenza Syrian Lebanese Commercial Bank vs Il-Kunsill, T‑174/12 u T‑80/13, EU:T:2014:52, punti 161 u 162.
( 10 ) Sentenza Wöhrmann u Lütticke vs Il-Kummissjoni, Kawżi 31/62 u 33/62, EU:C:1962:49, p. 979.
( 11 ) Il-Parlament vs Il-Kummissjoni, C‑130/10, EU:C:2012:472, punt 65.
( 12 ) Artikolu 7(2) tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 423/2007, tad-19 ta’ April 2007, dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran (ĠU L 335 M, 13.12.2008, p. 969).
( 13 ) Artikolu 16(2) tar-Regolament Nru 961/2010 (ĠU L 88, p. 1).
( 14 ) Ara f’dan is-sens, is-sentenza mogħtija fil-kawża Wöhrmann u Lütticke vs Il-Kummissjoni, 31/62 u 33/62, EU:C:1962:49, p. 979.
( 15 ) Sentenza Il-Kunsill vs Chvatal, C‑432/98 P u C‑433/98 P, EU:C:2000:545, punti 28 sa 33.
( 16 ) Il-Kunsill vs Chvatal, C‑432/98 P u C‑433/98 P, EU:C:2000:545, punt 31.
( 17 ) Sentenza Syrian Lebanese Commercial Bank vs Il-Kunsill, T‑174/12, u T‑80/13, EU:T:2014:52, punt 162.
( 18 ) Sentenza Il-Belġju vs Il-Kummissjoni, C‑110/03, EU:C:2005:223, punti 76 sa 80.
( 19 ) L-Artikolu 215(2) TFUE: “Meta deċiżjoni li tkun adottata skond il-Kapitolu 2 tat-Titolu V tat-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea tipprevedi hekk, il-Kunsill jista’ jadotta miżuri restrittivi taħt il-proċedura prevista fil-paragrafu 1 kontra persuni fiżiċi jew ġuridiċi, gruppi jew entitajiet mhux Statali.” Il-proċedura tal-paragrafu 1 teħtieġ il-maġġoranza kwalifikata tal-Kunsill, fuq talba tar‑Rappreżentant Għoli għall-Affarijiet Barranin u politika tas-sigurtà u l-Kummissjoni.
( 20 ) Liema dispożizzjoni tagħti kompetenza ta’ implimentazzjoni lill-Kummissjoni “jew, fil-każijiet speċifiċi ġustifikati b’mod xieraq u fil-każijiet previsti fl-Artikoli 24 u 26 tat-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea, lill-Kunsill.”
( 21 ) Regolament tal-Kunsill, tad-19 ta’ April 2007, dwar miżuri restrittivi kontra l-Iran (ĠU L 103, p. 1).
( 22 ) Is-6 ta’ Marzu 2014.
( 23 ) ĠU L 93, p. 85, tat-28 ta’ Marzu 2014.
( 24 ) ĠU L 216, p. 5.
( 25 ) Sentenza Il-Kummissjoni vs Il-Kunsill, C‑370/07, EU:C:2009:590, punt 37.
( 26 ) Sentenza Il-Kummissjoni vs Il-Kunsill, C‑370/07, EU:C:2009:590, punt 38.
( 27 ) Sentenza Il-Kummissjoni vs Il-Kunsill, C‑370/07, EU:C:2009:590, punt 39.
( 28 ) Sentenza Il-Kummissjoni vs Il-Kunsill, C‑370/07, EU:C:2009:590, punt 37.
( 29 ) Enfasi miżjuda.
( 30 ) Enfasi miżjuda.
( 31 ) Kawża C‑130/10, EU:C:2012:472.
( 32 ) Kawża C‑133/06, EU:C:2008:257. Dwar is-suġġett, Masson, F.: “Les conditions de validité des bases juridiques dérivées à la suite de l’arrêt du 6 mai 2008”, Cahiers de Droit Européen, vol. 44, 2008, paġni 157 sa 173; Garzón Clariana, G. : “Los actos delegados en el sistema de fuentes de Derecho de la Unión Europea”, Revista de Derecho Comunitario Europeo, Nru 37, 2010, paġni 721 sa 759 (734 sa 738); Navarro Batista, N.: “Bases jurídicas derivadas, delegación legislativa y poder de ejecución: el equilibrio institucional en la sentencia del TJUE de 6 de mayo de 2008, Parlamento Europeo c. Consejo”, Revista General de Derecho Europeo, 18, 2009.
( 33 ) Sentenza Il-Parlament vs Il-Kummissjoni, C‑130/10, EU:C:2012:472, punt 65.
( 34 ) Artikolu 23(2), tar-Regolament Nru 267/2012.
( 35 ) L-istess għandu jiġi nnotat rigward l-emenda tal-Anness II tar-Regolament Nru 267/2012 innifsu, li jinkludi l-oġġetti u t-teknoloġija suġġetti għal miżuri restrittivi u li l-emenda tiegħu ssir mill-Artikolu 45(a) tar-Regolament lill-Kummissjoni “abbażi tad-determinazzjonijiet li jsiru mill-Kunsill tas-Sigurtà tan-Nazzjonijiet Uniti jew mill-Kumitat tas-Sanzjonijiet jew abbażi tal-informazzjoni mogħtija mill-Istati Membri”.
( 36 ) Huwa prinċipju mhux ikkontestat li l-implimentazzjoni materjali tar-regoli tal-Unjoni normalment issir mill-Istati Membri (għall-finijiet kollha, Jacqué, J.P.: Droit institutionnel de l’Union européenne, 6a ed., Dalloz, París, 2010, marġni 581 sa 584). L-appartenenza nazzjonali tal-poter ta’ implementazzjoni hija espressa b’mod fundamentalment regolatorju fl-Artikolu 4(3) TUE skont liema “[l]-Istati Membri għandhom jieħdu kull miżura ġenerali jew partikolari xierqa sabiex jassiguraw li l-obbligi li joħorġu mit-Trattati jew li jirriżultaw mill-atti ta’ l-istituzzjonijiet tal-Unjoni jitwettqu”. Rigward l-għoti ta’ kompetenzi ta’ implementazzjoni fl-Unjoni, Fuentetaja Pastor, J.Á.: “Actos delegados, actos de ejecución y distribución de competencias ejecutivas en la Unión Europea”, f’Revista Española de Derecho Administrativo, nru 149, 2011, paġni 55 sa 89 (57 sa 63).
( 37 ) F’dan ir-rigward, Ruffert, M.: “Art. 291 AEUV”, f’Callies, Ch./Ruffert, M., EUV/AEUV Kommentar, C.H. Beck, Múnich, 4a ed., 2011, numru marġinali 10.
( 38 ) Sentenza Comitato Venezia vuole vivereet vs Il-Kummissjoni, C‑71/09 P, C‑73/09 P u C‑76/09 P, EU:C:2011:368, punt 118, u l-ġurisprudenza ċċitata.
( 39 ) Punti 80 sa 97.
( 40 ) Punt 119 tas-sentenza appellata.
( 41 ) Supra, punti 73 u 74.
( 42 ) Għal kollha, ara s-sentenza reċenti tal-Awla Manja fil-kawżi Anbouba vs Il-Kunsill, C‑605/13 P, EU:C:2015:248, punt 41, u Anbouba vs Il-Kunsill, C‑630/13 P, EU:C:2015:247, punt 42, flimkien mal-ġurispridenza ċċitata.
( 43 ) Punt 108 tas-sentenza appellata.
( 44 ) Enfasi miżjuda.
Full & Egal Universal Law Academy