1.3.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 61/6
Αναίρεση που άσκησε στις 15 Ιανουαρίου 2014 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 12ης Νοεμβρίου 2013, υπόθεση T-499/10, MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-15/14 P)
2014/C 61/10
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Flynn, K. Talabér-Ritz)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt.
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 12ης Νοεμβρίου 2013, T-499/10, MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής· και
—
να απορρίψει την προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως της Επιτροπής C(2010) 3553 τελικό, της 9ης Ιουνίου 2010, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 1/2009 (πρώην NN 69/2008) που χορηγήθηκε από την Ουγγαρία στη MOL Nyrt. (1)·
—
να καταδικάσει την προσφεύγουσα πρωτοδίκως στα δικαστικά έξοδα·
επικουρικώς,
—
να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προς επανεξέταση·
—
να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα του πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας και της κατ’ αναίρεση δίκης.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί, επειδή, από πολλές απόψεις, η απόφαση αυτή προβαίνει σε εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή της έννοιας της επιλεκτικότητας.
Πρώτον, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν εφαρμόζει ορθά τη νομολογία επί της επιλεκτικότητας, όσον αφορά τα μέτρα τα οποία υπόκεινται στη διακριτική ευχέρεια των εθνικών αρχών ως προς τη μεταχείριση που επιφυλάσσουν σε επιχειρήσεις.
Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο ερμηνεύει εσφαλμένα τις κείμενες διατάξεις, καθόσον αποφάνθηκε ότι η θέσπιση αντικειμενικών κριτηρίων κατ’ ανάγκη αποκλείει την ύπαρξη επιλεκτικότητας.
Τρίτον, η απόφαση συσχετίζει εσφαλμένα την ύπαρξη επιλεκτικότητας με την πρόθεση ενός κράτους μέλους να εξαιρέσει έναν ή περισσοτέρους επιχειρηματίες από ένα νέο τελωνειακό καθεστώς και, ως εκ τούτου, παρέβλεψε ότι η ύπαρξη κρατικών ενισχύσεων κρίνεται βάσει των αποτελεσμάτων του υπό εξέταση μέτρου.
Τέταρτον, οι σκέψεις που περιλαμβάνονται στην απόφαση ως προς τη «μεταγενέστερη μεταβολή των εξωτερικών προς [μια συμφωνία για τη διατήρηση ενός συγκεκριμένου επιπέδου τελών] συνθηκών» είναι άνευ σημασίας στην παρούσα υπόθεση, δεδομένου ότι η μεταγενέστερη μεταβολή των εξωτερικών προς τη συμφωνία που εξετάστηκε από την Επιτροπή συνθηκών ήταν μεταβολή στο νομοθετικό καθεστώς.
(1) ΕΕ L 34, σ. 55.
Full & Egal Universal Law Academy