29.3.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 93/21
Προσφυγή της 10ης Φεβρουαρίου 2014 — Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-73/14)
2014/C 93/35
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Westerhof Löfflerová, E. Finnegan, R. Liudvinaviciute-Cordeiro)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα του προσφεύγοντος
To Συμβούλιο ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 29ης Νοεμβρίου 2013 να υποβάλει «Γραπτή δήλωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης» στο Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας στην υπόθεση αριθ. 21 (1) και
—
να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
1)
Με την υπό κρίση προσφυγή το Συμβούλιο ζητεί από το Δικαστήριο να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 29ης Νοεμβρίου 2013 να υποβάλει τη «Γραπτή δήλωση εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης» στο Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας στην υπόθεση αρ. 21 (η προσβαλλόμενη απόφαση).
2)
Το Συμβούλιο εκτιμά ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία υποβλήθηκε από την Επιτροπή χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου και ενάντια στη βούλησή του, είναι παράνομη διότι παραβιάζει θεμελιώδεις, κατοχυρωμένες στις Συνθήκες, αρχές του δικαίου της Ένωσης.
3)
Προς στήριξη της προσφυγής του κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως το Συμβούλιο προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
4)
Πρώτον, η Επιτροπή, με την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, παραβίασε την αρχή της κατανομής των εξουσιών που κατοχυρώνεται στο άρθρο 13, παράγραφος 2 ΣΛΕΕ και, συνεπώς, την αρχή της ισορροπίας των θεσμικών οργάνων (πρώτος λόγος ακυρώσεως). Στο πρώτο σκέλος του ως άνω λόγου ακυρώσεως, το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι το Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί όργανο συσταθέν από τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας το οποίο λαμβάνει αποφάσεις με έννομες συνέπειες και ότι, συνεπώς, η θέση που θα διατυπωνόταν εξ ονόματος της Ένωσης ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου για το Δίκαιο της Θάλασσας θα έπρεπε να είχε καθοριστεί από το Συμβούλιο, σύμφωνα με το άρθρο 218, παράγραφος 9, ΣΛΕΕ. Στο δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου ακυρώσεως, το Συμβούλιο εκτιμά ότι, σε κάθε περίπτωση, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 16, παράγραφος 1, ΣΕΕ, καθόσον υποκαταστάθηκε στην άσκηση λειτουργιών χαράξεως πολιτικής οι οποίες, βάσει της Συνθήκης, ασκούνται αποκλειστικά από το Συμβούλιο.
5)
Δεύτερον, η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας, η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 13, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ (δεύτερος λόγος ακυρώσεως), για τον λόγο ότι προέβη στις ενέργειες οι οποίες οδήγησαν στη λήψη της προσβαλλομένης αποφάσεως.
(1) Το Συμβούλιο δεν ζητεί, στο παρόν στάδιο, την ακύρωση της δηλώσεως της Επιτροπής στο Δικαστήριο.
Full & Egal Universal Law Academy