19.5.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 151/13
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το τρίτο τμήμα της Audiencia Provincial de Navarra (Ισπανία) στις 26 Φεβρουαρίου 2014 — Miguel Ángel Zurbano Belaza, Antonia Artieda Soria κατά Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.
(Υπόθεση C-93/14)
2014/C 151/16
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Αιτούν δικαστήριο
Audiencia Provincial de Navarra
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Εκκαλούντες: Miguel Ángel Zurbano Belaza και Antonia Artieda Soria
Εφεσίβλητη: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Τυγχάνει εφαρμογής η οδηγία 1993/13 (1) για τον σκοπό της εξετάσεως των ρητρών ενυπόθηκου δανείου συναφθέντος το 1986, σε περίπτωση ασκήσεως ενοχικής αγωγής από τράπεζα το 2009, με την οποία η τράπεζα ζητεί την καταβολή του ποσού που θεωρεί ότι της οφείλουν οι πελάτες της μετά τον εκπλειστηριασμό των υποθηκευμένων ακινήτων, λαμβάνοντας υπόψη ότι τόσο ο τρίτος πλειστηριασμός (19 Ιουλίου 1993), όσο και οι αποφάσεις του δικαστηρίου με τις οποίες εγκρίθηκε ο υπολογισμός των τόκων (3 Ιουλίου 2000) και τελεσίδικα η κατακύρωση των εκπλειστηριασθέντων ακινήτων (18 Ιουλίου 2000) είναι μεταγενέστεροι της δημοσιεύσεως της προαναφερθείσας οδηγίας;
2)
Οφείλει το εθνικό δικαστήριο να ερμηνεύσει το άρθρο 10 του νόμου 26/1984 υπό το πρίσμα της οδηγίας 1993/13, σε περίπτωση ασκήσεως ενοχικής αγωγής από τράπεζα το 2009, με την οποία η τράπεζα ζητεί την καταβολή του ποσού που θεωρεί ότι της οφείλουν οι πελάτες της μετά τον εκπλειστηριασμό των υποθηκευμένων ακινήτων, λαμβάνοντας υπόψη ότι τόσο ο τρίτος πλειστηριασμός (19 Ιουλίου 1993), όσο και οι αποφάσεις του δικαστηρίου με τις οποίες εγκρίθηκε ο υπολογισμός των τόκων (3 Ιουλίου 2000) και τελεσίδικα η κατακύρωση των εκπλειστηριασθέντων ακινήτων (18 Ιουλίου 2000) είναι μεταγενέστεροι της δημοσιεύσεως της προαναφερθείσας οδηγίας;
3)
Επηρεάζει ο αναγκαστικός χαρακτήρας του κανόνα 12 του άρθρου 131 του νόμου περί υποθηκών, για τους σκοπούς της εξαιρέσεως που προβλέπεται στο άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 1993/13, μόνον τον τρόπο διεξαγωγής του τρίτου πλειστηριασμού, όταν ο ενυπόθηκος δανειστής ασκεί την εμπράγματη αγωγή, χωρίς να εμποδίζει το εθνικό δικαστήριο να εξετάσει, όταν ο ενυπόθηκος δανειστής ασκεί μεταγενέστερα την ενοχική αγωγή, κατά πόσον ο τρόπος υπολογισμού του ζητούμενου ποσού είναι σύμφωνος με την κοινοτική νομοθεσία;
4)
Αντίκειται στην κοινοτική νομοθεσία για την προστασία των καταναλωτών (άρθρα 3 και 5 της οδηγίας 1993/13) η άσκηση από την τράπεζα ενοχικής αγωγής κατά των πελατών της, μετά τον εκπλειστηριασμό των υποθηκευμένων ακινήτων και την κατακύρωση αυτών σε «απαράδεκτα χαμηλό» ποσό στην τράπεζα, εφόσον για τον καθορισμό του ποσού της ζητούμενης οφειλής λαμβάνεται υπόψη το εν λόγω «απαράδεκτα χαμηλό» ποσό που προσέφερε τότε η τράπεζα έναντι των εκπλειστηριασθέντων ακινήτων;
5)
Αντίκειται στη γενική αρχή της ίσης μεταχειρίσεως η μη συνεκτίμηση των νομοθετικών μεταρρυθμίσεων που επέφεραν οι νόμοι 1/2000 και 4/2011, εάν η τράπεζα ασκήσει ενοχική αγωγή το 2009, ζητώντας την καταβολή του ποσού που θεωρεί ότι της οφείλουν οι πελάτες της μετά τον εκπλειστηριασμό των υποθηκευμένων ακινήτων, τα οποία κατακυρώθηκαν σε αυτήν σε «απαράδεκτα χαμηλή» τιμή;
(1) Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95, σ. 29).
Full & Egal Universal Law Academy