16.6.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 184/12
Αναίρεση που άσκησε στις 21 Ιανουαρίου 2014 ο Christoph Klein κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 29 Μαρτίου 2014 στην υπόθεση T-309/10, Christoph Klein κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-120/14 P)
2014/C 184/16
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Christoph Klein (εκπρόσωποι: H.-J. Ahlt και M. Ahlt, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
Αιτήματα του αναιρεσείοντος
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Ιανουαρίου 2014 στην υπόθεση T¬309/10,
—
να διαπιστώσει ότι παραλείποντας να λάβει απόφαση στην εκκρεμούσα από το 1998 διαδικασία ρήτρας διασφαλίσεως για τα επίμαχα ιατροτεχνολογικά προϊόντα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 93/42 και το δίκαιο της Ένωσης και, ως εκ τούτου, ζημίωσε άμεσα τον αναιρεσείοντα,
—
να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει την προκληθείσα στον αναιρεσείοντα ζημία, η οποία δεν έχει ακόμη προσδιορισθεί,
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα,
—
επικουρικώς, να αναιρέσει την απόφαση της 21ης Ιανουαρίου 2014 στην υπόθεση και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 46 του Κανονισμού εφαρμόζοντας εσφαλμένως τις σχετικές με την παραγραφή των αξιώσεων λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης της Ένωσης, καθόσον δεν έλαβε υπόψη ότι, όσον αφορά τη διακοπή της παραγραφής, αίτηση δικαστικής συνδρομης που γίνεται δεκτή είναι συγκρίσιμη με την άσκηση αγωγής.
Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη τα άρθρα 8 και 18 της οδηγίας 93/42 (1), καθόσον έκρινε ότι οι εν λόγω δύο διατάξεις αλληλοαποκλείονται. Εντούτοις, τα άρθρα αυτά μπορούν να εφαρμοσθούν σωρευτικώς, κατά τον αναιρεσείοντα. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε επαρκώς τη θέση του.
Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, και, κατά συνέπεια, παρέβη το δίκαιο της Ένωσης, καθόσον εσφαλμένως δεν χαρακτήρισε ως διαδικασία ρήτρας διασφαλίσεως τη διαδικασία που κίνησαν οι γερμανικές αρχές.
Τέταρτον, το γεγονός ότι η διαδικασία ενώπιον της Επιτροπής διήρκεσε πλέον των δέκα ετών συνιστά παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και της αρχής της χρηστής διοικήσεως. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον δεν προσήψε το γεγονός αυτό στην Επιτροπή.
Τέλος, η διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου χαρακτηρίσθηκε από παρατυπίες. Συγκεκριμένα, πλείονα έγγραφα τα οποία επιβεβαιώνουν την επιχειρηματολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν ελήφθησαν υπόψη. Επιπλέον, το σκεπτικό και η νομική επιχειρηματολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τα οποία υιοθέτησε ο αναιρεσείων, παραγνωρίσθηκαν εντελώς.
(1) Οδηγία 93/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί των ιατροτεχνολογικών προϊόντων (ΕΕ L 169, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy