10.6.2014
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 175/26
Skarga wniesiona w dniu 21 marca 2014 r. – Komisja Europejska przeciwko Radzie Unii Europejskiej
(Sprawa C-135/14)
2014/C 175/33
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lyal, W. Mölls, i D. Bianchi, pełnomocnicy)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania strony skarżącej
— stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 1385/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. zmieniającego rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 i (WE) nr 1224/2009 oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009, (UE) nr 1379/2013 i (UE) nr 1380/2013 w związku ze zmianą statusu Majotty względem Unii Europejskiej (1)
;
—
utrzymanie w mocy skutków rozporządzenia 1385/2013 do czasu wejścia w życie nowego rozporządzenia opartego na właściwej podstawie prawnej;
—
obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Komisja żąda stwierdzenia nieważności rozporządzenia Rady 2013/64/UE, które zostało przyjęte na podstawie art. 349 TFUE.
Komisja zarzuca Radzie przyjęcie owego rozporządzenia, choć Komisja proponowała przyjęcie owego aktu w oparciu o sektorowe podstawy prawne, a mianowicie art. 43 ust. 2 i art. 168 ust. 4 lit. b) TFUE.
Komisja uważa, że zgodnie z celem zaskarżonego rozporządzenia, art. 349 TFUE nie może być użyty jako ważna podstawa prawna. Ów art. 349 TFUE ma zastosowanie jedynie wówczas, gdy chodzi o odstąpienie od zasady zastosowania prawa pierwotnego do regionów najbardziej oddalonych, jak ustanowiono w art. 355 ust. 1 TFUE. Tymczasem, sporne rozporządzenie, jedynie dostosowuje prawo wtórne bez odstępstwa od traktatów, aby zareagować na sytuację powstałą w związku ze zmianą statusu Majotty. Interpretację tę potwierdza nie tylko brzmienie art. 349 TFUE, lecz również system podstaw prawnych traktatu, a także geneza owego artykułu.
(1) Dz.U. L 354, s. 86.
Full & Egal Universal Law Academy