7.7.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 212/11
Αναίρεση που άσκησε στις 24 Μαρτίου 2014 η The Sunrider Corporation κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 23 Ιανουαρίου 2014 στην υπόθεση T-221/12, The Sunrider Corporation κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
(Υπόθεση C-142/14 P)
2014/C 212/12
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: The Sunrider Corporation (εκπρόσωποι: Ν. Δοντάς, Κ. Μαρκάκης, δικηγόροι)
Αναιρεσίβλητο: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να κηρύξει την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή·
—
να αναιρέσει εν μέρει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) στις 23 Ιανουαρίου 2014 στην υπόθεση T-221/12, καθόσον απέρριψε τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως (παράβαση του άρθρου 75, δεύτερο εδάφιο, και του άρθρου 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009 (1)) και τον τρίτο λόγο ακυρώσεως (παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009) της από 25 Μαΐου 2012 προσφυγής της αναιρεσείουσας·
—
να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου για επανεξέταση όσον αφορά τον δεύτερο και τον τρίτο λόγο ακυρώσεως της από 25 Μαΐου 2012 προσφυγής της αναιρεσείουσας και εφαρμογή, υπό νέο πρίσμα, του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009·
—
να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στην καταβολή των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
—
να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στην καταβολή των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα στο πλαίσιο της πρωτοβάθμιας διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου· και
—
να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στην καταβολή των εξόδων στα οποία υποχρεώθηκε η αναιρεσείουσα κατά τη διοικητική διαδικασία ενώπιον του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ στην υπόθεση R 2401/2010-4.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
ΠΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ: Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 2001/83/ΕΚ (2) και το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 726/2004 (3) όσον αφορά τον ορισμό και το εύρος του όρου «ιατρικός». Το Γενικό Δικαστήριο υπερέβη την εξουσία του διαπλάθοντος νέους νομικούς ορισμούς, και δη τα προϊόντα «για ιατρική χρήση με την ευρεία έννοια του όρου», ενώ δεν έλαβε υπόψη του τους σχετικούς νομικούς ορισμούς που έχουν διαμορφωθεί από τον νομοθέτη της Ένωσης.
ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ: Κατά τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου υπήρξε προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως της αναιρεσείουσας, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο αδικαιολογήτως στηρίχτηκε σε «πασίδηλο γεγονός» που ήταν αποφασιστικής σημασίας για την επίλυση της διαφοράς. Κατά τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου υπήρξε προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως της αναιρεσείουσας, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, στη σκέψη 77 της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως, ότι ένα συγκεκριμένο γεγονός εμπίπτει στην έννοια του «πασίδηλου», δίχως ωστόσο να υποστηρίζει την κρίση του επικαλούμενο κάποιο αποδεικτικό στοιχείο που να περιλαμβάνεται στη δικογραφία και δίχως να δικαιολογεί γιατί το συγκεκριμένο γεγονός χαρακτηρίστηκε νομίμως ως «πασίδηλο».
ΤΡΙΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ: Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009, καθόσον (α) προέβη σε περιορισμένη εξέταση και εκτίμηση της ομοιότητας των συμπληρωμάτων διατροφής από βότανα και των αγαθών που ρητώς αναφέρονται στον τίτλο της κλάσεως 32 μόνο, δίχως να εξετάσει αν στη συγκεκριμένη περίπτωση υφίσταται κάποια ομοιότητα μεταξύ των συμπληρωμάτων διατροφής από βότανα και των λοιπών αγαθών που εμπίπτουν στα αγαθά που περιλαμβάνονται στην κλάση 32, (β) παραμόρφωσε το περιεχόμενο της επίμαχης αποφάσεως του τμήματος προσφυγών και υποκατέστησε την κρίση και τη συλλογιστική του όσον αφορά «το ενδιαφερόμενο κοινό» και (γ) υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εξέταση και εκτίμηση των επιμέρους παραγόντων/κριτηρίων ομοιότητας των υπό εξέταση αγαθών, και συγκεκριμένα όσον αφορά (i) την ερμηνεία και την εφαρμογή του όρου «ιατρικός» ως βασικού σκοπού των συμπληρωμάτων διατροφής από βότανα, (ii) την απαίτηση του νόμου ότι θα πρέπει να ταυτίζονται «κατά μεγάλο μέρος» οι παρασκευαστές των υπό εξέταση αγαθών, (iii) το νομικό κριτήριο/πρότυπο που χρησιμοποιήθηκε κατά τη σύγκριση των προϊόντων (iv) την απόρριψη του δεύτερου λόγου ακυρώσεως ως αλυσιτελούς, (v) τη μη εξέταση του παράγοντα της «δυνατότητας υποκαταστάσεως» και (vi) τη μη εξέταση της φύσεως των υπό σύγκριση αγαθών.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).
(2) Οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (ΕΕ L 311, σ. 67).
(3) Κανονισμός (ΕΚ) 726/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, για τη θέσπιση κοινοτικών διαδικασιών χορήγησης άδειας και εποπτείας όσον αφορά τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη και για κτηνιατρική χρήση και για τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΕ L 136, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy