7.7.2014
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 212/17
Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 29 stycznia 2014 r. w sprawie T-528/09: Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej, wniesione w dniu 15 kwietnia 2014 r. przez Radę Unii Europejskiej
(Sprawa C-193/14 P)
2014/C 212/19
Język postępowania: angielski
Strony
Wnoszący odwołanie: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.-P. Hix, pełnomocnik, B. O'Connor, Solicitor, adwokat S. Gubel)
Druga strona postępowania: Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd, Komisja Europejska, ArcelorMittal Tubular Products Ostrava a.s., ArcelorMittal Tubular Products Roman SA, Benteler Deutschland GmbH, dawniej Benteler Stahl//Rohr GmbH, Ovako Tube & Ring AB, Rohrwerk Maxhütte GmbH, Dalmine SpA, Silcotub SA, TMK-Artrom SA, Tubos Reunidos, SA, Vallourec Oil and Gas France, formerly Vallourec Mannesmann Oil & Gas France, Vallourec Tubes France, dawniej V & M France, Vallourec Deutschland GmbH, formerly V & M Deutschland GmbH, voestalpine Tubulars GmbH, Železiarne Podbrezová a.s.
Żądania wnoszącego odwołanie
Wnoszący odwołanie żąda aby Trybunał:
—
uchylił wyrok Sądu Unii Europejskiej (drugiej izby) z dnia 29 stycznia 2014 r. w sprawie C-528/09 Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd przeciwko Radzie Unii Europejskiej;
—
oddalił pierwszą część trzeciego zarzutu podniesionego przez skarżących w pierwszej instancji jako bezzasadną;
—
przekazał sprawę Sądowi do ponownego rozpatrzenia w odniesieniu do pozostałych zarzutów albowiem Sąd nie ustalił okoliczności faktycznych
—
zasądził zapłatę przez Hubei kosztów poniesionych przez Radę w pierwszej instancji i w ramach odwołania.
Zarzuty i główne argumenty
Rada twierdzi, że zaskarżony wyrok powinien zostać uchylony z następujących względów:
—
po pierwsze Sąd naruszył art. 3 ust. 5 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego (1) i przeinaczył jasne znaczenie przedłożonych doń dowodów, albowiem dokonał wybiórczej i niepełnej oceny wymaganych prawnie czynników w celu stwierdzenia, że przemysł Unii znajdował się w trudnej sytuacji na koniec okresu objętego dochodzeniem;
—
po drugie Sąd niewłaściwie zinterpretował i zastosował art. 3 ust. 7 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego w odniesieniu do przewidywanego załamania się popytu;
—
po trzecie Sąd niewłaściwie zinterpretował art. 3 ust. 9 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego w odniesieniu do analizy zagrożenia szkodą;
—
po czwarte Sąd przekroczył swe kompetencje albowiem zastąpił ocenę rozważanych czynników gospodarczych dokonaną przez instytucje Unii swą własną oceną.
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 56, s.1 ), zastąpione przez rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (wersja ujednolicona) (Dz.U. L 343, s. 51).
Full & Egal Universal Law Academy