25.8.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 282/17
Αναίρεση που άσκησε στις 7 Μαΐου 2014 η Lidl Stiftung & Co. KG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο τμήμα) στις 27 Φεβρουαρίου 2014 στην υπόθεση T-226/12: Lidl Stiftung & Co. KG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
(Υπόθεση C-224/14 P)
2014/C 282/23
Γλώσσα της υποθέσεως: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Lidl Stiftung & Co. KG (εκπρόσωποι: M. Wolter, M. Kefferpütz, A. K. Marx, Rechtsanwälte)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Φεβρουαρίου 2014 (υπόθεση T-225/12),
—
εάν η αίτηση αναιρέσεως κριθεί βάσιμη, να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών της 21ης Μαρτίου 2012 (R 2380/2010-1) κατά τα αιτηθέντα στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου,
—
να καταδικάσει το ΓΕΕΑ, καθού στη δίκη ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, στα δικαστικά έξοδα της δίκης εκείνης, καθώς και στα δικαστικά έξοδα της κατ’ αναίρεση δίκης.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η Lidl Stiftung & Co. KG προβάλλει με την αίτηση αναιρέσεως τρεις λόγους κατά της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως:
1)
παράβαση του άρθρου 42, παράγραφοι 2 και 3 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1) και του κανόνα 22, παράγραφοι 3 και 4, του κανονισμού της Επιτροπής (2) σε συνδυασμό με το άρθρο 15, παράγραφος 1, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως τις απαιτήσεις για την απόδειξη της ουσιαστικής χρήσεως του αντιταχθέντος σήματος, κατά την έννοια των διατάξεων αυτών,
2)
παράβαση του άρθρου 15, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα σε συνδυασμό με το άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως τις απαιτήσεις για να ληφθεί υπόψη η ουσιαστική χρήση του αντιταχθέντος σήματος υπό μορφή που διαφέρει από τη χρήση του καταχωρισμένου σήματος, έτσι ώστε να συνιστά ουσιαστική χρήση κατά την έννοια του άρθρου 15, παράγραφος 1, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα,
3)
παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα καθόσον το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως τις απαιτήσεις για την εκτίμηση της υπάρξεως κινδύνου συγχύσεως.
Τα κύρια επιχειρήματα συνοψίζονται ως εξής:
Όσον αφορά τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο εκτιμώντας ότι το τμήμα προσφυγών ορθώς έκρινε τρεις μη χρονολογημένες φωτογραφίες μαζί με ορισμένα τιμολόγια ως ισχυρές και αντικειμενικές αποδείξεις, οι οποίες αρκούν για να αποδείξουν την ουσιαστική χρήση του αντιταχθέντος σήματος, ιδίως όσον αφορά τη φύση της χρήσης.
Όσον αφορά τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη τον εξαιρετικό χαρακτήρα του άρθρου 15, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, το οποίο απαιτεί, για λόγους ασφάλειας δικαίου και προβλεψιμότητας, αυστηρή και στενή ερμηνεία και αξιολόγηση όλων των στοιχείων του σήματος στην καταχωρισμένη μορφή του. Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο επικυρώνοντας τη διαπίστωση του τμήματος προσφυγών ότι η χρησιμοποιούμενη μορφή του σήματος συνιστούσε ουσιαστική χρήση, δεδομένου ότι δεν μετέβαλε το διακριτικό χαρακτήρα του αντιταχθέντος σήματος στην καταχωρισμένη μορφή του, καθόσον το τμήμα προσφυγών δεν έλαβε υπόψη όλα τα στοιχεία του αντιταχθέντος σήματος.
Όσον αφορά τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 8 παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα καθόσον, κατά την εκτίμηση της κρίσεως του τμήματος προσφυγών σχετικά με την ομοιότητα των σημείων και την ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως, δεν έλαβε επαρκώς υπόψη το γεγονός ότι, πρώτον, εν προκειμένω, ο βαθμός προσοχής του ενδιαφερόμενου κοινού είναι αρκετά υψηλός, δεύτερον, ο μέσος καταναλωτής αντιλαμβάνεται συνήθως ένα σήμα ως σύνολο και δεν εξετάζει τις διάφορες λεπτομέρειές του και τρίτον, η εκτίμηση της ομοιότητας μεταξύ των σημείων μπορεί να γίνει αποκλειστικά με βάση το κυρίαρχο στοιχείο μόνο στην περίπτωση που όλα τα άλλα συστατικά στοιχεία του σήματος είναι αμελητέα. Εάν αυτά τα στοιχεία είχαν ληφθεί υπόψη ορθώς, αποκλείεται να διαπιστωνόταν ότι υπήρχε κίνδυνος συγχύσεως.
Ως εκ τούτου, δεδομένου ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στις διατάξεις του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα, η Lidl Stiftung & Co. KG ζητεί την αναίρεσή της.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα
ΕΕ L 78, σ. 1
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού 40/94
ΕΕ L 303, σ. 1
Full & Egal Universal Law Academy