7.7.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 212/20
Αναίρεση που άσκησε στις 8 Μαΐου 2014 η InnoLux Corp., πρώην Chimei InnoLux Corp. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 27 Φεβρουαρίου 2014 στην υπόθεση T-91/11, InnoLux Corp., πρώην Chimei InnoLux Corp. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-231/14 P)
2014/C 212/23
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: InnoLux Corp., πρώην Chimei InnoLux Corp. (εκπρόσωποι: J.-F. Bellis, δικηγόρος, R. Burton, solicitor)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στο μέτρο που διατηρεί το πρόστιμο που επιβλήθηκε με την επίμαχη απόφαση σε βάρος της InnoLux επί τη βάσει της αξίας των εντός του ομίλου παραδόσεων οθονών LCD μεταξύ των εργοστασίων της αναιρεσείουσας στην Κίνα και την Ταϊβάν·
—
να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής στο μέτρο που επιβάλλει πρόστιμο στην InnoLux επί τη βάσει της αξίας των εντός του ομίλου παραδόσεων οθονών LCD μεταξύ των εργοστασίων της αναιρεσείουσας στην Κίνα και την Ταϊβάν·
—
να μειώσει κατά συνέπεια το επιβληθέν στην InnoLux πρόστιμο στα 173 εκατομμύρια ευρώ· και
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας, καθώς και στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
1.
Πρώτος λόγος: το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον έκρινε ότι οι εντός του ομίλου παραδόσεις οθονών LCD μεταξύ των εργοστασίων της αναιρεσείουσας στην Κίνα και την Ταϊβάν ενέπιπταν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 Συμφωνίας ΕΟΧ απλώς και μόνον επειδή οι οθόνες ηλεκτρονικών υπολογιστών στις οποίες οι οθόνες LCD ενσωματώνονται ως συστατικά στοιχεία στα εν λόγω εργοστάσια πωλούνται εντός του ΕΟΧ από την αναιρεσείουσα.
Ο λόγος αυτός στηρίζεται στις εξής βάσεις:
α.
Η διαπίστωση παραβάσεως που διαλαμβάνεται στην επίμαχη απόφαση καλύπτει μόνον παραδόσεις LCD οθονών εντός του ΕΟΧ, είτε πωλούνται σε τρίτους είτε παραδίδονται εντός του ομίλου, και δεν διακρίνει μεταξύ των εντός του ομίλου παραδόσεων από κάθετα ολοκληρωμένες επιχειρήσεις που συμμετέχουν στη σύμπραξη και αποτελούν ενιαία επιχείρηση με τους συνδεδεμένους αγοραστές τους και εκείνων που δεν αποτελούν·
β.
Η χρησιμοποίηση της έννοιας των καλούμενων «άμεσων εντός του ΕΟΧ πωλήσεων μέσω μεταποιημένων προϊόντων» αντιφάσκει με τη δικαιολογητική βάση της αποφάσεως Europa Carton σύμφωνα με την οποία πρέπει να εξομοιώνονται απολύτως οι εντός του ομίλου παραδόσεις με τις πωλήσεις προς τρίτους·
γ.
Η εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ στις παραδόσεις οθονών LCD εκτός του ΕΟΧ δεν συνάδει προς την απόφαση Χαρτοπολτός I·
δ.
Ή έννοια των καλούμενων «άμεσων εντός του ΕΟΧ πωλήσεων μέσω μεταποιημένων προϊόντων» οδηγεί στο να εξαιρούνται παρανόμως από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 Συμφωνίας ΕΟΧ οι πωλήσεις οθονών LCD που πραγματοποιούνται και περιορίζουν τον ανταγωνισμό εντός ΕΟΧ, βάσει μιας συλλογιστικής η οποία απορρίφθηκε ρητώς από το Δικαστήριο στην απόφαση Commercial Solvents·
ε.
Η εξωεδαφική εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου του ανταγωνισμού που απορρέει από τη χρησιμοποίηση της έννοιας των καλούμενων «άμεσων εντός του ΕΟΧ πωλήσεων μέσω μεταποιημένων προϊόντων» συνεπάγεται τον κίνδυνο του διπλού ελέγχου των επιχειρήσεων και της συγκρούσεως με άλλες αρχές ανταγωνισμού όσον αφορά την κατά τόπο αρμοδιότητα.
2.
Δεύτερος λόγος: το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον έκρινε ότι η δυνατότητα εφαρμογής της κατηγορίας των καλούμενων «άμεσων εντός του ΕΟΧ πωλήσεων μέσω μεταποιημένων προϊόντων» στις εντός του ομίλου παραδόσεις οθονών LCD για καθέναν αποδέκτη της αποφάσεως της Επιτροπής εκτιμήθηκε από την Επιτροπή «βάσει των ίδιων αντικειμενικών κριτηρίων», ενώ απέρριψε ως απαράδεκτες όλες τις αιτιάσεις που ήγειρε η αναιρεσείουσα αμφισβητώντας τη σημασία, την αντικειμενικότητα και τη συνεκτικότητα του υιοθετηθέντος κριτηρίου, και δη το κατά πόσο συνιστούν μία ενιαία επιχείρηση με τους συνδεδεμένους αγοραστές τους.
Ο λόγος αυτός στηρίζεται στις εξής βάσεις:
α.
Το αν συνιστούν ή όχι οι κάθετα ολοκληρωμένες επιχειρήσεις της επίμαχης αποφάσεως μία ενιαία επιχείρηση με τους συνδεδεμένους αγοραστές τους δεν αποτελεί «αντικειμενική διαφορά» η οποία δικαιολογεί τη διαφορετική αντιμετώπιση των αντίστοιχων εντός του ομίλου παραδόσεων τους·
β.
Δεν είναι δυνατή η επίκληση της αρχής της νομιμότητας προκειμένου να απορριφθεί ο ισχυρισμός της αναιρεσείουσας ότι οι εντός του δικού της ομίλου παραδόσεις οθονών LCD πρέπει να τύχουν της ίδιας μεταχειρίσεως με τις εντός του ομίλου της LG Display και της AUO παραδόσεις οθονών LCD, αφής στιγμής η μέθοδος αυτή είναι απολύτως νόμιμη.
Full & Egal Universal Law Academy