12.1.2015
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 7/15
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litwa) w dniu 17 października 2014 r. – AAS Gjensidige Baltic, reprezentowana przez litewski oddział AAS Gjensidige Baltic przeciwko UAB DK PZU Lietuva
(Sprawa C-475/14)
(2015/C 007/20)
Język postępowania: litewski
Sąd odsyłający
Lietuvos Aukščiausiasis Teismas
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: AAS Gjensidige Baltic, reprezentowana przez litewski oddział AAS Gjensidige Baltic
Strona pozwana: UAB DK PZU Lietuva
Pytania prejudycjalne
1)
Czy art. 14 lit. b) dyrektywy 2009/103/WE (1) zawiera normę kolizyjną, którą ratione personae należy stosować nie tylko w odniesieniu do poszkodowanych w wypadkach drogowych, lecz także do ubezpieczycieli pojazdu, który wyrządził szkodę w wypadku drogowym, aby ustalić prawo właściwe dla powstałych między nimi stosunków, oraz czy ten przepis stanowi uregulowanie szczegółowe w stosunku do uregulowań dotyczących prawa właściwego zawartych w rozporządzeniach Rzym I (2) i Rzym II (3)[?]
2)
W wypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze istotne jest ustalenie, czy w niniejszej sprawie stosunki prawne między ubezpieczycielami są objęte pojęciem „zobowiązań umownych” w rozumieniu art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rzym I. Jeżeli stosunki prawne między ubezpieczycielami są objęte pojęciem „zobowiązań umownych”, istotna jest kwestia, czy te stosunki należą do kategorii umów ubezpieczenia (stosunków prawnych) oraz czy prawo właściwe dla nich należy ustalać zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rzym I.
3)
W wypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytania pierwsze i drugie istotne jest ustalenie, czy – w wypadku roszczenia regresowego – stosunki prawne między ubezpieczycielami pojazdów użytkowanych podczas sprzęgnięcia są objęte pojęciem „zobowiązania pozaumownego” w rozumieniu rozporządzenia Rzym II oraz czy przy ustalaniu prawa właściwego zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rzym II te stosunki należy uważać za wtórne stosunki prawne powstające w wyniku wypadku drogowego (czynu niedozwolonego). Czy w wypadku takim jak w niniejszej sprawie ubezpieczycieli pojazdów użytkowanych podczas sprzęgnięcia należy uważać za dłużników, którzy są zobowiązani do zaspokojenia tej samej wierzytelności w rozumieniu art. 20 rozporządzenia Rzym II, oraz czy prawo właściwe dla stosunków między nimi należy ustalać zgodnie z tym uregulowaniem[?]
(1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/103/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności (Dz.U. 2009 L 263, s. 11).
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz.U. 2008 L 177, s. 6).
(3) Rozporządzenie (WE) nr 864/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. dotyczące prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych (Rzym II) (Dz.U. 2007 L 199,s. 40.
Full & Egal Universal Law Academy