19.1.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 16/17
Προσφυγή της 30ής Οκτωβρίου 2014 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
(Υπόθεση C-482/14)
(2015/C 016/27)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: W. Mölls, J. Hottiaux και T. Maxian Rusche)
Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
1.
να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, ανεχόμενη τη μεταφορά κρατικών κονδυλίων που χορηγήθηκαν για τη διαχείριση της σιδηροδρομικής υποδομής προς τον τομέα της παροχής υπηρεσιών μεταφορών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2012/34/ΕΕ (1) (άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ),
2.
να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να διασφαλίσει ότι θα τηρείται η απαγόρευση μεταφοράς κρατικών κονδυλίων που χορηγήθηκαν για τη διαχείριση της σιδηροδρομικής υποδομής προς τον τομέα της παροχής υπηρεσιών μεταφορών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6, παράγραφος 4, της οδηγίας 2012/34/ΕΕ (άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ),
3.
να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να διασφαλίσει ότι τα τέλη χρήσης της υποδομής θα χρησιμοποιούνται μόνο για τη χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων του διαχειριστή της υποδομής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 31, παράγραφος 1, της οδηγίας 2012/34/ΕΕ (άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/14/ΕΚ),
4.
να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να διασφαλίσει ότι τα δημόσια κονδύλια για τη μεταφορά επιβατών με δημόσια μέσα μεταφοράς θα εμφανίζονται χωριστά στους σχετικούς λογαριασμούς, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 2012/34/ΕΕ (άρθρο 9, παράγραφος 4, της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ) και από το άρθρο 6, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το σημείο 5 του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΚ) 1370/2007 (2),
5.
να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους ισχυρισμούς:
Η Γερμανία ανέχεται το γεγονός ότι ο όμιλος της Deutsche Bahn χρησιμοποιεί, βάσει συμφωνιών για μεταφορά κερδών, έσοδα των διαχειριστών των σιδηροδρομικών υποδομών, τα οποία προέρχονται από τέλη χρήσης υποδομής και κρατικά κονδύλια, για άλλους σκοπούς, πέρα από τη λειτουργία της υποδομής. Οι πόροι αυτοί μπορούν π.χ. να χρησιμοποιούνται για την παροχή υπηρεσιών μεταφορών. Αυτό είναι ασυμβίβαστο με τα άρθρα 6, παράγραφος 1, και 31, παράγραφος 1, της οδηγίας 2012/34/ΕΕ.
Επιπλέον, η τήρηση των λογαριασμών των διαχειριστών των υποδομών δεν παρέχει τη δυνατότητα εξακρίβωσης της τήρησης της απαγόρευσης μεταφοράς κρατικών κονδυλίων προς τον τομέα της παροχής υπηρεσιών μεταφορών. Η Γερμανία το ανέχεται, πράγμα που αντιβαίνει στο άρθρο 6, παράγραφος 4, της οδηγίας 2012/34/ΕΕ.
Τέλος, η Γερμανία δεν διασφαλίζει ότι τα κρατικά κονδύλια για τη μεταφορά επιβατών με δημόσια μέσα μεταφοράς θα εμφανίζονται χωριστά στους σχετικούς λογαριασμούς. Αυτό αντιβαίνει στο άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 2012/34/ΕΕ, καθώς και στο άρθρο 6, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το σημείο 5 του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΚ) 1370/2007.
(1) Οδηγία 2012/34/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τη δημιουργία ενιαίου ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού χώρου (ΕΕ L 343, σ. 32).
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 1370/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, για τις δημόσιες επιβατικές σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) 1191/69 και (ΕΟΚ) 1107/70 (ΕΕ L 315, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy