9.2.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 46/17
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberster Gerichtshof (Αυστρία) στις 31 Οκτωβρίου 2014 — KA Finanz AG κατά Sparkassen Versicherung AG Vienna Insurance Group
(Υπόθεση C-483/14)
(2015/C 046/24)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Oberster Gerichtshof
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Εναγομένη και αναιρεσείουσα: KA Finanz AG
Ενάγουσα και αναιρεσίβλητη: Sparkassen Versicherung AG Vienna Insurance Group
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της Συμβάσεως της Ρώμης του 1980 σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (στο εξής: Σύμβαση της Ρώμης) (1) την έννοια ότι η αφορώσα τον τομέα «δίκαιο των εταιρειών» εξαίρεση καταλαμβάνει
α)
μετατροπές, όπως συγχωνεύσεις και διασπάσεις, και
β)
την προστατεύουσα τους πιστωτές διάταξη του άρθρου 15 της τρίτης οδηγίας 78/855/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 1978, βασιζόμενης στο άρθρο 54, παράγραφος 3, περίπτωση ζ', της Συνθήκης, περί των συγχωνεύσεων των ανωνύμων εταιρειών (2), κατά τη διάρκεια της διαδικασίας μετατροπής;
2)
Συνάγεται το ίδιο συμπέρασμα σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 15 της οδηγίας 2011/35/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, για τις συγχωνεύσεις των ανωνύμων εταιρειών (3);
3)
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο και στο δεύτερο ερώτημα: Καταλήγει η εξαίρεση του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού Ρώμη Ι (4) [κανονισμός (ΕΚ) 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές] –ως μεταγενέστερη του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της Συμβάσεως της Ρώμης διάταξη– στο ίδιο αποτέλεσμα ή αυτή πρέπει να ερμηνευθεί διαφορετικά; Σε περίπτωση διαφορετικής ερμηνείας, ποια θα είναι αυτή;
4)
Είναι δυνατόν από το πρωτογενές δίκαιο της Ένωσης, όπως από την ελευθερία εγκαταστάσεως σύμφωνα με το άρθρο 49 ΣΛΕΕ ή από την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών σύμφωνα με το άρθρο 56 ΣΛΕΕ ή από την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων και την ελευθερία των πληρωμών σύμφωνα με το άρθρο 63 ΣΛΕΕ, να συναχθούν κανόνες για την κατά το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο αντιμετώπιση των συγχωνεύσεων, ιδίως ως προς το αν εφαρμοστέο είναι το εθνικό δίκαιο του κράτους της εταιρείας που εξαγοράζει την αλλοδαπή εταιρεία στο πλαίσιο της συγχωνεύσεως ή το εθνικό δίκαιο της υπό εξαγορά εταιρείας;
5)
Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τέταρτο ερώτημα: Είναι δυνατόν, από το παράγωγο δίκαιο της Ένωσης, όπως από την οδηγία 2005/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, για τις διασυνοριακές συγχωνεύσεις κεφαλαιουχικών εταιρειών (5), ή από την οδηγία 2011/35/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, για τις συγχωνεύσεις των ανωνύμων εταιρειών, ή από την έκτη οδηγία 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1982, βασιζόμενη στο άρθρο 54, παράγραφος 3, περίπτωση ζ', της Συνθήκης, για τη διάσπαση των ανωνύμων εταιρειών (6), να συναχθούν αρχές για την κατά το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο αντιμετώπιση των συγχωνεύσεων, ιδίως ως προς το αν εφαρμοστέο είναι το εθνικό δίκαιο του κράτους της εταιρείας που εξαγοράζει την αλλοδαπή εταιρεία στο πλαίσιο της συγχωνεύσεως ή το εθνικό δίκαιο της υπό εξαγορά εταιρείας, ή μήπως μπορούν οι εθνικοί κανόνες ιδιωτικού διεθνούς δικαίου ελεύθερα να καθορίζουν με ποιο ουσιαστικό εθνικό δίκαιο συνδέεται η ρυθμιστέα σχέση;
6)
Έχει το άρθρο 15 της τρίτης οδηγίας 78/855/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 1978, βασιζόμενης στο άρθρο 54, παράγραφος 3, στοιχείο ζ', της Συνθήκης, περί των συγχωνεύσεων των ανωνύμων εταιρειών, την έννοια ότι, στην περίπτωση διασυνοριακής συγχωνεύσεως, ο εκδότης έχει την ευχέρεια, έναντι του δικαιούχου άλλων αξιογράφων, από τα οποία απορρέουν ειδικά δικαιώματα, αλλά τα οποία δεν συνιστούν μετοχές, ιδίως στην περίπτωση ομολόγων μειωμένης εξασφαλίσεως, να επιφέρει τη λύση της έννομης σχέσεως και να αποζημιώσει τους δικαιούχους λόγω της εξόδου τους από τη σχέση αυτή;
7)
Συνάγεται το ίδιο συμπέρασμα σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 15 της οδηγίας 2011/35/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, για τις συγχωνεύσεις των ανωνύμων εταιρειών;
(1) 80/934/ΕΟΚ: Σύμβαση σχετικά με το νόμο που εφαρμόζεται στις συμβατικές υποχρεώσεις, η οποία έχει ανοιχθεί για υπογραφή στη Ρώμη τη 19η Ιουνίου 1980 (JΟ L 266, σ. 1).
(2) ΕΕ ειδ. έκδ. 06/002, σ. 38.
(3) EE L 110, σ. 1.
(4) Κανονισμός (ΕΚ) 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι) (EE L 177, σ. 6).
(5) EE L 310, σ. 1.
(6) EE L 378, σ. 47.
Full & Egal Universal Law Academy