9.2.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 46/18
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landgericht München I (Γερμανία) στις 3 Νοεμβρίου 2014 — Tobias Mc Fadden κατά Sony Music Entertainment Germany GmbH
(Υπόθεση C-484/14)
(2015/C 046/25)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Landgericht München I
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Ενάγων: Tobias Mc Fadden
Εναγόμενη: Sony Music Entertainment Germany GmbH
Προδικαστικά ερωτήματα
1
Πρώτο ερώτημα:
Πρέπει το άρθρο 12, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο) (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο), και σε συνδυασμό με το άρθρο 1, σημείο 2, της οδηγίας 98/34/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/48/ΕΚ (2), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι «συνήθως έναντι αμοιβής» σημαίνει ότι το εθνικό δικαστήριο οφείλει να διαπιστώσει
α.
αν ο συγκεκριμένος ενδιαφερόμενος, ο οποίος επικαλείται την ιδιότητα του φορέα παροχής υπηρεσιών, παρέχει τη συγκεκριμένη υπηρεσία συνήθως έναντι αμοιβής, ή
β.
αν τουλάχιστον υφίστανται στην αγορά φορείς που παρέχουν τη συγκεκριμένη υπηρεσία ή παρόμοιες υπηρεσίες έναντι αμοιβής, ή
γ.
αν οι συγκεκριμένες ή παρόμοιες υπηρεσίες παρέχονται στην πλειονότητά τους έναντι αμοιβής;
2
Δεύτερο ερώτημα:
Πρέπει το άρθρο 12, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι «παροχή πρόσβασης σε δίκτυο επικοινωνιών» σημαίνει ότι, για την ύπαρξη παροχής σύμφωνα με την οδηγία, ενδιαφέρει μόνον το αν επιτυγχάνεται αυτή, υπό την έννοια της παροχής πρόσβασης σε δίκτυο επικοινωνιών (π.χ. στο διαδίκτυο);
3
Τρίτο ερώτημα:
Πρέπει το άρθρο 12, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο), σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι για τον όρο «παρέχει» κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο), αρκεί η υπηρεσία της κοινωνίας της πληροφορίας να καθίσταται πράγματι διαθέσιμη, ήτοι εν προκειμένω να παρέχεται ανοιχτό WLAN, ή απαιτείται για παράδειγμα επιπροσθέτως και σχετική «προβολή»;
4
Τέταρτο ερώτημα:
Πρέπει το άρθρο 12, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η φράση «δεν υφίσταται ευθύνη όσον αφορά τις μεταδιδόμενες πληροφορίες» σημαίνει ότι αποκλείονται καταρχήν ενδεχόμενες αξιώσεις παραλείψεως, αποζημιώσεως, καταβολής των εξόδων οχλήσεως και των δικαστικών εξόδων του πληγέντος από προσβολή δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας έναντι του φορέα παροχής πρόσβασης ή ότι πάντως οι αξιώσεις αυτές αποκλείονται όσον αφορά μια πρώτη διαπιστούμενη προσβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας;
5
Πέμπτο ερώτημα:
Πρέπει το άρθρο 12, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, σε συνδυασμό με το άρθρο 12, παράγραφος 3, της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύεται στα κράτη μέλη να επιτρέπουν στον εθνικό δικαστή να εκδίδει, στο πλαίσιο κύριας δίκης, διαταγή κατά του φορέα παροχής πρόσβασης με την οποία ο τελευταίος υποχρεώνεται να παραλείπει στο μέλλον να καθιστά δυνατό σε τρίτους, μέσω συγκεκριμένης διαδικτυακής συνδέσεως, να παρέχουν ηλεκτρονική πρόσβαση, μέσω ιστοτόπων διαδικτυακών ανταλλαγών, σε ορισμένο έργο που προστατεύεται από δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας;
6
Έκτο ερώτημα:
Πρέπει το άρθρο 12, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, υπό τις περιστάσεις της κύριας δίκης, η ρύθμιση του άρθρου 14, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/31/ΕΚ πρέπει να εφαρμοστεί αναλόγως και επί αξιώσεως παραλείψεως;
7
Έβδομο ερώτημα:
Πρέπει το άρθρο 12, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο), σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι προϋποθέσεις που αφορούν τον φορέα παροχής υπηρεσιών εξαντλούνται στο ότι φορέας παροχής υπηρεσιών είναι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο παρέχει υπηρεσία της κοινωνίας της πληροφορίας;
8
Όγδοο ερώτημα:
Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο έβδομο ερώτημα, ποιες πρόσθετες προϋπoθέσεις πρέπει να τίθενται σχετικά με τον φορέα παροχής υπηρεσιών στο πλαίσιο της ερμηνείας του άρθρου 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο);
9
Ένατο ερώτημα:
α)
Πρέπει το άρθρο 12, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά (οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο), συνεκτιμώμενης της ισχύουσας προστασίας της διανοητικής ιδιοκτησίας ως θεμελιώδους δικαιώματος το οποίο απορρέει από το δικαίωμα ιδιοκτησίας (άρθρο 17, παράγραφος 2, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης), καθώς και των ρυθμίσεων που περιέχονται στις ακόλουθες οδηγίες για την προστασία της διανοητικής ιδιοκτησίας, και πρωτίστως των δικαιωμάτων του δημιουργού:
—
2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας,
—
2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας,
και συνεκτιμώμενης επίσης της ελευθερίας πληροφόρησης καθώς και του θεμελιώδους ενωσιακού δικαιώματος της επιχειρηματικής ελευθερίας (άρθρο 16 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης),
να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν αντιβαίνει σε αυτό απόφαση εθνικού δικαστηρίου επί κύριας δίκης με την οποία ο φορέας παροχής της πρόσβασης υποχρεώνεται, επ’ απειλή χρηματικής ποινής, να παραλείπει στο μέλλον να καθιστά δυνατό σε τρίτους, μέσω συγκεκριμένης διαδικτυακής συνδέσεως, να παρέχουν ηλεκτρονική πρόσβαση, μέσω ιστοτόπων διαδικτυακών ανταλλαγών, σε ορισμένο έργο το οποίο προστατεύεται από δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας ή σε μέρη αυτού, και με την οποία επαφίεται στον πάροχο της πρόσβασης να επιλέξει ποια συγκεκριμένα τεχνικά μέτρα θα λάβει προκειμένου να ανταποκριθεί στη διαταγή αυτή;
β)
Ισχύει αυτό και όταν ο φορέας παροχής της πρόσβασης δύναται εν τοις πράγμασι να ανταποκριθεί στην απαγόρευση του δικαστηρίου μόνον με τη διακοπή της διαδικτυακής συνδέσεως ή προστατεύοντάς τη με κωδικό πρόσβασης (password) ή ελέγχοντας κάθε επικοινωνία που διεξάγεται μέσω αυτής ως προς το αν το συγκεκριμένο έργο που προστατεύεται από δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας μεταδίδεται εκ νέου παρανόμως, κάτι το οποίο είναι ήδη εξαρχής βέβαιο και δεν προκύπτει το πρώτον στο πλαίσιο της διαδικασίας αναγκαστικής εκτελέσεως ή επιβολής κυρώσεως;
(1) ΕΕ L 178, σ. 1.
(2) Οδηγία 98/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για την τροποποίηση της οδηγίας 98/34/ΕΚ για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών, ΕΕ L 217, σ. 18.
Full & Egal Universal Law Academy