9.2.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 46/31
Αναίρεση που άσκησε στις 5 Δεκεμβρίου 2014 το Βασίλειο της Σουηδίας κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 25 Σεπτεμβρίου 2014 στην υπόθεση T-306/12, Darius Nicolai Spirlea και Mihaela Spirlea κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-562/14 P)
(2015/C 046/37)
Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
Διάδικοι
Αναιρεσείον: Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωπος: C. Meyer-Seitz)
Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Darius Nicolai Spirlea και Mihaela Spirlea, Βασίλειο της Δανίας, Δημοκρατία της Φινλανδίας, Τσεχική Δημοκρατία, Βασίλειο της Ισπανίας
Αιτήματα
Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 25 Σεπτεμβρίου 2014 στην υπόθεση T-306/12,
—
να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 21ης Ιουνίου 2012, με την οποία δεν επετράπη στο ζεύγος Spirlea η πρόσβαση στα αιτούμενα έγγραφα, και
—
να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Τα αναιρεσείον προέβαλε τρεις λόγους προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Με τον πρώτο λόγο, ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 4, παράγραφος 2, τρίτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής («κανονισμός περί της διαφάνειας»), εκτιμώντας ότι η Επιτροπή, όταν επικαλείται την εξαίρεση σχετικά με την προστασία των δραστηριοτήτων έρευνας, δύναται να στηρίζεται σε ένα γενικό τεκμήριο για να αρνείται την πρόσβαση στα έγγραφα που αφορούν μια πιλοτική διαδικασία EU Pilot, στον βαθμό που τούτο αποτελεί στάδιο που προηγείται ενδεχόμενης κινήσεως διαδικασίας λόγω παραβάσεως, και ότι η Επιτροπή δεν πλανήθηκε περί το δίκαιο ερμηνεύοντας την προαναφερθείσα διάταξη του κανονισμού περί της διαφάνειας υπό την έννοια ότι μπορούσε να απορρίψει την αίτηση προσβάσεως στα αιτούμενα έγγραφα που αφορούν μια πιλοτική διαδικασία EU Pilot χωρίς να εξετάσει τα έγγραφα αυτά συγκεκριμένα και ατομικά.
Με τον δεύτερο λόγο, ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 4, παράγραφος 2, τελευταία φράση, του κανονισμού περί της διαφάνειας, κρίνοντας ότι δεν παρουσίαζε κανένα σφάλμα η εκτίμηση της Επιτροπής ότι δεν υφίστατο υπέρτερο δημόσιο συμφέρον υπό την έννοια της τελευταίας φράσης του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού περί της διαφάνειας.
Με τον τρίτο λόγο, ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένα το δίκαιο της Ένωσης εκτιμώντας ότι, στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως ασκηθείσας δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, ακόμη και όταν η υπόθεση εξετάζεται από την άποψη του κανονισμού περί της διαφάνειας, η νομιμότητα της προσβαλλομένης πράξεως πρέπει να κρίνεται βάσει των πραγματικών περιστατικών και των νομικών στοιχείων που υφίσταντο κατά την έκδοση της πράξεως.
(1) EE L 145, σ. 43.
Full & Egal Universal Law Academy