2.2.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 34/18
Αναίρεση που άσκησε στις 9 Δεκεμβρίου 2014 ο Jean-Charles Marchiani κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 10 Οκτωβρίου 2014 στην υπόθεση T-479/13, Marchiani κατά Κοινοβουλίου
(Υπόθεση C-566/14 P)
(2015/C 034/20)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Jean-Charles Marchiani (εκπρόσωπος: C.-S. Marchiani, δικηγόρος)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Αιτήματα
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10ης Οκτωβρίου 2014, T-479/13, Jean-Charles Marchiani κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει πέντε λόγους αναιρέσεως.
Πρώτον, ο αναιρεσείων εκτιμά ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο αρνούμενο να εφαρμόσει στην περίπτωσή του τις διατάξεις περί των μέτρων εφαρμογής του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Συγκεκριμένα, η απόφαση της 4ης Ιουλίου 2013 ελήφθη κατόπιν πλημμελούς διαδικασίας, καθόσον αντίκειται στην απόφαση του Προεδρείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 19ης Μαΐου και 9ης Ιουλίου 2008 περί των μέτρων εφαρμογής του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Εξάλλου, η απόφαση αυτή εκδόθηκε, γενικότερα, κατά παραβίαση των αρχών της αντιμωλίας και του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας.
Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και περιέλαβε στην απόφασή του αντιφατική αιτιολογία παραπέμποντας στις διατάξεις της ρυθμίσεως FID προς επικύρωση της επίμαχης αποφάσεως της 4ης Ιουλίου 2013. Αφενός, η απόφαση της 4ης Ιουλίου 2013 αποτελεί προϊόν εσφαλμένης εφαρμογής της ρυθμίσεως FID που έχει καταργηθεί από το 2009. Αφετέρου, το Γενικό Δικαστήριο, το οποίο αρχικά παρέπεμψε στην εν λόγω ρύθμιση FID, εγκατέλειψε στη συνέχεια οποιαδήποτε παραπομπή στη ρύθμιση αυτή και επικαλέστηκε ως αποκλειστική νομική βάση τον δημοσιονομικό κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δημοσιεύθηκε το 2012.
Τρίτον, ο αναιρεσείων προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι αυτός έφερε αποκλειστικώς το βάρος αποδείξεως.
Τέταρτον, το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε χονδροειδώς την αρχή της αμεροληψίας την οποία οφείλει να τηρεί κάθε διοικητική αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο ουδόλως έλαβε υπόψη του τις πολιτικές αρμοδιότητες που ασκούσε προηγουμένως ο Γενικός Γραμματέας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, ο οποίος έλαβε την επίμαχη απόφαση.
Τέλος, ο αναιρεσείων προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η απόφαση της 4ης Ιουλίου 2013 επιτρεπτώς αποφαίνεται σχετικά με ποσά των οποίων η αξίωση αναζητήσεως έχει, εν πάση περιπτώσει, παραγραφεί. Ο αναιρεσείων εκτιμά ότι η παράβαση, εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου, των κανόνων παραγραφής συνιστά παραβίαση της αρχής της μη αναδρομικότητας των κοινοτικών πράξεων, της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης καθώς και της αρχής της τηρήσεως εύλογης προθεσμίας.
Full & Egal Universal Law Academy