6.10.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 351/9
Προσφυγή-αγωγή της 23ης Ιουλίου 2014 — CW κατά Συμβουλίου
(Υπόθεση T-224/14)
2014/C 351/11
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα-ενάγουσα: CW (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Tekari, avocat)
Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση 2014/49/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 30ής Ιανουαρίου 2014, για την τροποποίηση της απόφασης 2011/72/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων λόγω της κατάστασης στην Τυνησία, καθόσον αφορά την προσφεύγουσα-ενάγουσα·
—
να κρίνει ότι, συνεπεία της ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, η προσφεύγουσα-ενάγουσα θεωρείται ως μηδέποτε εγγραφείσα στους καταλόγους των προσώπων τα οποία αφορά η δέσμευση κεφαλαίων και το όνομά της δεν θα αναφέρεται σε καμία πράξη ή απόφαση του Συμβουλίου ως αποτελούσα το αντικείμενο μέτρου δεσμεύσεως κεφαλαίων·
—
να υποχρεώσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην καταβολή του ποσού των εκατό χιλιάδων ευρώ ως ικανοποίηση της ηθικής βλάβης και αποκατάσταση της υλικής ζημίας που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα·
—
να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να φέρει, πέραν των δικαστικών του εξόδων, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα-ενάγουσα, τα οποία πρέπει να καθορισθούν κατά δίκαιη κρίση, λαμβανομένης υπόψη της καταστάσεως των διαδίκων και του φόρτου εργασίας τον οποίο συνεπάγεται η διαχείριση τέτοιας δικογραφίας.
Λόγοι ακυρώσεως
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει δύο λόγους.
1.
Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από μη ύπαρξη νομικής βάσεως της αποφάσεως 2014/49/ΚΕΠΠΑ (1), καθόσον στηρίζεται σε λόγο άσχετο με τον προβλεπόμενο στο άρθρο 1 της αποφάσεως 2011/72/ΚΕΠΠΑ (2) και καθόσον, εν πάση περιπτώσει, η απόφαση 2011/72/ΚΕΠΠΑ, η οποία αποτελεί το νομικό της έρεισμα, δεν συνάδει προς το ευρωπαϊκό δίκαιο που διέπει την επιβολή στοχευμένων κυρώσεων.
2.
Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας, καθόσον τα επιβληθέντα στην προσφεύγουσα-ενάγουσα περιοριστικά μέτρα αποτελούν αδικαιολόγητο περιορισμό του δικαιώματός της ιδιοκτησίας.
(1) Απόφαση 2014/49/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 30ής Ιανουαρίου 2014, για την τροποποίηση της απόφασης 2011/72/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων λόγω της κατάστασης στην Τυνησία (ΕΕ L 28, σ. 38).
(2) Απόφαση 2011/72/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 31ης Ιανουαρίου 2011, για περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων λόγω της κατάστασης στην Τυνησία (ΕΕ L 28, σ. 62).
Full & Egal Universal Law Academy