14.7.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 223/20
Προσφυγή της 24ης Απριλίου 2014 — Λουξεμβούργο κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-259/14)
2014/C 223/25
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγον: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωποι: L. Delvaux, επικουρούμενος από τους P.-E. Partsch, A. Steichen, D. Waelbroeck, δικηγόρους, και D. Slater, solicitor)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα του προσφεύγοντος
Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να κρίνει την παρούσα προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη,
—
να ακυρώσει τη απόφαση της Επιτροπής της 24ης Μαρτίου 2014 με την οποία διατάσσεται το Λουξεμβούργο να παράσχει πληροφορίες σχετικά με το καθεστώς φορολογίας των εισοδημάτων από δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας,
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Με την παρούσα προσφυγή, το προσφεύγον ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C (2014) 1987 τελικό της Επιτροπής, με την οποία αυτή το διέταξε, βάσει του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού 659/1999 (1), να παράσχει πληροφορίες σχετικά με το καθεστώς φορολογίας των εισοδημάτων από δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας.
Προς στήριξη της προσφυγής το προσφεύγον προβάλλει τέσσερις λόγους που είναι κατ’ ουσίαν πανομοιότυποι ή παρόμοιοι με αυτούς που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-259/14, Λουξεμβούργο κατά Επιτροπής.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy