14.7.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 223/22
Προσφυγή της 28ης Απριλίου 2014 — Hydro Aluminium Rolled Products κ.λπ. κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-263/14)
2014/C 223/27
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Προσφεύγουσες: Hydro Aluminium Rolled Products GmbH (Grevenbroich, Γερμανία), Aluminium Norf GmbH (Neuss, Γερμανία) και Trimet Aluminium SE (Essen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: U. Karpenstein και C. Johann, δικηγόροι)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα των προσφευγουσών
Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει δυνάμει του άρθρου 264 ΣΛΕΕ την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2013, στην υπόθεση κρατικών ενισχύσεων SA.33995 (2013/C) (πρώην 2013/ΝΝ) — Γερμανία, Στήριξη για την ηλεκτροπαραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και μειωμένη επιβάρυνση κατά τον νόμο EEG για τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας, C (2013) 4424 τελικό·
—
να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγουσες προβάλλουν δύο λόγους ακυρώσεως.
1.
Πρώτος λόγος: Απουσία κρατικών πόρων κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
Με τον πρώτο λόγο, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι κακώς η Επιτροπή έκρινε ότι στο πλαίσιο των χρηματοοικονομικών ροών που ρυθμίζονται με τον Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (γερμανικός νόμος για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο εξής: EEG) γίνεται χρήση «κρατικών πόρων» κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
—
Η Επιτροπή κακώς στηρίχθηκε στην παραδοχή ότι οι ρυθμιζόμενες με τον EEG χρηματοοικονομικές ροές συνδέονται με τη χρήση «κρατικών πόρων» κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
—
Η καταβολή της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως γίνεται μόνο από ιδιώτες. Το κράτος δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι φέρει την ευθύνη για τους εισπραττόμενους πόρους. Τόσο σε σχέση με την ίδια την επιβάρυνση που προβλέπει ο EEG όσο και σε σχέση με τον περιορισμό της προς όφελος των μεγάλων καταναλωτών ενέργειας ελλείπει το απαιτούμενο στοιχείο του διαρκούς κρατικού ελέγχου και η συνδεόμενη με αυτόν δυνατότητα παρεμβάσεως των διοικητικών αρχών.
—
Εν πάση περιπτώσει, ο περιορισμός της επιβαρύνσεως για τους μεγάλους καταναλωτές ενέργειας δεν συνεπάγεται ότι το κράτος παραιτείται από πόρους τους οποίους θα μπορούσε κανονικά να εισπράττει. Ο εν λόγω περιορισμός χρηματοδοτείται μόνο από ιδιωτικούς πόρους, και ειδικότερα από την υψηλότερη επιβάρυνση την οποία οφείλουν οι μη προνομιούχοι τελικοί καταναλωτές για κάθε κιλοβατώρα ηλεκτρικής ενέργειας που τους παραδίδεται. Επομένως, το προβλεπόμενο ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως κατά τον EEG δεν επηρεάζει το συνολικό προϊόν που προκύπτει από την είσπραξη της προβλεπόμενης με τον EEG επιβαρύνσεως, αλλά μόνο την εσωτερική κατανομή των βαρών.
2.
Δεύτερος λόγος: Απουσία επιλεκτικού πλεονεκτήματος κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ
Με τον δεύτερο λόγο, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι, σε αντίθεση με την άποψη της Επιτροπής, το προβλεπόμενο ειδικό καθεστώς αντισταθμίσεως κατά τον EEG δεν προβλέπει κανένα επιλεκτικό πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Η διαφοροποίηση μεταξύ μεγάλων και μικρότερων καταναλωτών ενέργειας είναι σύμφυτη με τη λογική του συστήματος επιβαρύνσεως κατά τον EEG και, επομένως, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί εκ των προτέρων ως επιλεκτική.
Full & Egal Universal Law Academy