11.8.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 261/33
Προσφυγή της 23ης Μαΐου 2014 — Petropars κ.λπ. κατά Συμβουλίου
(Υπόθεση T-370/14)
2014/C 261/58
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσες: Petropars Ltd (Τεχεράνη, Ιράν)· Petropars International FZE (Ντουμπάι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) και Petropars UK Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: S. Zaiwalla, P. Reddy και Z. Burbeza, Solicitors, και R. Blakeley, Barrister)
Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα των προσφευγουσών
Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση του Μαρτίου του 2014·
—
να ακυρώσει τη γνωμοδότηση του Μαρτίου του 2010 καθόσον αφορά τις προσφεύγουσες· και
—
να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους.
1.
Ο πρώτος λόγος αντλείται από τη μη πλήρωση των κριτηρίων εγγραφής στον κατάλογο προσώπων, ομάδων ή οντοτήτων επί των οποίων εφαρμόζονται τα περιοριστικά μέτρα του άρθρου 23, παράγραφος 2, στοιχείο δ', του κανονισμού 267/2012 (1) ή του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της αποφάσεως 2010/413 (2) και από το ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως θεωρώντας ότι τα κριτήρια πληρούνταν και εξακολουθούν να πληρούνται, διότι οι προσφεύγουσες δεν ανήκουν στην ή δεν ελέγχονται από τη National Iranian Oil Company (NIOC).
2.
Ο δεύτερος λόγος αντλείται από τη μη πλήρωση των κριτηρίων αυτών διότι το Συμβούλιο δεν απέδειξε ότι η NIOC παρέχει οικονομική στήριξη στην Κυβέρνηση του Ιράν.
3.
Ο τρίτος λόγος αντλείται από το ότι η διατήρηση του ονόματος των προσφευγουσών στον εν λόγω κατάλογο θίγει, εν πάση περιπτώσει, τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες τους, περιλαμβανομένου του δικαιώματός τους να ασκούν τις δραστηριότητές τους και να απολαύουν ειρηνικώς τα περιουσιακά τους στοιχεία και/ή προσβάλλει την αρχή της αναλογικότητας. Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι η διατήρηση του ονόματός τους στον επίμαχο κατάλογο παραβιάζει την αρχή της προλήψεως και τις αρχές της προστασίας του περιβάλλοντος, της ανθρώπινης υγείας και της ασφάλειας, καθόσον μπορεί να προκαλέσει σοβαρές βλάβες στην υγεία και την ασφάλεια των Ιρανών εργαζομένων και στο περιβάλλον.
4.
Ο τέταρτος λόγος αντλείται από το ότι το Συμβούλιο παραβίασε τα δικαιώματα άμυνας των προσφευγουσών καθόσον δεν προέβη σε πλήρη και προσήκοντα έλεγχο της προτάσεως περί της εγγραφής των προσφευγουσών στον επίμαχο κατάλογο και δεν εξέτασε δεόντως τις παρατηρήσεις που του υποβλήθηκαν.
(1) Κανονισμός (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1).
(2) Απόφαση του Συμβουλίου 2010/413/ΚΕΠΠΑ, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39).
Full & Egal Universal Law Academy