25.8.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 282/42
Προσφυγή της 16ης Ιουνίου 2014 — Arbuzov κατά Συμβουλίου
(Υπόθεση T-434/14)
2014/C 282/56
Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
Διάδικοι
Προσφεύγων: Sergej Arbuzov (Κίεβο, Ουκρανία) (εκπρόσωποι: M. Machytková και P. Radošovský, δικηγόροι)
Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα του προσφεύγοντος
Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ L 66, σ. 26) και την εκτελεστική απόφαση 2014/216/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Απριλίου 2014, για την εφαρμογή της απόφασης 2014/119/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ L 111, σ. 91), στο μέτρο που οι εν λόγω αποφάσεις εφαρμόζονται επί του προσφεύγοντος· και
—
να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδά του καθώς και στο σύνολο των εξόδων του προσφεύγοντος.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους.
1.
Ο πρώτος λόγος αντλείται από παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας και από προσβολή του δικαιώματος για δίκαιη δίκη και των δικαιωμάτων άμυνας
—
Ο προσφεύγων υποστηρίζει, προς στήριξη της προσφυγής, μεταξύ άλλων, ότι το όνομά του συμπεριελήφθη στον κατάλογο του παραρτήματος της αποφάσεως 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου διά της εκτελεστικής αποφάσεως 2014/216/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου προτού αρχίσει η έρευνα σχετικά με τη φερόμενη ως ποινικά κολάσιμη δραστηριότητά του στην Ουκρανία.
—
Περαιτέρω, ο προσφεύγων διατείνεται ότι υπήρξε προσβολή του δικαιώματος για δίκαιη δίκη διότι παραβιάσθηκε η δικαιική αρχή του τεκμηρίου αθωότητας. Επιπλέον, ο προσφεύγων προβάλλει ότι το Συμβούλιο δεν ενημέρωσε τον προσφεύγοντα σχετικά με την καταχώριση του ονόματός του στον κατάλογο και σχετικά με τους λόγους για τους οποίους ελήφθησαν τα περιοριστικά μέτρα κατά του προσφεύγοντος, ούτε παρέσχε τη δυνατότητα στον προσφεύγοντα να λάβει γνώση των περιστατικών αυτών εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος μετά τη λήψη των εν λόγω μέτρων. Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι δεν ήταν σε θέση να προβεί λυσιτελώς σε σχολιασμό της προσβαλλομένης αποφάσεως ούτε να ασκήσει το δικαίωμα άμυνάς του κατά το αμέσως επόμενο της εκδόσεως της εν λόγω αποφάσεως χρονικό διάστημα.
2.
Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι το Συμβούλιο υπερέβη τις εξουσίες του
—
Ο προσφεύγων βάλλει κατά τυπικών ελαττωμάτων με τα οποία βαρύνεται το επίμαχο μέτρο του Συμβουλίου. Κατά τη γνώμη του προσφεύγοντος, ο σχετιζόμενος με το ποινικό δίκαιο λόγος ο οποίος παρατίθεται στο τμήμα των μέτρων που περιλαμβάνει την αιτιολογία είναι παντελώς ανεπαρκής και προφανώς δεν εμπερικλείει γνήσιους λόγους αναγόμενους στην άσκηση πολιτικής, ή λόγους αφορώντες την προβαλλομένη προσβολή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που διατυπώνονται μόνο κατά γενικό τρόπο στο προοίμιο. Περαιτέρω, ο προσφεύγων προβάλλει ότι το Συμβούλιο υπερέβη την εξουσία του διότι οι επισήμως ανακοινωθέντες λόγοι, για τους οποίους ελήφθησαν τα μέτρα, δεν εμπίπτουν στο πλαίσιο εντός του οποίου το Συμβούλιο δικαιούται να λαμβάνει μέτρα.
3.
Ο τρίτος λόγος αντλείται από προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας
—
Συναφώς, ο προσφεύγων διατείνεται ότι η κύρωση είναι δυσανάλογη και ισοδυναμεί με παραβίαση των κατά το διεθνές δίκαιο εγγυήσεων σχετικά με την προστασία του δικαιώματος ιδιοκτησίας.
4.
Ο τέταρτος λόγος αντλείται από προσβολή του δικαιώματος στην ακεραιότητα του προσώπου και στον σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, καθώς και από παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων
—
Εν προκειμένω, ο προσφεύγων διατείνεται ότι το θεσπισθέν μέτρο αποτελεί πράξη που είναι επιβλαβής για το δικαίωμα στην ακεραιότητα του προσώπου, επηρεάζοντας την οικογενειακή και την ιδιωτική σφαίρα της ζωής του προσφεύγοντος.
—
Κατά τον προσφεύγοντα, αυτός υπέστη βλάβη όσον αφορά την καλή φήμη του και απώλεια της αξιοπρέπειάς του λόγω του ότι κατηγορήθηκε, εκ των πραγμάτων, από το Συμβούλιο, με την προσβαλλόμενη απόφαση και με την εκτελεστική απόφαση, για μεταφορά ουκρανικών κρατικών κεφαλαίων στην αλλοδαπή και για προσβολές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μολονότι, όσον αφορά τον προσφεύγοντα, ουδέποτε έχει αποδειχθεί η διάπραξη ουδεμίας εξ αυτών των αξιοποίνων πράξεων και μολονότι, κατά το χρονικό σημείο κατά το οποίο το όνομά του συμπεριελήφθη στον κατάλογο, ο προσφεύγων δεν τελούσε καν υπό διερεύνηση για τη διάπραξη τέτοιων αξιοποίνων πράξεων.
—
Επιπροσθέτως, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το θεσπισθέν από το Συμβούλιο μέτρο ενέχει δυσμενή διάκριση διότι το όνομά του συμπεριελήφθη στον κατάλογο χωρίς κανένα πραγματικό λόγο και ότι, αντιστρόφως, ο κατάλογος δεν συμπεριλαμβάνει πρόσωπα που θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνονται σ’ αυτόν εξαιτίας των δραστηριοτήτων τους που αντιβαίνουν στα συμφέροντα της Ουκρανίας.
Full & Egal Universal Law Academy