25.8.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 282/46
Προσφυγή της 16ης Ιουνίου 2014 — Taihan Electric Wire κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-446/14)
2014/C 282/60
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Taihan Electric Wire Co. Ltd (Anyang-Si, Δημοκρατία της Κορέας) (εκπρόσωποι: R. Antonini και E. Monard, δικηγόροι)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2014) 2139 τελικό, της 2ας Απριλίου 2014, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/AT.39610 — Ηλεκτρικά καλώδια) (στο εξής: απόφαση), στο μέτρο που η εν λόγω απόφαση απευθύνεται στην προσφεύγουσα,
—
επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα, και
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
1.
Με τον πρώτο λόγο υποστηρίζεται ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να κρίνει ότι η συμπεριφορά της προσφεύγουσας εμπίπτει στην αρμοδιότητά της και ότι το θεσμικό αυτό όργανο δεν απέδειξε ότι η προσφεύγουσα μετείχε σε παράβαση για την οποία προβλέπεται η επιβολή κυρώσεων κατά το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, δεδομένου ότι το αντικείμενο της φερόμενης ως αντίθετης προς τον ανταγωνισμό συμπεριφοράς της προσφεύγουσας δεν αφορούσε την αγορά του ΕΟΧ και ότι η φερόμενη εμπλοκή της στις αντίθετες προς τον ανταγωνισμό δραστηριότητες δεν επηρέασαν ούτε μπορούσαν να επηρεάσουν το εμπόριο εντός της αγοράς του ΕΟΧ.
2.
Με τον δεύτερο λόγο υποστηρίζεται ότι η Επιτροπή κακώς στηρίχθηκε στα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία συνέλεξε κατά τη διάρκεια των ελέγχων που διενήργησε στις εγκαταστάσεις ορισμένων εταιριών, τούτο δε λόγω ελλείψεως νομιμότητας των αποφάσεων που διατάσσουν τη διενέργεια των ελέγχων.
3.
Με τον τρίτο λόγο υποστηρίζεται ότι η Επιτροπή παραβίασε, μεταξύ άλλων, την αρχή in dubio pro reo και την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, στο μέτρο που προέβη σε εσφαλμένο καθορισμό της διάρκειας συμμετοχής της προσφεύγουσας στη φερόμενη παράβαση, μη προσκομίζοντας τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία.
4.
Με τον τέταρτο λόγο υποστηρίζεται ότι η διαφορετική προσέγγιση την οποία ακολούθησε η Επιτροπή έναντι της προσφεύγουσας, σε σχέση με άλλες εταιρίες ως προς τις οποίες υπήρχαν αντίστοιχα αποδεικτικά στοιχεία στον φάκελο, παραβιάζει τις αρχές της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αναλογικότητας όσον αφορά την προσφεύγουσα.
5.
Με τον πέμπτο λόγο υποστηρίζεται ότι η Επιτροπή, στο πλαίσιο καθορισμού του προστίμου που επρόκειτο να επιβάλει στην προσφεύγουσα, παραβίασε την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, την αρχή της αναλογικότητας η οποία κατοχυρώνεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 5 ΣΕΕ, το άρθρο 49 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το άρθρο 23, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης, τις κατευθυντήριες γραμμές για την επιβολή προστίμων (περιλαμβανομένων των σημείων 18 και 37 των εν λόγω κατευθυντηρίων γραμμών) καθώς και την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
Full & Egal Universal Law Academy