10.11.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 395/52
Προσφυγή της 28ης Ιουλίου 2014 — Λαρύμνης ΛΑΡΚΟ κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-575/14)
2014/C 395/65
Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Ελληνική Μεταλλευτική και Μεταλλουργική Λαρύμνης Λάρκο Α.Ε. (Καλλιθέα Αττικής, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Β. Κουλούρης, δικηγόρος)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρωθεί και να εξαφανιστεί η απευθυνομένη στην Ελληνική Δημοκρατία απόφαση της Επιτροπής της 27ης Μαρτίου 2014 [SG–Greffe (2014) D/4621/28/03/2014] σχετικά με την κρατική ενίσχυση προς την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «Γενική Μεταλλευτική και Μεταλλουργική Ανώνυμη Εταιρεία ΝΕΑ ΛΑΡΚΟ» [ΝΕΑ ΛΑΡΚΟ], υπόθεση αριθμ. SA.34572 (2013/C) (πρώην 2013ΝΝ), την οποίαν έθεσε σε εφαρμογή η Ελληνική Δημοκρατία, εις ό,τι αφορά τα εις αυτήν αναφερόμενα μέτρα υπ’ αριθμόν 2, 3, 4 και 6, τα οποία κατά την προσβαλλομένη αποτελούν κρατικές ενισχύσεις ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά·
—
να καταδικαστεί η καθής στη δικαστική δαπάνη της προσφεύγουσας.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα, πρώτον, ισχυρίζεται ότι έχει πρόδηλο έννομο συμφέρον να ζητήσει την ακύρωση της προσβαλλομένης, αφού την αφορά άμεσα και την εξατομικεύει κατά τρόπον ανάλογο προς αυτόν του αποδέκτη, και, δεύτερον, προβάλλει τρεις λόγους ακύρωσης.
1.
Ο πρώτος λόγος αντλείται από την παράβαση της υποχρέωσης αιτιολογίας, σύμφωνα με το άρθρο 296 ΣΛΕΕ.
—
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι: α) όπως προκύπτει από την ίδια την προσβαλλομένη απόφαση, η Επιτροπή κατέληξε στα συμπεράσματά της αναφορικά με όλες τις εξεταζόμενες ενέργειες-μέτρα του Ελληνικού Δημοσίου χωρίς να διαθέτει επαρκείς πληροφορίες σχετικά με αυτές. Πιο συγκεκριμένα, καθόσον αφορά τα μέτρα 2, 4 και 6 (κρατικές εγγυήσεις του 2008, 2010 και 2011 αντίστοιχα), η προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρει ευθέως ότι η Επιτροπή δεν διαθέτει πληροφορίες που να αναφέρουν κατάπτωση των εγγυήσεων αυτών. Επιπλέον, καθόσον αφορά το μέτρο 3 (αύξηση μετοχικού κεφαλαίου 2009), η Επιτροπή παραδέχεται ότι δεν γνωρίζει πότε πραγματοποιήθηκε σημαντικό μέρος της σχετικής αύξησης μετοχικού κεφαλαίου, β) η προσβαλλομένη επίσης στερείται αιτιολογίας και διότι ουδόλως ορίζει την αγορά του προϊόντος αναφοράς ώστε να οριοθετηθεί η δημιουργία προνομίου για τη ΝΕΑ ΛΑΡΚΟ και ανταγωνιστικό μειονέκτημα για τους άλλους, και γ) στην πραγματικότητα, αναφορικά με τα μέτρα 4 και 6, εκείνος που απέκτησε πλεονέκτημα εν προκειμένω ήταν το Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο αντί να εξοφλήσει τη ΝΕΑ ΛΑΡΚΟ με επιστροφή φόρων (φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α.) χορηγούσε σε αυτήν εγγυήσεις, με επιβάρυνση.
2.
Ο δεύτερος λόγος αντλείται από την εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών (πλάνη περί τα πράγματα) σε συνδυασμό με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 296, παράγραφος 2, και του άρθρου 107, παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
—
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι: α) το Ελληνικό Δημόσιο, και για τις περιπτώσεις των ως άνω εγγυήσεων (μέτρα 2, 4 και 6) όπως και για την περίπτωση του μέτρου 3 (αύξηση κεφαλαίου το 2009 της ΝΕΑΣ ΛΑΡΚΟ με καταβολή μετρητών), ενήργησε «ως λογικός επενδυτής στην αγορά». Οποιοσδήποτε λογικός, συνετός επιχειρηματίας επενδυτής θα παρείχε εγγύηση σε εταιρεία δικών του συμφερόντων (όπως είναι εν προκειμένω η ΝΕΑ ΛΑΡΚΟ για το Ελληνικό Δημόσιο) για ποσά που είναι καλυμμένα από αντίστοιχες υποχρεώσεις αυτού προς τη δική του επιχείρηση (υποχρέωση του Ελληνικού Δημοσίου για επιστροφή προς τη ΝΕΑ ΛΑΡΚΟ φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α.). Πολύ δε περισσότερο εν προκειμένω όπου το Ελληνικό Δημόσιο προσδοκούσε στην απόκτηση κέρδους δια της πωλήσεως της ΝΕΑΣ ΛΑΡΚΟ. Σημειωτέον, ότι οι εν λόγω εγγυήσεις δεν κατέπεσαν και β) η προσβαλλομένη δεν διερεύνησε το μέγεθος της ελεγχόμενης επιχείρησης και, εάν λόγω του μεγέθους της και της εν γένει θέσεως αυτής στο συνολικό τομέα της αγοράς του προϊόντος θα μπορούσε να επηρεαστεί η εσωτερική αγορά του «προϊόντος». Σημειωτέον, ότι το μέγεθος της ΝΕΑΣ ΛΑΡΚΟ είναι τέτοιο που δεν θα μπορούσε να ασκήσει καμία επιρροή στην εσωτερική αγορά η υπό εξέταση κρατική ενίσχυση.
3.
Ο τρίτος λόγος αντλείται από την παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
—
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι και αν ακόμα εγένετο δεκτό ότι οι ως άνω εγγυήσεις αποτελούν απαγορευμένη κρατική ενίσχυση, η προσβαλλομένη πρέπει να ακυρωθεί, διότι παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας κατά τον προσδιορισμό τού ύψους τής προς ανάκτηση ενισχύσεως. Πιο συγκεκριμένα, καθόσον αφορά τον προσδιορισμό του ύψους των προς ανάκτηση ενισχύσεων (ως άνω μέτρα 2, 4 και 6), η Επιτροπή δεν έλαβε υπ’ όψιν ότι δεν κατέπεσαν οι εν λόγω εγγυήσεις και, συνεπώς, δεν είναι αποδεκτό από το δίκαιο, τα συναλλακτικά και χρηστά ήθη η ΝΕΑ ΛΑΡΚΟ (ή η τρίτη διάδοχος επιχείρηση) να καλείται να πληρώσει και πάλι το ίδιο ακριβώς ποσό για εγγυήσεις που δεν κατέπεσαν, επειδή αυτό το ποσό είχε καλυφθεί και με εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο μάλιστα, εν πολλοίς, χορήγησε τις υπ’όψιν εγγυήσεις έχοντας ως κάλυμμα οφειλές αυτού προς τη δανειζομένη ΝΕΑ ΛΑΡΚΟ.
Full & Egal Universal Law Academy