27.10.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 380/22
Προσφυγή της 12ης Σεπτεμβρίου 2014 — Ισπανία κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-657/14)
2014/C 380/29
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Διάδικοι
Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: A. Gavela Llopis, δικηγόρος)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα του προσφεύγοντος
Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση της 27ης Ιουνίου 2014, με την οποία, αφενός, διεκόπη η προθεσμία πληρωμής όσον αφορά τη δήλωση δαπανών και την αίτηση πληρωμής αρ. 21, σχετικά με το επιχειρησιακό πρόγραμμα Έρευνας, Αναπτύξεως και Καινοτομίας, Ταμείο Τεχνολογίας-FEDER, την οποία απέστειλε η Ισπανία στις 26 Δεκεμβρίου 2013, και, αφετέρου, εγκρίθηκε η έναρξη της διαδικασίας αναστολής, και
—
να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής το προσφεύγον προβάλλει τρεις λόγους.
1.
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η απόφαση περί διακοπής και ενάρξεως της διαδικασίας αναστολής παρέβη το άρθρο 87, δεύτερη παράγραφος, σε συνδυασμό με τα άρθρα 91 και 92 του κανονισμού 1083/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2006, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1260/1999 (ΕΕ L 210 της 31.7.2006, σ. 25).
—
Προβάλλεται, συναφώς, ότι η προβλεπόμενη στο προαναφερθέν άρθρο 87, παράγραφος 2, προθεσμία είναι αποσβεστική και, ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποφασίσει τη διακοπή της προθεσμίας πληρωμής μετά την παρέλευση των δύο μηνών ούτε δεν μπορεί να κινήσει τη διαδικασία αναστολής των πληρωμών.
2.
Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι οι αποφάσεις περί διακοπής ενάρξεως της διαδικασίας αναστολής ελήφθησαν μετά την παρέλευση της προθεσμίας που τάσσει το δίκαιο της Ένωσης και ότι τούτο είναι αντίθετο προς τις αρχές της ασφάλειας δικαίου, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της χρηστής διοικήσεως. Η συγκεκριμένη απόφαση είχε οικονομικό και δημοσιονομικό αντίκτυπο για το Βασίλειο της Ισπανίας, το οποίο δικαιολογημένως ανέμενε να καταβληθεί η πληρωμή εντός της νόμιμης προθεσμίας.
3.
Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 91, πρώτη παράγραφος, στοιχείο α', του κανονισμού 1083/2006, καθόσον η απόφαση δεν τήρησε τους όρους που προβλέπονται στον κανονισμό, ώστε να ληφθεί νομοτύπως τέτοιου είδους απόφαση.
—
Προβάλλεται συναφώς ότι η απόφαση περί διακοπής δεν βασίζεται σε έκθεση λογιστικού ελέγχου, όπως επιβάλλει η προαναφερθείσα διάταξη, αλλά πρόκειται απλώς περί προσχεδίου, το οποίο δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί τελικό έγγραφο δυνάμενο να στηρίξει απόφαση περί διακοπής. Αφετέρου, από το προαναφερθέν προσχέδιο δεν συνάγονται ούτε ενδείξεις ούτε, κατά μείζονα λόγο, αποδείξεις σοβαρών ανεπαρκειών του ισπανικού συστήματος διαχειρίσεως και ελέγχου.
Full & Egal Universal Law Academy