27.10.2014
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 380/22
Skarga wniesiona w dniu 12 września 2014 r. – Hiszpania przeciwko Komisji
(Sprawa T-657/14)
2014/C 380/29
Język postępowania: hiszpański
Strony
Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: A. Gavela Llopis, Abogado del Estado)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 27 czerwca 2014 r. o wstrzymaniu biegu terminu zapłaty deklaracji wydatków i wniosku o płatność nr 21 w odniesieniu do programu operacyjnego badań naukowych, rozwoju i innowacji, Fundusz Technologiczny – EFRR, wysłanej przez Hiszpanię w dniu 26 grudnia 2013 r. i o uruchomieniu procedury prowadzącej do zawieszenia oraz
—
obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.
1.
Zarzut pierwszy dotyczący tego, że decyzja o wstrzymaniu biegu terminu i o uruchomieniu procedury prowadzącej do zawieszenia narusza art. 87 ust. 2, w związku z art. 91 i 92 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. L 210, s. 25).
—
W tej kwestii strona skarżąca twierdzi, że termin przewidziany we wspomnianym art. 87 ust. 2 jest terminem prekluzyjnym uniemożliwiającym Komisji wydanie decyzji o wstrzymaniu biegu terminu zapłaty po upływie dwóch miesięcy, a zatem również uniemożliwiającym uruchomienie procedury prowadzącej do zawieszenia płatności.
2.
Zarzut drugi dotyczący tego, że decyzja o wstrzymaniu biegu terminu i o uruchomieniu procedury prowadzącej do zawieszenia została wydana po terminie wyznaczonym prawem Unii i narusza zasadę pewności prawa, zasadę uzasadnionych oczekiwań i zasadę dobrej administracji. Decyzja ta ma szkodliwy wpływ na budżet i szkodliwe skutki finansowe dla Królestwa Hiszpanii, które zgodnie z prawem spodziewało się, że uzyska płatność w wyznaczonym prawem terminie.
3.
Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 91 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 1083/2006, w zakresie, w jakim w zaskarżonej decyzji nie spełniono przesłanek przewidzianych w rozporządzeniu, aby decyzja była wydana zgodnie z prawem.
—
W tej kwestii strona skarżąca twierdzi, że decyzja o wstrzymaniu biegu terminu nie opiera się na sprawozdaniu z audytu zgodnie z wymogami powołanego przepisu, lecz na zwykłym projekcie, którego nie można uznać za ostateczny dokument mogący podtrzymać decyzję o wstrzymaniu biegu terminu. Z drugiej strony z powołanego projektu nie wynikają wskazówki ani dowody na ważne niedociągnięcia w systemie zarządzania i kontroli.
Full & Egal Universal Law Academy