10.11.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 395/56
Προσφυγή της 11ης Σεπτεμβρίου 2014 — Δημοκρατία της Λετονίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση T-661/14)
2014/C 395/69
Γλώσσα διαδικασίας: η λετονική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Λετονίας (εκπρόσωποι: Inguss Kalniņš και Dace Pelše)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση C(2014) 4479 της Επιτροπής (1), της 9ης Ιουλίου 2014, στο μέτρο που αφορά τη Δημοκρατία της Λετονίας και που αποκλείει από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις δαπάνες ύψους 7 39 393,95 ευρώ στις οποίες υποβλήθηκε διαπιστευμένος οργανισμός πληρωμών της Λετονίας για τις οικονομικές χρήσεις 2009 έως 2012 όσον αφορά τον καθορισμό των απαιτήσεων πολλαπλής συμμορφώσεως,
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της Δημοκρατίας της Λετονίας.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
1.
Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη κατά την ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 1, του κανονισμού 1782/2003 (2) και του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 73/2009 (3), για τον λόγο ότι:
—
Από το άρθρο 5 του κανονισμού 1782/2003 και από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι τα κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά των ζωνών περί των οποίων πρόκειται, έχουν διακριτική ευχέρεια να ορίζουν τις απαιτήσεις σχετικά με την καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση.
—
Τα προβλήματα που απαριθμούνται στο παράρτημα του κανονισμού 1782/2003 δύνανται να επιλυθούν αφού αξιολογηθεί κάθε πρόβλημα χωριστά και καθοριστεί ο καταλληλότερος (αποτελεσματικότερος) κανόνας μεταξύ των θεσπιζόμενων από τον εν λόγω κανονισμό, αναλόγως του σχετικού εθνικού πλαισίου.
—
Λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της αναλογικότητας, δηλαδή, τις περιπτώσεις κατά τις οποίες η θέσπιση ορισμένης απαιτήσεως επηρεάζει αποκλειστικά και μόνον τις μικρές γεωργικές εκμεταλλεύσεις με αποτέλεσμα οι συνακόλουθες διοικητικές επιβαρύνσεις και δαπάνες να είναι σημαντικά υψηλότερες από τα οφέλη, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν βασικές απαιτήσεις, υπό τον όρο ότι αυτές καθιστούν εφικτή την επίτευξη των σκοπών του κανονισμού 1782/2003.
—
Η Επιτροπή δεν ακολούθησε συνεκτική προσέγγιση όσον αφορά τον δεσμευτικό και βασικό χαρακτήρα των απαιτήσεων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙΙ του κανονισμού 1782/2003· επιπλέον, η αδράνεια της Επιτροπής μέχρι το φθινόπωρο του 2009 συνιστά προσβολή της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
2.
Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, κατά τον υπολογισμό της δημοσιονομικής διορθώσεως για τη Λετονία, η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένα τον κανονισμό 1290/2005 (4) καθώς και το έγγραφο VI/5330/97 (Κατευθυντήριες οδηγίες για τον υπολογισμό των οικονομικών συνεπειών κατά την κατάρτιση της αποφάσεως σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ — Τομέας Εγγυήσεων), δεδομένου ότι:
—
Δεν εφάρμοσε την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον δεν διευκρίνισε σε τι συνίστατο ο κίνδυνος για το Ταμείο και δεν έλαβε υπόψη τους υπολογισμούς που προσκόμισε η Λετονία, βάσει των οποίων ο προκαλούμενος κίνδυνος ήταν μικρότερος.
—
Παρέβη τις Κατευθυντήριες οδηγίες, σύμφωνα με τις οποίες το κριτήριο της κατ’ αποκοπή διορθώσεως πρέπει να χρησιμοποιείται αποκλειστικά και μόνον όταν οι ζημίες δεν μπορούν να αποτιμηθούν βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών, μη λαμβάνοντας υπόψη ότι η Δημοκρατία της Λετονίας προσκόμισε ενώπιον της Επιτροπής ακριβείς πληροφορίες από τις οποίες μπορούσε να υπολογιστεί ο κίνδυνος για το Ταμείο.
(1) Εκτελεστική απόφαση 2014/458/ΕΕ της Επιτροπής, της 9ης Ιουλίου 2014, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ L 205, σ. 62).
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 2019/93, (ΕΚ) 1452/2001, (ΕΚ) 1453/2001, (ΕΚ) 1454/2001, (ΕΚ) 1868/94, (ΕΚ) 1251/1999, (ΕΚ) 1254/1999, (ΕΚ) 1673/2000, (ΕΟΚ) 2358/71 και (ΕΚ) 2529/2001 (ΕΕ L 270, 21.10.2003, σ. 1).
(3) Κανονισμός (ΕΚ) 73/2009 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης για τους γεωργούς στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) 1290/2005, (ΕΚ) 247/2006, (ΕΚ) 378/2007 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 (ΕΕ L 30 της 31.1.2009, σ. 16).
(4) Κανονισμός (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2005, για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ L 209 της 11.8.2005, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy