3.11.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 388/23
Προσφυγή της 19ης Σεπτεμβρίου 2014 — SEA κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-674/14)
2014/C 388/29
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Società per azioni esercizi aeroportuali (SEA) (Segrate, Ιταλία) (εκπρόσωποι: F. Gatti, J.-F. Bellis, F. Di Gianni και A. Scalini, avvocati)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση C (2014) 4537 τελικό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 9ης Ιουλίου 2014, με την οποία το θεσμικό αυτό όργανο κίνησε επίσημη διαδικασία έρευνας σχετικά με την ίδρυση της Airport Handling,
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
1.
Ο πρώτος λόγος αντλείται από έλλειψη αιτιολογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
—
Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν λαμβάνει υπόψη στοιχεία (για παράδειγμα, την ίδρυση ενός τραστ με σκοπό την εξασφάλιση της πλήρους διασπάσεως της οικονομικής μονάδας που αποτελούσαν η Airport Handling και η SEA Handling, εταιρία φερόμενη ως αποδέκτρια της κρατικής ενισχύσεως SA.21420) τα οποία είχαν ουσιαστική σημασία στο πλαίσιο εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως και για τα οποία η Επιτροπή ήταν πλήρως ενήμερη.
2.
Ο δεύτερος λόγος αντλείται από εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, λόγω εσφαλμένης εκτιμήσεως σημαντικών στοιχείων και αντικειμενικών πληροφοριών τις οποίες η προσφεύγουσα έθεσε υπόψη της Επιτροπής.
—
Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι η Airport Handling μπορεί να θεωρηθεί οικονομικός διάδοχος της SEA Handling και ότι η εισφορά που κατέβαλε η προσφεύγουσα στην Airport Handling συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
3.
Ο τρίτος λόγος αντλείται από προσβολή των θεμελιωδών αρχών της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της χρηστής διοικήσεως, της αναλογικότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
—
Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η συμπεριφορά που επέδειξαν οι υπηρεσίες της Επιτροπής καθώς και η προσβαλλόμενη απόφαση είναι προδήλως αντίθετες προς τις προαναφερθείσες αρχές της έννομης τάξεως της Ένωσης. Ειδικότερα, όσον αφορά την αρχή της αναλογικότητας, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή όφειλε να έχει άρει της επιφυλάξεις της μέσω εμπεριστατωμένης αναλύσεως των πληροφοριών τις οποίες είχε παράσχει η προσφεύγουσα σε προγενέστερο στάδιο της έρευνας και όχι να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κινήσεως της επίσημης διαδικασίας έρευνας.
Full & Egal Universal Law Academy