3.11.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 388/26
Προσφυγή της 19ης Σεπτεμβρίου 2014 — Airport Handling κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-688/14)
2014/C 388/32
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Airport Handling SpA (Somma Lombardo, Ιταλία) (εκπρόσωποι: R. Cafari Panico και F. Scarpellini, δικηγόροι)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει πλήρως την απόφαση C (2014) 4537 τελικό, της 9ης Ιουλίου 2014, με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κίνησε επίσημη διαδικασία έρευνας στην υπόθεση SA.21420 (2014/NN) σε σχέση με την ίδρυση της εταιρίας Airport Handling S.p.A.,
—
επικουρικά, στην απίθανη περίπτωση κατά την οποία το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να δεχτεί ορισμένες μόνο από τις αιτιάσεις που διατυπώνονται με την προσφυγή, να ακυρώσει εν μέρει την παραπάνω απόφαση,
—
εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακύρωσης.
1.
Πρώτος λόγος: παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή των άρθρων 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.
—
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση είναι εσφαλμένη, διότι κακώς η Επιτροπή, θεωρώντας ότι υπάρχει σχέση οικονομικής συνέχειας μεταξύ των εταιριών Airport Handling S.p.A. και SEA Handling, έκρινε ότι η πρώτη από τις εταιρίες αυτές έχει διαδεχτεί τη δεύτερη και, βασιζόμενη στην εσφαλμένη αυτή παραδοχή, εξέδωσε την απόφαση με την οποία κίνησε την επίσημη διαδικασία έρευνας.
2.
Δεύτερος λόγος: ομοίως, παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή των άρθρων 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.
—
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επ’ αυτού ότι η απόφαση είναι εσφαλμένη κατά το μέρος κατά το οποίο η Επιτροπή έκρινε ότι η κεφαλαιοποίηση της Airport Handling S.p.A. μπορεί να συνιστά κρατική ενίσχυση, ασυμβίβαστη με την αγορά, και εξέδωσε, βασιζόμενη στην εσφαλμένη αυτή παραδοχή, την απόφαση με την οποία κίνησε την επίσημη διαδικασία έρευνας.
3.
Τρίτος λόγος: παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης.
—
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επ’ αυτού ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση, παρέβη την υποχρέωση αμερόληπτης και εμπεριστατωμένης εξέτασης των πληροφοριών που είχε στη διάθεσή της και δεν έλαβε υπόψη την απαίτηση στάθμισης των εμπλεκόμενων εν προκειμένω συμφερόντων.
Full & Egal Universal Law Academy