17.11.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 409/58
Αναίρεση που άσκησε στις 22 Σεπτεμβρίου 2014 ο Bernat Montagut Viladot κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 15 Ιουλίου 2014 στην υπόθεση F-160/12, Montagut κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-696/14 P)
2014/C 409/79
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Bernat Montagut Viladot (Schaerbeek, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: F. Rodríguez-Gigirey Pérez και J. Simón Sánchez, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα του αναιρεσείοντος
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 15 Ιουλίου 2014 στην υπόθεση F-160/12, Montagut κατά Επιτροπής·
—
να κάνει δεκτή την προσφυγή που άσκησε ο B. Montagut Viladot στην υπόθεση F-160/12, κρίνοντάς τη παραδεκτή και βάσιμη·
—
να κάνει δεκτά τα αιτήματα που υπέβαλε πρωτοδίκως ο B. Montagut Viladot, σύμφωνα με το άρθρο 139 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και να ακυρώσει την απόφαση της 8ης Φεβρουαρίου 2012 που αποκλείει τον B. Montagut Viladot από τον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού, και
—
να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αίτηση αναιρέσεως βάλλει κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 15 Ιουλίου 2014 στην υπόθεση F-160/12, Montagut κατά Επιτροπής και με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή του νυν αναιρεσείοντος κατά της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού EPSO/AD/206/11 (AD 5) περί μη εγγραφής του ονόματός του στον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού αυτού.
Προς στήριξη της αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει τρεις λόγους.
1.
Ο πρώτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά την εκ μέρους του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (στο εξής: Δικαστήριο ΔΔ) ερμηνεία των κανόνων του σημείου 3.2 του παραρτήματος της προκηρύξεως του διαγωνισμού καθώς και την ερμηνεία της ισπανικής νομοθεσίας περί πανεπιστημιακών διπλωμάτων.
—
Υποστηρίζεται συναφώς ότι το Δικαστήριο ΔΔ επικεντρώνει την κρίση του αποκλειστικώς στο ότι το πανεπιστημιακό δίπλωμα του B. Montagut δεν είναι «επίσημο δίπλωμα», πράγμα που ο αναιρεσείων δεν αμφισβητεί ούτε αρνείται, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του, κατά παρέκκλιση από τη νομολογία του, το γεγονός ότι το δίπλωμα του είναι πανεπιστημιακό δίπλωμα, προϋπόθεση επιβαλλόμενη από την προκήρυξη του διαγωνισμού, ήτοι «επίπεδο σπουδών που αντιστοιχεί σε πλήρη κύκλο τουλάχιστον τριετών πανεπιστημιακών σπουδών, πιστοποιουμένων με δίπλωμα».
2.
Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου
—
Υποστηρίζεται συναφώς ότι, στην απόφασή του, το Δικαστήριο ΔΔ δεν προέβη στην προσήκουσα και βάσει της ισπανικής νομοθεσίας –τον νόμο 6/2001 περί πανεπιστημίων– εκτίμηση του πανεπιστημιακού διπλώματος του B. Montagut σε σχέση με την εγγραφή του στον πίνακα επιτυχόντων, δεν τήρησε τη δική του νομολογία σε παρόμοιες υποθέσεις (F-97/12, Thomé κατά Επιτροπής), ούτε τήρησε τους όρους της προκηρύξεως διαγωνισμού σύμφωνα με τους κανόνες του σημείου 3.2 του παραρτήματος της προκηρύξεως διαγωνισμού.
3.
Ο τρίτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
—
Υποστηρίζεται συναφώς ότι, στην απόφασή του, το Δικαστήριο ΔΔ δεν προέβη σε εμπεριστατωμένη εκτίμηση της θεμιτής προσδοκίας του B. Montagut ως προς την εγγραφή του ονόματός του στον πίνακα επιτυχόντων μετά την ανακοίνωση της 12ης Αυγούστου 2011, καθόσον το περιεχόμενο της αποφάσεώς του αναφέρεται αποκλειστικώς στην τήρηση των εφαρμοστέων κανόνων.
Full & Egal Universal Law Academy